Home

‘I Love Boosters’ bevat zoveel kleur, dynamiek en ideeën, dat het voelt alsof je in een bak knettersnoep bent beland

Boots Riley is een van de creatiefste geesten in de Amerikaanse filmwereld. Zijn verbeeldingskracht is indrukwekkend, maar ook vermoeiend.

Boosters worden ze genoemd. Corvette (Keke Palmer), Sade (Naomi Ackie) en Mariah (Taylour Paige) stelen kleding uit peperdure modewinkels en verkopen die voor een schappelijke prijs door. Zelf spreken ze liever van fashion-forward philanthropy, met wat dichterlijke vrijheid afgekort tot FFF.

Je zou I Love Boosters een heistfilm kunnen noemen, maar in handen van Boots Riley, maker van de heerlijk krankzinnige satire Sorry to Bother You (2018), is de film nog veel meer. Een filering van de modewereld én een liefdesverklaring aan mode, een bonte en soms scherpe aanval op kapitalisme en racisme. Zo kan Mariah, als ze haar adem inhoudt, haar huid een tint lichter maken, zodat winkelbediendes minder op haar letten.

Favoriete doelwitten van de boosters zijn de monochrome conceptstores van modeontwerper Christie Smith (een heerlijke rol van Demi Moore), waar voortdurend oorverdovend luide techno klinkt (want winkelen is beleving!). Wanneer Christie zich laatdunkend en racistisch uitlaat over de boosters, besluiten ze tot wraak.

Boordevol creatieve ideeën

Riley injecteert de film met zoveel kleur, dynamiek en ideeën, dat het voelt alsof je in een enorme bak knettersnoep bent beland. Een appartement met schuine vloeren, een demon die op wel erg creatieve wijze de zielen uit zijn slachtoffers zuigt. In elke scène, in elk shot zit wel minstens één creatief idee waardoor je hersenen even een salto maken.

Nog zo’n fantastische vondst is dat het beeld steeds een beetje begint te beven wanneer Corvette met een mysterieuze figuur (LaKeith Stanfield) praat en hem in zijn onweerstaanbaar melancholische ogen kijkt.

Bij hun wraakactie krijgen de boosters hulp van Jianhu (Poppy Liu), die in een Chinese fabriek ziek is geworden van het zandstralen van jeans en beschikt over een teleportatieapparaat. Dat apparaat blijkt echter ook nog andere functies te hebben, zoals een knop voor ‘situatie-uitvergroting’.

Hier begint Rileys ideeënrijkheid door te slaan in ideeënoverdaad. Het is heerlijk om een filmmaker te zien die zo compromisloos zijn eigen weg volgt, maar hoe verder Riley out of the box gaat, hoe meer uitleg hij nodig heeft om ons als kijker mee te krijgen. Tegelijk laat hij het tempo nergens zakken, waardoor je op den duur nog maar twee opties hebt: heel hard achter die onbeteugelde verbeeldingskracht aanhollen of er uitgeput bij neervallen.

Komedie
★★★☆☆
Regie Boots Riley
Met Keke Palmer, Naomi Ackie, Demi Moore
114 min., in 29 zalen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next