Er was minstens één moment tijdens de mediabriefing van Frederic Vasseur na de Grand Prix van Mexico waarop de teambaas van Ferrari in lachen uitbarstte.
Motorsport Network-journalist Ronald Vording had hem net de zoveelste vraag gesteld over de duidelijk gespannen sfeer na de botsing in de eerste ronde tussen Lewis Hamilton en Charles Leclerc.
"Het lijkt erop dat, wat je vooraf ook bespreekt, de emoties het toch overnemen", opperde mijn collega.
Vasseur, die licht geërgerd klonk, probeerde het onderwerp af te sluiten: "Ik ga niet meer reageren op deze situatie. Laat mij het met hen bespreken. Ik heb gezegd wat ik moest zeggen."
Op de een of andere manier verschoof het gesprek daarna naar Ferrari-junior Rafael Camara, die voor het einde van het seizoen zijn Formule 1-debuut zou kunnen maken na het ontslag van Esteban Ocon bij Haas, en Ryo Hirakawa, die komend weekend waarschijnlijk niet in de Haas rijdt en er in plaats daarvan voor kiest om met Toyota voor een World Endurance Championship-titel te gaan.
De pure absurditeit van dit alles - dat binnen enkele momenten werd overgeschakeld van zaken van mogelijk enorme betekenis naar de wat meer perifere curiositeiten van de Formule 1 - ontlokte Vasseur plotseling wat een oprecht spontane lachbui leek.
"Jongens, ik heb genoeg te doen met mijn twee coureurs! Vraag me niet naar Hirakawa, Camara, Ocons gevecht."
Charles Leclerc, Ferrari, Lewis Hamilton, Ferrari
Photo by: Colin McMaster / LAT Images via Getty Images
Het was een van de weinige luchtige momenten voorafgaand aan een avond waarop de 58-jarige zoveel te verwerken en zoveel op te lossen had, dat een bijzonder rustige nachtrust nogal onwaarschijnlijk lijkt.
Er was op internationale televisie-uitzendingen geen gebrek aan discussie over wie verantwoordelijk was voor het feit dat Ferrari in de openingsronde van de Grand Prix van Mexico een mogelijke een-twee aan de leiding weggooide.
Wat mij betreft kwam een van de meest overtuigende bijdragen uit de analyse van Karun Chandhok op de SkyPad op de Britse televisie. Volgens Chandhok is het bewijs ondubbelzinnig: Leclerc heeft waarschijnlijk niet eens geprobeerd om het rempunt voor bocht 4 te halen.
Andere televisieanalisten kwamen tot vergelijkbare conclusies.
"Ten minste één van hen wist de bocht te halen. De ander ging gewoon rechtdoor", constateerde Ralf Schumacher bij Sky Germany, waarna hij toevoegde: "Leclerc was tot dat moment in het weekend de snellere man geweest - afgezien van de kwalificatie - en had waarschijnlijk wat frustratie meegenomen."
Alexander Wurz stelde op het Oostenrijkse ORF dat "Hamilton geen ruimte hoeft te laten. Ik zie hier niet veel dat voor Leclerc pleit."
En voormalig FIA-wedstrijdleider Niels Wittich, te gast bij Sky Germany, verwachtte zelfs een zwaardere straf voor de Monegask voordat diens tijdstraf van vijf seconden werd aangekondigd: "Ik zou zeggen dat dit tien seconden is. Er zijn geen verzachtende omstandigheden die je kunt aanvoeren."
Charles Leclerc, Ferrari
Photo by: James Sutton / LAT Images via Getty Images
Hoe dan ook, Vasseur heeft nu opnieuw een regelrechte crisis aan zijn broek.
Toen Hamilton kort voordat de race met rood werd stilgelegd via de radio meldde dat er "grote, grote problemen" zouden komen, en de zevenvoudig wereldkampioen vervolgens zichtbaar ziedend en zonder zelfs zijn helm af te zetten de garage binnen marcheerde, was het overduidelijk dat Ferrari's Mexicaanse avontuur niet zou eindigen met iedereen die harmonieus het glas tequila hief.
Hamilton was woedend. En opvallend is vooral hoe goed hij er daarna in slaagde zijn kalmte te bewaren voor de televisiecamera's.
Maar tussen de regels door glipten een paar opmerkingen naar buiten die, met een passend ondeugende dosis columnistenkwaadwilligheid, kunnen worden geïnterpreteerd als subtiele dolkstootjes richting de Ferrari-leiding.
"Ik denk dat het bij Mercedes goed werd gemanaged, en ik denk dat Fred zijn best doet", zei hij op een bepaald moment.
Of deze: "Ik weet niet echt wat er gedaan zal worden, want tot nu toe is er eigenlijk niets gedaan."
Uiteindelijk blijkt Mexico misschien minder een test van Hamiltons temperament of Leclercs inschattingsvermogen dan van Vasseurs leiderschap. De uren en dagen na Mexico 2026 kunnen voor Ferrari in zijn huidige samenstelling een bepalend kruispunt blijken.
Lewis Hamilton, Ferrari
Photo by: James Sutton / LAT Images via Getty Images
Als Vasseur de oplopende spanningen tussen zijn coureurs kan wegnemen; als Leclerc donderdag in São Paulo verschijnt met gepast berouw en een verontschuldiging aanbiedt waarmee Hamiltons gekrenkte ego een pijnlijke nederlaag kan verwerken; als Ferrari, na alles, eindelijk de duidelijke gedragsregels vastlegt waar Hamilton al enige tijd om vraagt - dan kan deze confrontatie de Scuderia daadwerkelijk sterker maken dan voorheen.
Maar er is nog een ander scenario.
Een scenario waarin Hamilton, buiten het zicht van de televisiecamera's en achter gesloten deuren, beduidend minder bedreven blijkt in het beteugelen van zijn woede. Waarin Leclerc weigert enig wangedrag te erkennen. En waarin Vasseur er niet in slaagt zijn twee supersterren met elkaar te verzoenen.
Een scenario waarin elke poging om interne basisregels vast te leggen uiteindelijk bezwijkt onder precies datgene waar Ronald Vording op doelde: dat, wat er vooraf ook is afgesproken, de emoties het uiteindelijk toch altijd van iedereen winnen.
En dan kan het hele kruitvat met één enorme knal de lucht in gaan.
Bovendien gaat het hier niet simpelweg om het bemiddelen in een duidelijk meningsverschil. Ferrari moet zichzelf ook enkele ongemakkelijke vragen stellen over de fijnere details van wat er is gebeurd.
Zoals waarom Leclerc direct na het incident in bocht 4 en 5 op de boordradio in de kou werd laten staan.
"Ik bedoel… Ik werd van de baan geduwd. Wat moet ik nu doen?", vroeg Leclerc, op zoek naar aanwijzingen of hij de positie onmiddellijk moest teruggeven.
Maar aan de andere kant van de radio bleef het stil.
Charles Leclerc, Ferrari, Lewis Hamilton, Ferrari
Photo by: Yuri Cortez / AFP via Getty Images
Pas nadat de openingsronde was voltooid, meldde zijn race-engineer zich eindelijk weer bij hem: "Inhalen ingeschakeld, Verstappen 0,8."
En vervolgens, een paar seconden later: "Nog geen actie. Blijf pushen."
Toch had de FIA voor de race specifiek een bericht naar de teams gestuurd waarin zij werden gewaarschuwd om posities in precies dit soort situaties niet onmiddellijk terug te geven.
Dat was toch zeker iets waar de teamleiding van Ferrari bovenop had moeten zitten, door Leclerc meteen dienovereenkomstig te instrueren.
Lewis Hamilton en Charles Leclerc zijn heel duidelijk verwikkeld in een strijd om wie dit team de komende jaren zal leiden.
Gedurende een groot deel van 2025 leek de vraag al in het voordeel van Leclerc te zijn beantwoord.
Maar een kampioen van Hamiltons kaliber afschrijven is gevaarlijk, zelfs wanneer al het beschikbare bewijs erop lijkt te wijzen dat zijn dagen aan de absolute top van zijn sport al achter hem liggen.
Als iemand weet hoe snel een rivaliteit tussen twee superster-teamgenoten giftig kan worden, dan is het Toto Wolff. Hij heeft de Hamilton-Rosberg-jaren meegemaakt. Vasseur staat misschien op het punt te ontdekken hoe waardevol die ervaring kan zijn.
Frederic Vasseur, Team Principal and General Manager, Scuderia Ferrari, Toto Wolff, Team Principal and CEO, Mercedes-AMG F1 Team, in the Press Conference
Photo by: Zak Mauger / Motorsport Images
De Mercedes-teambaas en Vasseur, ooit de beste vrienden, zaten dit jaar niet altijd op één lijn.
Toch legden televisiecamera's zondag in Mexico tijdens de race zelf een intrigerend klein tafereel vast: Wolff maakte gebruik van de onderbreking na de crash van Valtteri Bottas om Vasseur kort te bezoeken aan de Ferrari-pitmuur.
Wat had ik er niet voor over gehad om bij dat gesprek een vlieg op de muur te zijn.
Misschien gaf Wolff, die bevriend is met zowel Vasseur als Hamilton, de Ferrari-baas een paar aanwijzingen over hoe hij het beste met Hamiltons woede kon omgaan. Helaas was het een vraag die niemand van beiden zondagavond in Mexico gesteld kreeg.
Er zijn waarschijnlijk twee manieren om naar Ferrari's benarde situatie te kijken.
Vasseurs perspectief, met zijn nadruk op intern "respect", klinkt zo: "Ze werken niet voor zichzelf. Ze werken voor een groep. Ze werken voor heel veel sponsoren. Ze werken voor de 2.000 mensen van het bedrijf. Dat de mensen, toen we moesten pushen voor de updates, dag en nacht werkten. En dat moeten we in gedachten houden."
Vanuit Ferrari's oogpunt geldt: hoe minder confrontatie, hoe beter.
Ik daarentegen, als journalist in de Formule 1 en uiteindelijk als iemand die nog altijd fan is van de sport, denk niet dat een beetje confrontatie per se zo slecht is.
Waar zouden we anders dagen na een Grand Prix nog zo hartstochtelijk over moeten discussiëren?
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport