Woensdag is in Den Haag de strafzaak over de explosie bij de Tarwekamp vorig jaar van start gegaan, met de eerste van negen zittingsdagen. Hoofdverdachte Moshtag B. en de drie andere verdachten kwamen daarbij aan het woord. ‘Ik kon niet helder denken.’
is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
Moshtag B. vermoedde dat zijn toenmalige vriendin vreemdging, zegt hij woensdag in de rechtbank in Den Haag. ‘In de loop van de tijd liet ze steken vallen, waardoor ik haar nog meer verdacht. Ze loog en was niet loyaal’, beweert hij. B. maakte gedurende de relatie zo’n 16 duizend euro naar haar over en wenste dit terug. ‘Ik voelde me misbruikt en wilde financiële wraak.’
Langzaamaan groeide een catastrofaal plan in zijn hoofd dat op 7 december 2024 werd uitgevoerd: haar bruidsmodezaak aan de Tarwekamp in Den Haag met 200 liter benzine in brand steken. De winkel bevond zich in een drukke wijk, op de begane grond in een complex waar ook woningen zaten. De brand en explosies leidden tot zes doden, vijf zwaargewonden en talloze vernielde en onbewoonbare huizen.
De 35-jarige B. wordt niet alleen verdacht van stalking, bedreiging en mishandeling van zijn ex-vriendin, maar staat ook als opdrachtgever terecht voor moord met voorbedachte rade op zes flatbewoners. Zijn handlangers Mourad Ben T. en Ilias B. worden ook verdacht van moord vanwege het uitvoeren van het plan. De vierde verdachte, Adil A., was niet aanwezig bij de explosie, maar staat wel terecht vanwege zijn aandeel in de voorbereidingen.
Voor het proces, een van de grootste strafzaken van de afgelopen jaren, worden negen dagen uitgetrokken. Zo’n honderd getroffen omwonenden en slachtoffers verzamelden zich woensdagochtend voor de zitting voor het Paleis van Justitie. Het politie- en deskundigenonderzoek beslaat zo’n 9.500 pagina’s.
‘De beschuldigingen zijn verschrikkelijk’, zegt Moshtag B. – een witte trui met kraag, zijn haar in een scheiding. ‘Ik ga vandaag mijn verhaal doen.’ Hij zit de hele dag achterover geleund in het beklaagdenbankje waardoor hij niet altijd duidelijk hoorbaar in de microfoon spreekt. Om zijn pols glinstert een zilveren ketting. Hij praat achteloos, op emoties is hij niet te betrappen.
Uit alles blijkt dat B. in zijn relatie jaloers, controlerend en bezitterig was. Hij gaf zijn ex-vriendin een mobiele telefoon cadeau die hij had gekloond. Zo kon hij ruim negen maanden lang op afstand haar berichten via Whatsapp, sms en mail meelezen. ‘Ja, het was veel werk’, zegt hij.
Hij hing urenlang rond bij haar woning, haar bruidsmodezaak of voor de deur van haar familieleden om haar te bespieden. Ook hield hij notities bij in zijn telefoon om te controleren waar zij op specifieke dagen was geweest.
B. stelde haar zelfs voor om een leugendetectortest te doen om haar ‘vertrouwen’ te kunnen testen. Ook maakte hij naaktfoto’s van haar terwijl ze aan het slapen was. ‘U bent toch niet de baas over haar?’, vraagt de rechter hem. ‘Nee’, zegt B., ‘maar we hebben wel een relatie.’
Zijn ex verklaarde dat ze de relatie niet zomaar durfde te beëindigen uit angst voor wat hij haar of haar familie zou aandoen. Zij omschreef Moshtag B. als intelligent, en juist daarom vreesde ze hem. B. baatte een shop uit bij een tankstation en werkte jarenlang als opticien.
‘Ik ben niet dom, ik pak iemand die je lief is’, zou hij tegen haar hebben gezegd. En, zo citeert de rechter hem ook: ‘Kijk maar wat ik met je winkel ga doen, binnenkort heb je die niet meer.’ Ook zegt zijn ex-vriendin dat hij haar een keer met een telefoon in haar gezicht zou hebben geslagen, iets dat B. ontkent.
Toen de Tarwekamp in vuur en vlam stond, was Moshtag B. met zijn ex-vriendin in Londen. Terwijl zij huilend op de stoep zat nadat ze het nieuws had vernomen, maakte B. een selfie met haar op de achtergrond. ‘Puur een alibi’, zegt B. daar nu over. ‘Ik kon niet helder denken.’
Tegen zijn handlangers vertelde hij niet dat de bruidsmodezaak van zijn ex-vriendin was. In plaats daarvan deed hij zich voor als de tussenpersoon van een grote organisatie. Hij zei dat een man achter de zaak een schuld had uitstaan bij die organisatie en niet wilde betalen, waardoor er stevige maatregelen moesten worden getroffen.
Vervolgens zouden zijn handlangers het plan hebben overgenomen, beweert hij. En daardoor liep het uit de hand. ‘Zij hadden ervaring in het criminele circuit.’ Maar hij verklaart daarover wel tegenstrijdig. Zo noemt hij ze ook ‘domme jongens’, omdat ze hem maar vragen bleven stellen over het plan. ‘Je hebt ChatGPT, internet of medewerkers van de Gamma, why me?’
Medeverdachte Adil A. hoort het hoofdschuddend aan. ‘Ik hoor heel veel onzin. Moshtag blijft liegen en neemt geen verantwoordelijkheid.’ Ilias B. verklaart dat hij veel blowde in die periode en dat hij het plan maar ‘half mee’ had gekregen. Mourad Ben T. zegt ‘geen actieve herinneringen’ te hebben aan veel gebeurtenissen.
Moshtag B. blijft er de hele zittingsdag op hameren dat zijn motieven puur financieel waren. Hij wil niet gezien worden als wraakzuchtige ex-partner die geweld pleegt richting vrouwen. Maar de rechter heeft zichtbaar moeite om te geloven dat B. uit was op geld. ‘U geeft in de opdracht aan dat er het liefst geen verzekeringsgeld uitgekeerd mag worden.’
Zo plaatsten de daders kooltjes van een waterpijp op de plaats delict, in de hoop dat justitie zou vermoeden dat de ex-vriendin per ongeluk zelf haar zaak in brand had gezet. Het leidt tot een diepe frons bij de rechter. ‘Als de winkel dan in de hens gaat, dan weet u toch zeker dat u geen geld ziet?’
Donderdag gaat de zaak verder, op 24 november volgt de strafeis.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant