Na vijftien jaar is er eindelijk nieuwe (solo)muziek van een ex-Beastie Boy, maar echt goed wil het in de Amsterdamse Melkweg niet worden.
De tragische dood van groepslid Adam Yauch (47) aan speekselklierkanker betekende in 2012 het formele einde van de Beastie Boys, legendarische witte punkjongens in de New Yorkse hiphopscene.
Nieuwe (solo)muziek van de twee andere leden kwam er nooit, tot dit jaar het album Thank You van Mike ‘D’ Diamond verscheen.
Daar staan we dan, vrijdagavond in de Amsterdamse Melkweg, wachtend op het weerzien met een Beastie Boy. Mike D (60, weinig veranderd) opent met Hello Brooklyn (1989), met loeiharde bulldozerbassen. Hij heeft zijn band 5D bij zich: zeven jonge, energieke, in roze-rood gestoken muzikanten, onder wie zijn zoons Skyler en Davis.
Zo denderen we een energiek, hard optreden binnen; heel anders dan de Beastie Boys (That’s Right bevat een soort fat beats à la The Chemical Brothers, I Don’t Care is een experimenteel zeurliedje), al hadden ze nu best kunnen klinken als in What We Got.
Die grote band? Vrolijke boel met drums, gitaar, basgitaar en elektronica, maar iets potsierlijks heeft het ook: zodra de elektronische bas dreunt, hoor je van de rest niets meer.
‘We were just kids, figuring it out’, zingt Diamond in Thank You, over zijn oude maten. Met die attitude maakte hij ook zijn soloalbum. Sympathiek, maar echt memorabel werk heeft het niet opgeleverd, zo blijkt ook in de Melkweg.
Leuker zijn de Delta 5-cover Mind Your Own Business en de zes Beastie Boys-stukken, waaronder 3-Minute Rule (1989), Body Movin’ (1998) en uitsmijter So What’cha Want (1992). Ze steken er vér bovenuit, niet eens in geweldige uitvoeringen.
Door de zaal beweegt zich, hoe hilarisch, een groep fans in de Intergalactic-ruimtepakken uit de videoclip uit 1998. Deze avond kón je niet loskoppelen van Beastie Boys-sentiment. Het was ook beter van niet.
Pop
★★☆☆☆
30/10, Melkweg, Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant