Zou de VVD echt het kabinet opblazen vanwege wat extra belasting voor het rijkste deel van het land?
is chef van de politieke redactie.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De achterkamer heeft tegenwoordig een slechte reputatie in politiek Den Haag. Het is een synoniem voor geheime bijeenkomsten in besloten ruimtes waar politici met de gordijnen dicht hun duistere zaakjes bekonkelen buiten het zicht van de kiezer.
Die afkeer levert wel veel hoogoplopend debat op, plus veel luidruchtige talkshowoptredens, maar steeds minder politieke compromissen. Als er geen achterkamer voorhanden is waarin je zonder onmiddellijk afbreukrisico voorzichtig kunt aftasten waar je eigen grenzen en die van je opponenten liggen, is het voor de meeste fracties veiliger om gewoon bij hun eigen standpunten te blijven. Ieder voor zich en God voor ons allen.
Het debat van woensdagavond over het wankelende Belastingplan voor 2027 voldeed in dat opzicht aan alle verwachtingen. Namens Pro en Volt legden Jesse Klaver en Laurens Dassen hun voorstel tot een compromis op tafel. Hun voornaamste boodschap: doe tenminste iets aan de belastingheffing voor de allerrijksten en er kan weer worden gepraat – al met al een tamelijk royaal gebaar richting de regeringspartijen om de boel in beweging te krijgen.
Maar helaas. Prompt liet VVD-Kamerlid Wendy van Eijk zich door de (radicaal-) rechtse oppositie verleiden om het compromisvoorstel zo goed als onbespreekbaar te verklaren. ‘Het zwaarder belasten van vermogen is voor ons nu niet aan de orde. (...) Het is wat mij betreft ondenkbaar dat dit amendement in deze vorm door een coalitiepartij gesteund wordt.’
Daarmee sloot ze ook meteen de deur voor D66 en CDA, de partijen die net hadden aangekondigd dat ze nog wel kansen zagen. Zo eindigde het debat waar het begonnen was: in een totale patstelling.
Het enige voordeel van al die transparantie is dat het hele land nu weet voor welke keuze D66 en CDA staan. De route van de VVD gaat over rechts.
Daar heeft het blok van JA21, BBB en SGP weliswaar een aantal eisen op tafel gelegd die voor een groot deel van de ministerraad onbespreekbaar zijn, maar de hoop van de VVD is dat senatoren van die partijen in de Eerste Kamer uiteindelijk, vanwege hun verantwoordelijkheidsgevoel, niet tegen het hele Belastingplan zullen durven stemmen. Dat is sowieso al een grote gok en gezien de betrokkenheid van de BBB, een partij in electorale doodsnood die weinig te verliezen heeft, al helemaal.
Aan de andere kant ligt dus het voorstel van Pro en Volt: stabiele partijen die geen buitensporige eisen stellen aan het kabinet en die woensdag zelfs van Geert Wilders’ PVV een welwillende reactie kregen. De opdracht voor de fractievoorzitters Paternotte (D66) en Bontenbal (CDA) is duidelijk: duik die achterkamer in, sluit het compromis met Klaver en Dassen en voorzie dat Belastingplan van uitzicht op een meerderheid in beide Kamers.
Ook dat is een gok. Het zou natuurlijk kunnen dat VVD-leider Yesilgöz de boel opblaast omdat ze dan nog liever een verkiezingscampagne organiseert rond de boodschap dat zij heldhaftig heeft gevochten om te voorkomen dat werkende Nederlanders iets minder zwaar worden belast ten koste van de rijkste bovenlaag. Maar hoe groot zou de kans daarop nou werkelijk zijn?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant