schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
Dat de spannendste hiphop niet altijd uit de Verenigde Staten komt, bewees Sampa The Great al. De rapper en zangeres combineerde op haar twee voorgaande albums westerse popgenres met Afrikaanse percussie en klonk tegelijk authentiek en opwindend. Dat krijg je als je bent geboren in Zambia, opgegroeid in Botswana en hebt gestudeerd in Australië. En Sampa werd een gevestigde naam met Australische muziekprijzen en shows op Amerikaanse festivals.
Maar het kan nog diverser. Sampa’s oom maakte in de jaren zeventig deel uit van een band die rock en Zambiaanse ritmes samensmolt tot zamrock. Dat zit nu ook in haar palet. Daarmee is Nu Zamrock een heerlijke hybride geworden.
Een drumbreak gekleurd met een gitaarriff dient als basis voor Prayer in a Dance. Op Simon Says zijn tikkende percussie en rapflow de schering en inslag die een fantastisch ritmisch weefsel vormen. Maar Sampa glorieert pas echt met haar mechanisch afgemeten raps op het hypnotiserende So Mone. Een in elkaar gevlochten drie- en vierkwartsmaat geeft het nummer een onweerstaanbare stuwkracht.
Dan klinkt Supernova, met gastzangeres Sia, een beetje gewoontjes. Geeft niet. Sampa kan prima met alle muzikale ingrediënten uit de voeten, zoals de traditionele boombap van Amerikaanse hiphop (Can’t Hold Us) en de schurende industriële geluiden die Canary een dreigend donkere schoonheid geven. Een staalkaart van wat hiphop kan zijn als een groot talent met een open blik zich erover buigt.
Sampa The Great
Nu Zamrock
Pop
★★★★☆
V2 Records
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant