Kimi Antonelli beleefde zondag een zeer emotionele dag in Mexico. Al tijdens en vooral na de race liet de jongste wereldkampioen in de Formule 1-geschiedenis zijn emoties de vrije loop. Vooral de herinnering aan zijn opa maakte veel los.
Met de Italiaanse vlag om zijn schouders werd tijdens de podiumceremonie het iconische Nessun dorma voor Antonelli gespeeld. Hijzelf in tranen, zijn ouders onder het podium in tranen.
"Dat eerste nummer was heel emotioneel voor mij, omdat mijn opa er altijd naar luisterde", vertelt Antonelli even later op de persconferentie als hij naar dat moment en de beroemde tenoraria wordt gevraagd. "Het was heel bijzonder om dat nummer te horen. Ik denk dat hij heel trots zou zijn."
Daarna lukt praten even niet meer. De kersverse wereldkampioen zit een halve minuut op de bank van de persconferentie te snikken. Het is doodstil. Zelfs de fotografen lijken even geen foto meer te durven maken. Alsof het klikken van hun camera's die stilte zou verstoren. Opeens zit daar alleen nog een twintigjarig jochie dat aan zijn opa denkt. Ook onder aanwezige journalisten houden sommigen het niet droog.
"Grande Kimi", schreeuwt een Italiaanse journalist door de persconferentiezaal. "Mijn god, ik heb vandaag veel te veel gehuild", zegt Antonelli vervolgens lachend en snikkend tegelijk. "Maar het is goed. Ik werd heel emotioneel door de gedachte aan mijn opa. Ik was ook heel blij voor hem."
De Italiaan was zo'n anderhalf uur eerder met 20 jaar en 68 dagen de jongste wereldkampioen ooit geworden. Een derde plaats achter Max Verstappen en Lewis Hamilton is in Mexico ruimschoots voldoende om het record van Sebastian Vettel over te nemen.
De emoties kwamen al los voordat Antonelli over de finish reed. In de laatste ronde moest hij afstand nemen van zijn voorgangers, omdat hij door zijn tranen de baan niet meer goed kon zien.
"Ik verloor volgens mij al twee seconden omdat ik aan het huilen was. Door mijn tranen heen zag ik in de verte nog wel de schimmen van de twee rode Ferrari's", vertelt hij. "Ik dacht: ik moet wat afstand nemen, anders crash ik hier."
Toen hij zijn Mercedes naar de finish reed, speelden de herinneringen aan zijn karttijd en de weg naar de Formule 1 zich af in zijn hoofd. "Toen ik over de streep kwam, liet ik alles gaan. Een van mijn grootste dromen was uitgekomen."
De kans was voorafgaand aan het raceweekend levensgroot dat Antonelli kampioen zou worden. Aan een negende plaats had hij genoeg. Toch was hij huiverig. Hij vond het maar niks dat veel mensen hem al voorafgaand aan de Grand Prix feliciteerden met de wereldtitel.
"Zolang het niet klaar is, is het niet klaar. Het is niet makkelijk als gasten en fans je steeds feliciteren met het kampioenschap. Ik ben heel bijgelovig. Dan is het echt niet eenvoudig om daar mee om te gaan."
Antonelli heeft het hele jaar geprobeerd om niet verder te kijken dan de eerstvolgende race. Maar afgelopen week lukte dat niet meer, omdat iedereen die hij tegenkwam begon over zijn aanstaande kampioenschap. Dat beïnvloedde zeker op zaterdag zijn prestaties.
"In Austin was ik veel agressiever en meer met het moment bezig. Hier was ik wat gespannener en reed ik minder scherp", zegt hij. Fysiek was hij bovendien door een virusinfectie ook nog niet volledig fit.
Antonelli gaf aan dat hij bij de start extra voorzichtig was en andere coureurs veel ruimte gaf. Na de rode vlag had hij besloten om meer risico te nemen.
Hoewel het voor zijn kampioenschap niet nodig was, ging hij voorbij Charles Leclerc, waardoor hij naar het podium mocht. Daar namen Verstappen en Hamilton - de twee succesvolste coureurs op de grid - hem op de schouders.
De herinnering aan zijn kampioensdag krijgt bij Antonelli thuis in San Marino een vaste plek. Hij heeft al bedacht wat hij met de foto op de schouders van Verstappen en Hamilton gaat doen. "Ik lijst hem in en hang hem aan de muur, zodat ik iedere keer naar die foto kan kijken als ik mijn huis binnenkom."
Source: Nu.nl algemeen