Carlos Forbs is geen geweldige voetballer, maar zijn ontzagwekkende snelheid was te veel voor PSV. PSV verloor in de Champions League thuis van Club Brugge (1-2) en heeft met vier punten uit vier een zware weg te gaan.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Soms is voetbal onbegrijpelijk. Tijdens PSV - Club Brugge was Filip Kostic, ongeveer de langzaamste speler van het elftal, de directe tegenstander van een van de snelsten uit het hele internationale voetbal, Carlos Forbs. Wie verzint het? Trainer Peter Bosz in dit geval. En er was vaak helemaal geen rugdekking, dat maakte de zaak helemaal saillant.
Met andere woorden: Forbs had het rijk iets te vaak voor zich alleen. Lekker rennen in het open veld. De Portugees had al een keer of zes een dribbel gemaakt waarvan je dacht: dat kan zomaar een doelpunt zijn. Hij kan niet zo heel goed voetballen, maar ja, er komt een moment waarop hij scoort. Dat gebeurde in de 65ste minuut, de 1-2.
Het was kamikaze hoe dat ging, wat het defensief denken van PSV betreft. Centrale verdediger Lutsharel Geertruida zette weer een aanval op en speelde Sven Mijnans in. Hij liep mee en wilde de bal terug. Mijnans dacht te combineren met een hakbal. Jammer dan. Bal onderschept door linksachter Joaquin Seys, en die wist wat hem te doen stond. Lanceren. Hij gaf een pass en het hele veld lag open. Voor de zoveelste keer liep Forbs alleen richting doel en ja, voor de verandering was het raak. Wat PSV daarna ook probeerde, de beslissing was gevallen.
Heerlijke wedstrijd overigens, PSV - Club Brugge. Wervelend, vol kansen, met misverstanden nu en dan, met een volstrekt onvoorspelbare afloop. Lang leek het erop dat Brugge best ruim zou winnen, daarna was PSV op weg naar de zege. Totdat de overmoed over de schoenen liep en PSV op vier punten bleef staan in de competitiefase, met als volgende wedstrijden Real Madrid (uit) en Atlético Madrid (thuis). Club staat nu op negen punten en is al bijna naar de volgende ronde. PSV staat nu 24ste, net genoeg om de tussenronde te halen op het eind.
PSV - Club Brugge was voetbal in de Champions League in optima forma. Min of meer gelijkwaardige ploegen uit buurlanden. Vermaak, veel loopwerk, kansen over en weer, ruimte. Mannen met tulbanden, op een gegeven moment, na een botsing tussen de hoofden van Ivan Perisic en Freddie Potts. Het bloed sijpelde door het hagelwitte verband. Je kunt je afvragen hoe gezond het is, maar ze gingen door en het was kort voor rust, waarin er weer tijd was om ze op te lappen. Met vers verband keerden ze terug, de strijders.
Ach, de eerste tien minuten van PSV waren uitstekend en beloofden veel, al is het frappant dat gedurende de hele eerste helft de kansen waren voor Sergino Dest. Dat zegt iets over de wil om aan te vallen, zoals bij die ene geweldige pass van Perisic vanaf de rechtervleugel, waarmee hij Dest in het startschot liet vallen. Hij nam de bal goed mee, maar wist die alleen voor doelman Yann Sommer niet langs de Zwitserse doelman te krijgen.
Veel lopers dus, bij PSV. Beweging, dynamiek. PSV is op zulke avonden een bron van energie. Soms iets te weinig creativiteit, net te weinig handelingssnelheid in de kleine ruimte bij Guus Til of Sven Mijnans. Maar Ruben van Bommel, wat is die sterk en snel. In snelheid hoeft hij vermoedelijk alleen Carlos Forbs te laten voorgaan, maar die speelt bij Club Brugge.
Forbs was drie seizoenen geleden Ajacied, als een van de spelers met zogenoemde groeipotentie van technisch directeur Sven Mislintat. Ze lachten een beetje om hem in Amsterdam, om zijn onhandigheid, maar ja, nu zouden ze blij met hem zijn in Amsterdam, nu ze al weken zoeken naar diepgang, nu ze zelfs Davy Klaassen rechtsbuiten zetten.
Forbs had de wedstrijd al voor rust kunnen beslissen met een paar uitstekende kansen, maar inderdaad, eenmaal aan de bal is hij niet altijd even goed. Als hij het talent aan de bal van Anis Hadj Moussa had, zou hij een onvoorstelbare sensatie zijn. Verder liet hij linksachter Filip Kostic voortdurend zijn rug zien. Het leek soms alsof Kostic een opa met een rollator was, tegen Forbs in een origineel racekarretje.
Brugge, dat ook al bij Inter had gewonnen, kwam verdiend op voorsprong. Nicolò Tresoldi, geboren in Cagliari, getogen in Duitsland, vorig jaar door Brugge gekocht van Hannover voor een miljoentje of zeven, is nu minimaal het vijfvoudige waard. Hij kopte de voorzet van linksachter Seys knap in, waarbij hij het duel iets te makkelijk won Mijnans.
Bij PSV zat de beoogde spits, Ricardo Pepi, aanvankelijk op de bank, net hersteld van weer een blessure. En trainer Bosz laat Til en Mijnans beurtelings en soms allebei tegelijk in de punt van de aanval acteren. Nee, Brugge was voor rust veel gevaarlijker, zeker naarmate de tijd vorderde en PSV meer risico’s nam.
Maar juist in de eerste fase na rust verzuimde Club de strijd te beslissen en rechtte PSV de rug, met steeds meer aanvalskracht. Verdediger Geertruida speelde ook een belangrijke rol bij de 1-1. Zijn lage voorzet van rechts belandde bij Til, die de Japanner Kodai Sano de gelegenheid bood om te scoren. PSV dacht door te drukken, maar toen ging het goed fout.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant