Dit is een ongemakkelijk moment om een column te schrijven over de Grand Prix van Qatar, die dit weekend gepland staat als ronde 20 van het MotoGP-seizoen 2026.
Hier zijn een paar belangrijke feiten zoals die dinsdagochtend in Europa bekend zijn. Yamaha heeft zijn vier motoren teruggetrokken uit de omstreden race. De coureurs zijn eensgezind in hun wens om niet naar een conflictgebied te gaan. Ze proberen zich te verzetten - en er is kans op een mager startveld, aangezien hun blessures wonderbaarlijk genoeg niet genezen. De arbeidsverhoudingen komen onder druk te staan. Dinsdag zijn er bovendien verkiezingen in de Verenigde Staten en die kunnen gevolgen hebben voor de hele Golfregio.
Intussen staat de MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG), die het kampioenschap runt, onder druk, maar houdt zij voet bij stuk. Zij is vastbesloten om haar circus naar een dubieus deel van de wereld te laten vliegen. Zij dreigt alle essentiële spelers die niet meewerken met zware sancties.
Er kan nog veel gebeuren vóór de eerste geplande baansessie op vrijdag. Met een machtsstrijd gaande die sommigen met een revolutie hebben vergeleken, is het een lastig moment om een waardevol oordeel te vormen over wat er ter plaatse gebeurt. Daarom houd ik me vandaag bij een breder punt dat nu al veilig lijkt om te maken: de reputatie van de MotoGP heeft door de waanzin rond de GP van Qatar een flinke klap gekregen.
Met hun contracten, loyaliteiten en belangen zijn veel van de honderden mensen die in de MotoGP-paddock werken voorzichtig met wat ze hardop zeggen over het doorgaan van de race. Maar de publieke opinie is een ander verhaal. Kijk maar naar onze commentsecties. Laten we zeggen dat het zeldzaam is om op internet zoveel eensgezindheid te vinden!
Het is makkelijk te begrijpen waarom het publiek in de rij staat om steken uit te delen aan MGPSEG en, in het verlengde daarvan, Liberty Media. Het is lastig een precedent te bedenken van een sport die zo koppig weigert een evenement af te gelasten. En wanneer de algemene perceptie (terecht) is dat de bazen willens en wetens geld boven menselijke zorgen stellen, is dat een heel goede manier om mensen een hekel aan je te laten krijgen.
Zeker in het huidige klimaat.
Yamaha's four MotoGP riders have been given an unexpected weekend off
Photo by: Gold and Goose Photography / Getty Images
De terugtrekking van Yamaha uit de race heeft het verhaal nu een perfecte held opgeleverd, wat zorgt voor een eenvoudig goed-tegen-kwaadplot waar gewone mensen zich achter kunnen scharen. De reactie van de MotoGP op de aankondiging, die behoorlijk confronterend was, zal haar rol als schurk hebben bezegeld.
Hoewel de voornaamste reden voor het vertrek van het Japanse concern uit Qatar te maken kan hebben met de eigen verzekeringen, contracten en financiële zorgen, zal de afwezigheid van Yamaha breed worden gezien als een moreel standpunt. Het zal niet alleen worden gezien als een principieel baken van vroomheid dat weerstand biedt aan de listen van de tweekoppige, door geld bezeten Ezpeleta-slang, maar ook als een partij die haar macht gebruikt namens de machtelozen. De Yamaha-coureurs hoeven niet meer te staken, zie je, omdat hun werkgevers de situatie hebben geregeld.
Los van het andere is dit geweldige pr voor Yamaha in een verder ellendig MotoGP-jaar. Het is vermakelijk om terug te denken aan Jack Miller, die na de sprintrace op zaterdag had over zijn Pramac Yamaha-team dat 'eruitzag als klootzakken'. 24 uur later verschoof de bevestiging dat Pramac niet naar Qatar zou gaan de klootzakstatus wel heel duidelijk naar elders!
Wat MGPSEG niet lijkt te hebben begrepen, of waar het zich niets van aantrekt, is dat mensen naar een conflictgebied sturen een zeer emotioneel onderwerp is waarmee iedere fan zich kan identificeren. Discussies over raceformats en promotionele optredens, die de opmaat vormden tot deze veel grotere confrontatie, komen buiten de sport niet op dezelfde manier binnen. Maar werkende mensen naar een zeer gespannen locatie sturen ondanks ernstige zorgen? Daar zullen mensen zich over verbinden. Net zoals de coureurs dat in feite hebben gedaan.
Als er sinds de overname van MGPSEG door Liberty Media al zoiets als een wittebroodswekenperiode was, dan is die nu voorbij. Met deze episode, hoe die ook nog zal verlopen, heeft de nieuwe(re) Amerikaanse eigenaar zijn ware aard laten zien en zich duidelijk impopulair gemaakt. Maar zal dat de MotoGP bij uitbreiding impopulair maken?
Voor de gelegenheidsfan die geen tijd of zin heeft om alle machtsdynamieken te ontleden, is dat gevaar er zeker. Wie zijn Dornas niet van zijn IRTA's kan onderscheiden, zal zich gewoon herinneren dat dit de sport is die zoveel om zijn financiële resultaat gaf dat hij tijdens een oorlog ging racen.
Does MGPSEG care about having as many fans as possible in the stands? Its regular crowing about record crowds suggests it does
Photo by: Gold and Goose Photography / Getty Images
Maar zal impopulariteit echt iets uitmaken voor degenen die de show runnen? Dat is de grootste vraag die onder hun gedrag borrelt. In een algoritmische wereld betekent door miljoenen mensen worden verafschuwd niet altijd dat je van het podium verdwijnt. Vraag het maar aan Andrew Tate. Schurken trekken nog steeds kijkers. Misschien is dit nieuwe, jonge publiek waar we steeds over horen meer geïnteresseerd in verontwaardigd zijn dan in afhaken? Misschien maakt dit allemaal deel uit van een sluw plan van Liberty? Ik zou liegen als ik zei dat ik het zeker wist.
Maar sprekend namens ten minste één generatie weet ik wel zeker dat deze episode opnieuw een duw richting de uitgang kan zijn voor degenen die om de sport geven. Want het is een harteloze herinnering dat de MotoGP eigenlijk niet eens meer doet alsof het een sport is. En dat moet voor sommigen toch zeker de laatste druppel zijn.
Nogmaals, die eventualiteit kan zijn ingecalculeerd in een geniaal masterplan van de bazen in Spanje en Amerika. Degenen die het grotere geheel voor ogen hebben, zullen weten dat de volgende golf die de MotoGP-'property' ontdekt (is dat het juiste zakelijke woord?) misschien niet eens iets meekrijgt van de controverse rond Qatar. Dat ook dit geschiedenis zal worden.
Wie herinnert zich de coureursstaking op Misano in 1989 nog? Niet veel mensen: het is inmiddels gewoon te lang geleden. Op een dag zal Losail in 2026 ook te lang geleden zijn. En de enorme hoeveelheid races en content zal het veel sneller begraven dan vroeger met schandalen gebeurde. Maar ten minste één generatie fans zal het niet vergeten. En die groep heeft de MotoGP misschien voorgoed de rug toegekeerd.
Lights, cameras, contracts...MotoGP will lose a lot of money if it doesn't go to Qatar
Photo by: KTM Images
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport