Van de klassenstrijd in Zuid-Korea tot de camera als machtsinstrument: de nieuwe film van Lee Chang-dong verbeeldt het vol finesse.
schrijft voor de Volkskrant over film.
‘Iets leuks?’ Voor voormalig staalarbeider Ho-seok lijkt de vraag of hij iets leuks gaat doen uit een ander universum te komen. Vandaag wordt sowieso niet leuk: een ex-collega is overleden door zelfdoding en hij is met zijn vrouw en zoontje onderweg naar de begrafenis. Maar hij is al langer niet in staat tot ‘iets leuks’: zie dat gebogen lijf, zie die terneergeslagen blik.
In de nieuwe film van Lee Chang-dong wordt de maatschappelijke kloof, net als in zijn meesterlijke Murakami-verfilming Burning (2018), vol finesse verbeeld. Possible Love is een film over de grenzen van geestelijke, sociale en maatschappelijke vrijheid. Over mensen die iets leuks kunnen doen en zij die daar niet toe in staat zijn. Over verhalenvertellers en zij die tot lijdend voorwerp worden gekneed, uiteindelijk.
Op de begrafenis treffen Ho-seok en zijn gezin documentairemaker Ye-ji, die een portret wil maken van de verdrukte Zuid-Koreaanse arbeider. Ho-seok, recent slachtoffer van een massaontslag, past in haar profiel. Ze zet in op een charmeoffensief.
Voor Lee is documentairemaker Ye-ji een veredeld schild: in zekere zin gaat Possible Love over hemzelf. Behendig gebruikt hij haar personage om commentaar te leveren op de sociaal-realistische film, een genre waarin het machtsverschil tussen de filmer en het gefilmde doorgaans wordt weggestopt, maar altijd aanwezig is.
Hooguit zijn Ye-ji en haar echtgenoot, die met grote geldsommen goochelt, als de machtigen in Lees scenario daarbij nét te nadrukkelijk van de werkelijkheid losgezongen. Gewiekste manipulators zijn ze. Lee maakt het de kijker net te eenvoudig om de kant van de gebutste arbeider te kiezen.
Geen nood. De grote kwaliteit van Possible Love schuilt in de vele variaties waarmee het zich gestaag ontvouwende klassenconflict gestalte krijgt. Kijk alleen al naar het sublieme spel van de hoofdrolspelers. Vooral Jeon Do-yeon (ook al zo goed in Lees Secret Sunshine) excelleert als arbeidersechtgenote Mi-ok, een ondanks alles montere veertiger die zich zeer bewust is van haar positie op de sociaal-maatschappelijke ladder. Fraai hoe actrice Cho Yeo-jeong haar Ye-ji daartegenover alleen al via haar gecontroleerde lichaamstaal door het leven laat glijden.
Tussen de regels door schetst Lee ook nog een fascinerend beeld van de camera als machtsinstrument. Possible Love bevat een onthullende nieuwsreportage, subjectieve flashbacks, documentairescènes, zelfs bewakingscamerabeelden. En steeds opnieuw werpt Lee zijn publiek vragen toe om tot lang na afloop op te kauwen: wie kijkt, wie wordt bekeken, en wat is het effect van die blik?
Drama
★★★★☆
Regie Lee Chang-dong
Met Jeon Do-yeon, Sul Kyung-gu, Cho Yeo-jeong, Zo In-sung, Jung Seol
164 min., vanaf 6 november op Netflix.
Source: Volkskrant