Formule 1 In zijn eerste F1-jaar 2025 was Kimi Antonelli (20) nog wisselvallig, zoals je van iemand van zijn leeftijd mag verwachten. Dit seizoen was hij op weg naar de wereldtitel ongenaakbaar én ongekend stabiel.
Kimi Antonelli vlak voor de start van de Grand Prix van Mexico-Stad, waar hij de wereldtitel veiligstelde.
Zijn twintigste verjaardag is pas twee maanden geleden, en nu al heeft Kimi Antonelli het allerhoogste niveau bereikt in zijn sport. De Italiaanse Mercedes-coureur finishte zondag als derde in de Grand Prix van Mexico-Stad en is daardoor met nog vier races te gaan de wereldkampioen Formule 1 van 2026.
In meerdere opzichten is het een bijzondere triomf. Sowieso omdat Antonelli met afstand de jongste kampioen ooit is – drie jaar jonger dan de vorige recordhouder Sebastian Vettel toen die in 2010 zijn eerste titel won. En ook omdat Antonelli pas aan zijn tweede jaar in de Formule 1 bezig is.
Tegelijkertijd werd de titelstrijd nooit spannend. Mercedes had, zeker in de eerste seizoenshelft, de beste auto en van zijn teamgenoot George Russell had Antonelli weinig te vrezen. Dus hoe knap was Antonelli’s kampioensjaar? En hoe goed is hij nu echt?
Stel die laatste vraag aan Antonelli’s teambaas Toto Wolff, en hij zal iets zeggen als: extreem goed. Die overtuiging had de Oostenrijker al toen hij de destijds elfjarige Antonelli in 2018 inlijfde bij Mercedes’ opleidingsprogramma voor jonge racebeloften. Wolff wist zeker dat hij te maken had met een exceptioneel talent dat eens per generatie voorbij komt.
Antonelli racete op dat moment al zijn halve leven. Hij komt net als Max Verstappen uit een autosportgezin. Zijn vader Marco was zelf toerwagencoureur en zette later zijn eigen raceteam op, waarin moeder Veronica achter de schermen een grote rol speelde. Op zijn vijfde zat Antonelli voor het eerst in een kart. Niet veel later ging hij races rijden – en winnen.
Toen Antonelli tien was, werd hij door vader Marco achter het stuur gezet van een Lamborghini van het familieraceteam. Omdat Kimi nog niet bij de pedalen kon, zat hij bij zijn vader op schoot, samen ingesnoerd in de zespuntsgordel. Marco gaf gas en remde, Kimi stuurde en schakelde. Al snel ging de snelheid richting de 300 kilometer per uur. „De auto had veel overstuur. Kimi beheerste dat perfect, ik ging op het gas, Kimi bracht de auto weer in balans, schakelde op en ging verder”, vertelde Marco Antonelli onlangs tegen de BBC. „Ik zei: volgens mij heeft hij iets speciaals.”
Kimi’s kartjaren bekostigen ging de familie nog wel lukken, maar veel verder reikte het budget niet. Gelukkig viel zijn talent op bij Giovanni Minardi, de zoon van de oprichter van het vroegere gelijknamige F1-team. „Hij deed dingen die in mijn ogen ongelofelijk waren, die ik nog nooit iemand had zien doen”, vertelde hij in 2021 aan een Italiaans karttijdschrift. Minardi tipte Antonelli bij Wolff, en zo kwam hij onder contract bij Mercedes, dat alle rekeningen voortaan op zich nam. In 2022 maakt Antonelli de overstap van de karts naar de auto’s, met vier Formule 4-titels als resultaat.
Na een seizoen in de Formule 2 en wat F1-privétests besloot Wolff dat Antonelli klaar was voor het echte werk. Hij mocht in 2025 op achttienjarige leeftijd instappen bij het F1-team van Mercedes, als vervanger van de naar Ferrari vertrokken Lewis Hamilton. De aankondiging kwam eind augustus 2024, een dag na Antonelli’s eerste officiële optreden tijdens een F1-weekend. In de vrije training op het Italiaanse Monza mocht hij ter oefening de auto van Russell overnemen, en was hij anderhalve ronde lang ongelofelijk snel – tot hij van de baan spinde en hard crashte.
Antonelli viert voor eigen publiek zijn overwinning in Monza, waar hij zich vanaf de negentiende startplek helemaal naar voren vocht.
Het was munitie voor de critici van Antonelli’s abrupte F1-promotie. Kwam de Formule 1 niet te vroeg voor deze tiener? Wilde Wolff niet té graag zijn ‘eigen’ Max Verstappen-verhaal creëren, nadat hij de ‘echte’ Verstappen in 2014 had verloren aan Red Bull?
Bij Mercedes wisten ze inmiddels echter wie ze in huis hadden. Tijdens eerdere tests had Antonelli blijk gegeven van de eigenschap die kenmerkend is voor de hoogste coureurselite: binnen een paar ronden de limiet aanvoelen van wat mogelijk is met een auto, en meteen de rondetijden evenaren van gevestigde coureurs. „Van de andere coureurs die ik tot dan toe hun eerste meters in een F1-wagen had zien maken, was George Russell de beste”, zei Mercedes-technicus Andrew Shovlin tegen de BBC. „En nu hadden we plotseling iemand die dat ook kon.”
Toch verliep Antonelli’s eerste F1-seizoen net zo grillig als zijn trainingsdebuut op Monza. Vroeg in het seizoen scoorde hij volop punten en – terwijl hij tussen de races door zat te blokken voor zijn eindexamen – pakte hij zelfs pole position voor de sprintrace in Miami. Daarna kwam de klad erin. Acht, negen grands prix op rij was Antonelli langzaam, maakte hij fouten, beukte hij andere coureurs van de baan. De auto voelde na een wijziging aan de wielophanging niet meer aan zoals hij wilde. De zenuwen kropen in zijn systeem.
Kimi Antonelli rijdt op een stepje door de pits, vorige week op het Circuit of the Americas in Texas.
Wolff sprak zijn coureur streng toe. Het moest beter. Dat wist Antonelli, en aan het einde van het jaar waren er volgens Shovlin weer tekenen van vooruitgang. „Waarmee ik niet zeg dat we dachten dat hij zou gaan laten zien wat hij dit jaar heeft laten zien.”
In 2026 leek het alsof Antonelli niet één, maar tien jaar F1-ervaring had. De dieptepunten en zwakke plekken waren verdwenen. De nieuwe Mercedes W17 bleek de beste auto van het veld en waar Antonelli bij de openingsrace in Australië nog tweede werd achter Russell, won hij de vijf grands prix daarna. Later kwamen daar nog vier overwinningen bij. Twee keer werd Antonelli getroffen door mechanische pech, verder finishte hij in alle races op één na op het podium.
Natuurlijk werd Antonelli een handje geholpen door zijn fantastische auto. Zonder goed materiaal win je niet in de Formule 1. Maar andersom is een sterke auto geen garantie voor overwinningen, laat staan voor de titel. Verstappen, Hamilton, Vettel: allemaal hadden ze tijdens hun dominante kampioensjaren uitstekende coureurs als teamgenoten, die in precies dezelfde auto’s toch aanzienlijk minder glansrijk presteerden.
Om kampioen te worden in de Formule 1, heb je naast talent en een snelle auto nog een derde ingrediënt nodig. Constantheid. Het vermogen om elke week, op elk circuit en onder alle omstandigheden heel snel te zijn. Ook als er problemen zijn met de auto of als je tijdens een race door onvoorziene omstandigheden op achterstand komt. Zorgen dat je in een seizoen met 23 races hoogstens één of twee iets mindere optredens hebt. Zelfs in een topauto is dat ontzettend moeilijk.
Ondanks zijn geringe ervaring is Antonelli tegen die uitdaging opgewassen. Neem alleen al zijn thuisrace in Monza, toen hij vanaf de negentiende startplek naar de overwinning reed. Hij toonde zijn onverstoorbaarheid ook door gestaag podiumplekken en overwinningen te blijven scoren nadat Ferrari, McLaren en Red Bull het team van Mercedes in de zomer hadden bijgehaald in de technologische ontwikkelingsrace. En in Mexico was de inhaalactie waarmee hij de derde plek aan Charles Leclerc (Ferrari) ontfutselde ook weer uiterst koelbloedig.
Vergelijk dat met teamgenoot Russell, acht jaar ouder dan Antonelli en alom gewaardeerd als één van de beste rijders in het veld. Na het vertrek van zevenvoudig kampioen Hamilton, die hij in hun drie seizoenen als Mercedes-collega’s twee keer versloeg, was hij de logische nummer één binnen het team.
Maar Russells seizoen verliep teleurstellend. Hij had meer mechanische en andersoortige pech dan Antonelli, maar was bovenal te langzaam, niet in staat zijn rijstijl aan te passen aan de eisen van de W17. Russell wíst wel wat hij moest doen, maar kon het meestal niet uitvoeren. „Het is alsof iemand je vraagt de Mona Lisa na te schilderen, terwijl de Mona Lisa naast je ligt”, verzuchtte hij eind juli in Spa. „Dacht je dat dat je meteen lukt?” Russell won maar drie keer, en is na een anonieme zesde plek in Mexico afgezakt naar de vierde plek in het kampioenschap.
Antonelli en Russell vochten op de baan een paar duels uit, maar veel spanning lag daar vanwege Antonelli’s grote puntenvoorsprong niet op. Het is de enige test die Antonelli nog níét heeft afgelegd: foutloos en razendsnel blijven als elk punt telt en iedere race een direct gevecht is met een titelrivaal. Max Verstappen en Lewis Hamilton – samen goed voor elf titels en in Mexico vóór Antonelli als eerste en tweede gefinisht – hebben in het verleden aangetoond dat zij tegen die ultieme druk bestand zijn.
Dat Antonelli alles in zich heeft om tot dat gezelschap toe te treden, mag duidelijk zijn. „Het zit in zijn bloed”, zei Giovanni Minardi, Antonelli’s ontdekker, in 2021. Minardi aarzelde toen al niet om aan het rijtje Lewis Hamilton, Fernando Alonso en Ayrton Senna de naam van de destijds pas veertienjarige Antonelli toe te voegen. „Dat zijn natuurtalenten. Zij hoeven niet na te denken over inhaalacties of een perfecte ronde. Ze doen het gewoon.”
Monteurs van Mercedes nemen Antonelli op hun schouders nadat hij in Shanghai voor het eerst een grand prix gewonnen heeft.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie