GOUDA - Voor het eerst sinds Polen lid van de Europese Unie is, vertrekken er meer Polen uit ons land dan dat er komen. De Poolse economie groeit en het thuisland roept. Ook Jakub en Karolina uit Gouda gaan terug, hoewel die keuze allesbehalve makkelijk was. 'Hier blijven we altijd buitenlanders.'
'Het is zo rustig hier in Nederland', verzucht Karolina (39). 'En ik voel me er heel veilig.' Ze kwam ruim zes jaar geleden naar Nederland om te werken als dataspecialist bij een voedingsmiddelenbedrijf.
Daar ontmoette ze Jakub (35) al op haar eerste werkdag. Hij vertrok in 2007 uit Polen, nadat hij de middelbare school afrondde en woonde eerst met zijn moeder en zussen in Engeland.
'Bij de overgang van het communisme naar het kapitalisme veranderde er veel in Polen', vertelt Jakub. 'De overheid verkocht alle bedrijven. Daardoor waren er bijna geen arbeidsplaatsen meer.'
Zijn moeder werkte bij een Pools telecombedrijf dat werd overgenomen door een Frans bedrijf. Na de overname werd volgens Jakub tachtig procent van de werknemers ontslagen.
De bevolking van ons land groeide in 2025 met 27.000 mensen met een Europese herkomst, aldus cijfers van het CBS. De Europese migratie naar ons land neemt al een aantal jaar op rij af. Er kwamen vooral minder mensen met Poolse afkomst naar Nederland en er gingen meer Polen weg dan dat er kwamen. (-1100)
Daarna probeerde zijn moeder een nieuwe baan te vinden. 'Maar het was echt moeilijk', herinnert hij zich. 'De werkloosheid was enorm hoog. Veel Poolse mensen verhuisden naar het buitenland.'
In Engeland moest hij erg wennen, maar toen Jakub de taal eenmaal sprak, ging het beter. 'Dat is echt de sleutel om een cultuur te leren kennen', vindt hij. 'De taal leren is echt belangrijk.'
Dat herkent Karolina. Als ze het nog een keer over mocht doen, zou ze veel sneller goed Nederlands gaan leren. 'Ik voel me altijd een buitenlander, omdat ik de taal niet goed beheers. Dat heb ik fout gedaan.'
Het stel kwam elkaar uiteindelijk op het werk in Nederland tegen, vlak voor de lockdown in de coronaperiode. De eerste date? Samen Pasen vieren.
Jakub en Karolina wonen in een koophuis in de Goudse wijk Goverwelle. Daar fietsen ze graag door de landerijen, tussen de koeien en schapen. 'Het landschap is echt mooi', vindt Jakub.
'Ik ben gek op fietsen', lacht Karolina. 'Het voelde alsof het zo moest zijn toen ik in Nederland terechtkwam, lekker overal naartoe fietsen.'
Hoewel de twee gek zijn op Nederland en genieten van het landschap, blijft het thuisland toch lonken. 'In mijn hart ben ik Pools', zegt Jakub. 'Hier blijf ik altijd een buitenlander.'
De afdeling waar Karolina werkte is inmiddels naar Polen verhuisd. Zij besloot om in Nederland te blijven, vanwege het werk van Jakub. Maar toen ook hij stuitte op een interessante baan in Polen, besloten ze alsnog te gaan.
'Het gaat echt goed in Polen nu', vindt Jakub. 'Als je mij twintig jaar geleden het Polen van nu had laten zien, had ik het niet herkend.'
Karolina is bij de winkels alvast wat pepernoten gaan kopen om aan vrienden te geven, daar zijn ze allebei gek op. 'En we gaan ook kaas meenemen', zegt ze.
'De kaas hier', glundert Jakub. 'De beste van de wereld. Zo smeuïg, zo rijk van smaak. Die gaan we echt missen hoor.' Aan de andere kant krijgen ze daar de Poolse traditionele gerechten voor terug.
Vooral pierogi en bigos hebben ze gemist, vertellen ze terwijl ze elkaar grijnzend aankijken. Pierogi zijn gevulde deegkussentjes en bigos is een jachtschotel met zuurkool.
Om de knoop echt definitief door te hakken, maakten de twee een lijst met voor- en tegenargumenten. 'De lijst met voordelen van Nederland was langer dan de lijst met nadelen', concludeerde Karolina.
Niettemin is de keuze op Polen gevallen. 'De belangrijkste reden is dat het ons eigen land is', vindt Karolina. 'We hebben daar onze familie, onze vrienden.’
Hoewel Karolina gemengde gevoelens heeft over het besluit en Nederland gaat missen, voelt ze vertrouwen richting de toekomst. 'Ik geloof dat we aan het nieuwe leven in Polen gaan wennen. Het gaat ons vast lukken.'
Source: Omroep West Den Haag