Er is eigenlijk weinig reden om iets anders te denken: het lijkt er steeds meer op dat dit het einde kan zijn van de actieve Formule 1-carrière van Esteban Ocon. Een carrière met flink wat hoogtepunten, een handvol podiumplaatsen en een overwinning achter het stuur van een auto die op eigen kracht niet kon winnen.
Hij heeft veel gemaakt van de kansen die hij kreeg - niet alleen op de baan, maar gedurende zijn hele carrière. En zelfs als die nu eindigt, is die carrière al veel meer geworden dan iemand redelijkerwijs had kunnen verwachten, gezien waar hij vandaan kwam.
Er zijn in de moderne F1 niet veel verhalen zoals dat van hem, met kinderen uit bescheiden milieus - zonder rijke families of vermogende sponsors achter zich vanaf jonge leeftijd - die de top van de autosport bereiken, laat staan bereiken wat Ocon heeft bereikt.
Maar zijn abrupte vertrek bij Haas zou zomaar het einde van dat hoofdstuk van zijn racecarrière kunnen betekenen. Dingen kunnen veranderen. Hij zou nog altijd kunnen terugkeren, want hij is nog steeds een van de beste coureurs ter wereld. Het is alleen op dit moment heel moeilijk te zien hoe.
Het is bijna onmogelijk om Ocon op de grid te zien wanneer het seizoen 2027 in Bahrein begint - als het in Bahrein begint - met de meeste stoeltjes al bezet en voor de stoeltjes die mogelijk nog beschikbaar zijn genoeg kandidaten in de rij. En er is weinig reden om te geloven dat hij ineens voor de anderen zou komen te staan.
Er staat nog altijd een vraagteken achter het tweede stoeltje bij Cadillac. Maar er is Colton Herta, met zijn Amerikaanse paspoort, en Yuki Tsunoda als een andere mogelijke optie. De toekomst van Liam Lawson is ook nog niet bevestigd, maar Red Bull gaat niet ineens een 30-jarige Fransman toevoegen aan de kandidatenpool voor zijn juniorteam. Dat is in feite een strijd tussen Lawson en de 19-jarige Bulgaar Nikola Tsolov.
Waarschijnlijker is dat Ocon opnieuw een plek op de reservebank zou moeten vinden, wachtend op een kans totdat iemand onder de douche uitglijdt.
Esteban Ocon, Haas F1 Team
Photo by: Alex Bierens de Haan / LAT Images via Getty Images
En er zijn genoeg voorbeelden van coureurs die uiteindelijk zijn teruggekeerd nadat ze voor die route kozen. Zelfs op de huidige grid zijn Alex Albon, Valtteri Bottas en Nico Hulkenberg voorbeelden. Ocon zelf hoort ook in die groep: hij keerde in 2020 terug in de racerij bij Renault, nadat hij een jaar aan de zijlijn had gestaan als reservecoureur van Mercedes.
Maar, hoe ongemakkelijk de waarheid ook is, de manier waarop Ocons seizoen 2026 zo plotseling eindigde, maakt de kans op een comeback nog kleiner dan die zou zijn geweest als hij het jaar gewoon bij Haas had afgemaakt.
Het heeft geen zin om te speculeren over wat er daadwerkelijk tussen hem en het team is gebeurd. En het zou verkeerd zijn om de geruchten die rondgaan meer zichtbaarheid te geven.
Wat we wel weten, is dat er iets is gebeurd tijdens het weekend van de Grand Prix van Mexico. En wat het ook was, het was genoeg voor Haas om Ocon uit de auto te halen en die aan Ryo Hirakawa te geven, een coureur zonder eerdere F1-starts, die op 32-jarige leeftijd zijn Grand Prix-debuut maakte - iets wat we niet meer hadden gezien sinds Andre Lotterer in 2014 op Spa in een Caterham stapte.
Wat er ook is gebeurd, het was ernstig genoeg voor Haas om hem niet alleen voor het weekend aan de kant te zetten, maar ook om te besluiten dat hij dit seizoen niet meer voor het team zou racen.
Ja, misschien kwam de situatie Haas ook goed uit. Het heeft nu de kans om Rafael Camara, zijn toekomstige coureur, daadwerkelijke race-ervaring te geven. Dat zal zeker nuttig zijn voor de Braziliaan, maar ook voor het team, dat verbeterpunten kan aanwijzen, hem beter kan leren kennen en kan profiteren van alle andere dingen die horen bij het inzetten van een jonge coureur in een Grand Prix.
Maar Haas zou Ocon niet alleen daarvoor de deur hebben gewezen.
Wanneer een coureur het oneens is met zijn team, is dat zeker niet ideaal. Wanneer het zover komt dat het team hem uit de auto haalt, is het erger. En wanneer de betreffende coureur Esteban Ocon is, is het moeilijk om het niet over zijn reputatie te hebben en Mexico 2026 als een nieuwe smet daarop te zien.
Esteban Ocon, Haas F1 Team
Photo by: Simon Galloway / LAT Images via Getty Images
Reputatie is een lastig iets.
Die wordt vaak volgens eigen regels gevormd, door bizarre omstandigheden en tegenwoordig door het mysterie van algoritmes op sociale media. Wanneer er iets is om te haten, biedt de moderne wereld meer dan genoeg middelen om het effect te vermenigvuldigen, het onherkenbaar op te blazen en het geheel in een farce te veranderen.
Maar reputatie bestaat. En Ocon heeft de reputatie dat hij een enigszins lastig persoon is om mee te werken.
Zijn vorige periode bij een team eindigde immers op opvallend vergelijkbare wijze, met Alpine dat hem vroeg zijn cockpit voor het einde van het seizoen 2024 vrij te maken.
En dan is er nog de hele commotie over zijn aanvaringen met teamgenoten.
Het is eigenlijk niet zo erg als de haat op sociale media suggereert, en veel van die incidenten waren niet eens zijn schuld. Als je teruggaat en naar de incidenten zelf kijkt, is het beeld lang niet zo duidelijk als de gebruikelijke reactie op sociale media je wil doen geloven.
Maar het is wat het is. En het is ook waar dat iedereen die Ocon als toekomstige coureur overweegt onvermijdelijk dat vooroordeel over hem zal hebben - hoe eerlijk of oneerlijk dat ook mag zijn.
Esteban Ocon, Haas F1 Team, Laura Mueller, Haas F1 Team
Photo by: Simon Galloway / LAT Images via Getty Images
Er zit een raadselachtige kloof tussen dat beeld en de persoon die we in interviews zien.
Geloof het of niet, Esteban Ocon is een van de aardigste mensen in de F1-paddock om mee te praten. Vriendelijk, spraakzaam, heel beleefd. Toch zijn er genoeg mensen die je zouden vertellen dat hij soms lastig in de omgang kan zijn.
We spraken erover toen ik hem een paar jaar geleden interviewde voor magazine GP Racing. We hadden hem bezocht in zijn trainingscentrum in Zuid-Frankrijk en voerden daarna een lang gesprek in de auto op weg naar zijn huis in Genève.
Ik vertelde hem dat een sportief directeur van een F1-team Ocon ooit tegenover mij had omschreven als een van de hardste jongens als het om discussies in de stewardsruimte ging.
Ik vroeg of hij dacht dat dit onderdeel was van zijn karakter. En hij gaf toe dat hij begreep waar mensen het over zouden kunnen hebben.
"Maar ja, als er iets gezegd moet worden, zeker in de Formule 1, dan moet het gezegd worden", vertelde hij me destijds. "We hebben hier geen tijd te verliezen. Dus is het belangrijk om direct te zijn. Misschien ben ik soms te direct, maar goed… ik ga niets laten lopen nadat ik zo hard heb gewerkt om te komen waar ik ben. Je ziet hoeveel uren ik hier elke dag in steek - en ik wil niet, weet je, levend worden opgegeten door wie dan ook, of het nu een teammanager, teambaas of een wereldkampioen is.”
En we spraken over hoe dat deel van zijn karakter misschien is gevormd in de begindagen van zijn carrière, toen zijn toekomst niet alleen afhing van resultaten, maar ook van zijn vermogen om voet bij stuk te houden en zo opdringerig te zijn als nodig was om steun veilig te stellen.
Esteban Ocon, Alpine F1, viert op het podium
Foto door: Jerry Andre / Motorsport Images
Zijn familie had hun huis verkocht om zijn kartcarrière te financieren, maar ze konden simpelweg niet genoeg geld opbrengen om hem door de juniorformules te laten doorgroeien.
Hij moest een vechter zijn, omdat hem niets in de schoot werd geworpen.
En dat moet je bewonderen - net zoals je zijn hele weg moet bewonderen.
“Dat is waarschijnlijk de juiste manier om het te zeggen: ik droeg al op heel jonge leeftijd het gewicht van mijn familie op mijn schouders”, zei hij. “En ik zeg het niet om medelijden te wekken: het was het proberen waard en we zijn erin geslaagd te eindigen waar we wilden zijn - en nu is alles goed. Maar het is duidelijk dat ik met dit soort druk moest omgaan, dat ik hard moest zijn wanneer het erop aankwam en dat ik gehoord moest worden wanneer mensen niet per se luisterden, of niet overtuigd waren. En, weet je, om deze zakenmensen, investeerders naar je te laten luisteren als je 13 of 14 bent, en echt aandacht te laten besteden, is niet makkelijk.”
Het is waarschijnlijk niet juist om hiernaar te kijken alsof het nu een probleem voor hem is geworden in de Formule 1. Want hij is zo ver gekomen dankzij wie hij is. En een carrière van tien jaar aan de top van de autosport, met een Grand Prix-overwinning op zijn naam, is iets wat niemand hem ooit zal afnemen.
Hoe triest het ook mag zijn, misschien was dit simpelweg alles wat er voor Ocon in de Formule 1 was.
Er zit een zekere ironie in het feit dat wat Ocons laatste F1-weekend als racecoureur zou kunnen blijken te zijn, ook het weekend was waarin Kimi Antonelli met Mercedes wereldkampioen werd.
Want Ocon was ooit ook het favoriete talent van Toto Wolff. Wolff zei zelfs dat het slechts een kwestie van tijd was voordat Esteban voor de Silver Arrows zou rijden.
Het heeft nooit zo mogen zijn. En misschien was daar ook een reden voor.
Esteban Ocon, Haas F1 Team
Photo by: Chris Graythen / Getty Images
Ocon is onmiskenbaar snel. Je hebt geen carrière van 10 jaar in de F1 zonder snel te zijn, laat staan dat je een Grand Prix wint. Maar Formule 1 is ook Formule 1. En alleen de absolute besten, met het complete pakket dat nodig is om kampioenschapsniveau te bereiken, komen daar daadwerkelijk.
Het valt niet te ontkennen dat er qua pure snelheid veel meer coureurs zijn die een wereldkampioenschap kunnen winnen dan er daadwerkelijk wereldkampioenen zijn. Er is geluk. Er zijn omstandigheden, die een enorme rol spelen in hoe carrières zich ontwikkelen. En sommige van die dingen vielen voor Ocon simpelweg niet op hun plek. Of misschien was zijn complete pakket op de juiste momenten niet overtuigend genoeg - bijvoorbeeld voor Wolff om hem in een Mercedes te zetten toen de kans zich voordeed.
Ocon was immers beschikbaar toen Lewis Hamilton besloot naar Ferrari te vertrekken. Maar tegen die tijd had Toto al een nieuw favoriet talent.
En hij kreeg uiteindelijk gelijk.
Wat er ook hierna gebeurt, zelfs als Ocon nooit meer zijn weg terug naar de grid vindt, is er geen reden om met medelijden of spijt op zijn carrière terug te kijken. Want de carrière die hij heeft gehad, is er een waarvoor duizenden coureurs bijna alles zouden geven. Het is een beetje triest - en zelfs dwaas - dat die zo zou kunnen eindigen. Maar het is zeker niet waarop hij beoordeeld verdient te worden.
En ook...
Hoe moeilijk het er nu ook uitziet, zelfs als het onmogelijk lijkt, we hebben het over iemand die al een onmogelijke droom heeft waargemaakt: een jongen uit een klein Frans stadje, wiens vader monteur was, die het helemaal tot de F1 schopte.
Schrijf hem nog niet af.
En wat er ook hierna gebeurt, hij verdient lof voor wat hij al heeft bereikt.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport