Kimi Antonelli wordt zondag waarschijnlijk wereldkampioen, de jongste ooit – zelfs Max Verstappen had in zijn beginjaren meer tijd nodig om te wennen. Hoe heeft de 20-jarige Italiaan dit zo snel voor elkaar gekregen?
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over voetbal en handbal.
Over Andrea Kimi Antonelli (20), de aankomende Formule 1-kampioen, zijn zo’n beetje alle gebruikelijke anekdotes te vertellen die horen bij een jongste wereldkampioen in de geschiedenis. De Mercedes-coureur groeide op in een racefamilie; hij was nog maar twee weken oud toen hij voor het eerst in een garage zat; hij kroop al in een kart toen hij pas 1,5 was (en natuurlijk nog niet bij de pedalen kon).
Zijn moeder Veronica voegde er eerder dit jaar een verhaal aan toe dat te mooi is om níét waar te zijn. Ze zat hoogzwanger in de bioscoop met haar man Marco, toen Kimi onrustig werd en zij de eerste weeën voelde. Haar ongeboren zoon kon blijkbaar niet wachten om mee te kijken naar de film Cars. Toen ze eenmaal in het ziekenhuis waren, kwam hij weer tot rust, om pas een paar dagen later ter wereld te komen.
Ruim twintig jaar later kan de titel hem eigenlijk niet meer ontgaan; waarschijnlijk is het zondag in Mexico-Stad al zover. Antonelli heeft nog twee punten nodig en moet minimaal als negende eindigen. En zelfs als dat niet lukt, kan de Italiaanse vlag waarschijnlijk uit. Alleen als George Russell of Lewis Hamilton wint, moet Antonelli nog een week wachten.
Het zal voor de Italiaan moeilijk zijn om een nóg grotere glimlach op zijn gezicht te toveren, want hij loopt het hele seizoen al stralend en ontspannen over de circuits. Antonelli begon als de underdog, maar bleef anderen en zichzelf verbazen met het gemak waarmee hij de ene na de andere grand prix won.
Bij de eerste race in Melbourne maakte Russell (28), zijn teamgenoot bij Mercedes, zijn status als favoriet nog waar. Maar een week later sloeg Antonelli toe in Shanghai: daar won hij voor het eerst in zijn leven een grand prix. En ook in de vier races daarna – in Suzuka, Miami, Montréal en Monaco – was hij de snelste.
Vooral in Monaco maakte hij veel indruk, ook omdat hij daar een jaar eerder tijdens de kwalificatie nog was gecrasht. Nu reed hij foutloos door de smalle straten van het ministaatje en zette hij zijn auto op polepositie. In het prinsdom is dat het halve werk, al waren er als gevolg van crashes meerdere herstarts nodig. Maar ook toen gaf Antonelli geen krimp.
‘Wat niemand had verwacht, is de kalmte en structuur die hij heeft gebracht’, zei zijn teambaas Toto Wolff onlangs. Ook hij is verrast dat Antonelli al op zo’n jonge leeftijd en pas in zijn tweede jaar in de Formule 1 een heel seizoen onder grote druk weet te presteren.
‘Bij Kimi zag je bij de nabesprekingen geen verschil in emoties, of de sessie nu goed of slecht was verlopen. Het is puur zakelijk: wat is het probleem, hoe lossen we het op, hoe gaan we verder? En dat is nieuw.’
Het contrast met vorig jaar, toen Antonelli debuteerde, is groot. De Italiaan crashte toen niet alleen in Monaco; bij zijn thuisrace in Imola viel hij uit en in Spa kon hij zijn tranen na een moeizaam weekend niet bedwingen. In maar liefst 9 van de 24 grands prix wist hij geen punten te scoren; teamgenoot Russell behaalde er in totaal ruim twee keer zoveel.
Het is een bekend fenomeen, want vrijwel alle nieuwe coureurs moeten wennen aan de snelheid, de druk en de aandacht in de Formule 1. Het duurt vaak jaren voordat een coureur ook mentaal klaar is om te strijden voor de titel. Max Verstappen crashte in zijn eerste én zijn tweede jaar in Monaco; bij hem duurde het veel langer voordat hij zijn onrust kon bedwingen en onnodige fouten wist te vermijden.
Net als de Nederlander werd Antonelli opgeleid door zijn vader, die eigenaar is van een raceteam. Kimi bracht vanaf zijn 3de jaar uren door op de schoot van vader Marco, die nu ook bij alle races aanwezig is. Samen oefenden ze op de simulator. ‘Niet slapen, niet slapen’, riep de zoon als vader na een lange werkdag dreigde weg te dommelen.
Ook Marco was en is kritisch op zijn zoon, maar zo streng als bij de Verstappens ging het er bij de Antonelli’s niet aan toe. Voor zover bekend is Kimi bijvoorbeeld nooit als puber bij een tankstation uit de auto gezet, zoals Max naar eigen zeggen ooit overkwam. Na een onnodige crash bij het karten wilde die het uitpraten, maar daar had vader Jos geen zin in. Volgens die laatste zat het net iets anders: hij zou zijn zoon niet hebben achtergelaten, maar gaf wel toe dat hij een week lang niet met hem had gepraat.
Er is nog een groot verschil: de Verstappens kozen ervoor om Max zo lang mogelijk zelf op te leiden en niet bij een Formule 1-team onder te brengen; Antonelli werd al op zijn 11de opgenomen in het Mercedes Junior Programme.
Gwen Lagrue, het hoofd van het talentenprogramma, legde onlangs in The Athletic uit dat bij Mercedes ‘de nadruk veel meer ligt op de menselijke kant dan op het technische’. En zeker bij Antonelli, het pure talent dat als jonge jongen in de karts al vrijwel alles won, was het racen zelf nooit het probleem.
Lagrue: ‘Het ging meer om alle zaken eromheen: hoe hij met een heel raceweekend omgaat, met zijn energietank, en hoe hij tot rust komt en wegblijft van verleidingen, want dat is heel makkelijk in de Formule 1.’
Volgens Wolff investeerde Mercedes in de afgelopen negen jaar maar liefst 10 miljoen dollar in Antonelli’s opleiding. Toch liep de emmer bij de Italiaan in het vorige seizoen – waarin hij ook nog zijn middelbare school moest afmaken, een eis van zijn ouders – nog geregeld over. Dit jaar kon hij in relatieve rust alle geleerde lessen toepassen.
Wat daarbij hielp: in tegenstelling tot Verstappen in zijn eerste jaren had Antonelli dit seizoen de snelste auto.
In een superieure auto is het net iets makkelijker om de rust te bewaren. Wat van Antonelli dit jaar bijblijft, zijn niet zozeer spectaculaire inhaalacties als wel de perfecte controle tijdens de raceweekends.
De andere Mercedes-coureur kwam er met dezelfde auto niet bij in de buurt. Russell, die al sinds 2019 in de Formule 1 rijdt, had dit seizoen weliswaar iets meer pech dan Antonelli, maar de Engelsman moest vooral concluderen dat zijn jongere teamgenoot veel meer uit dezelfde auto wist te persen.
‘Het is alsof iemand je vraagt de Mona Lisa na te tekenen, terwijl het origineel naast je staat’, zei hij in juli over zijn pogingen om Antonelli’s rijstijl te kopiëren. Tot zijn eigen frustratie kwam hij nooit in de buurt van de Leonardo da Vinci van de Formule 1.
En bij Antonelli’s thuisrace in Monza, in september, kreeg Russell een enorme klap te verwerken. De Engelsman begon vanaf poleposition, maar werd alsnog ingehaald door zijn teamgenoot, die vanwege een straf nota bene als negentiende was gestart.
Een van Antonelli’s geheimen is zijn ‘agressieve’ rijstijl, waarbij hij veel bochten niet vloeiend maar juist scherp neemt. Sommige coureurs kiezen voor een grotere radius, met meer overlap tussen remmen en van het gaspedaal gaan. Antonelli beperkt die tijd door zo laat mogelijk in te sturen. Niet iedereen kan dat, het vergt een uitzonderlijke beheersing van de auto.
Een van de voordelen is dat de Italiaan op die manier meer energie kan terugwinnen tijdens het remmen, en die niet verspilt door het gaspedaal deels nog te gebruiken. En juist dat energiemanagement, ervoor zorgen dat de batterij vol genoeg is, was dit seizoen met de half-elektrische auto’s zo belangrijk.
Veteraan Fernando Alonso doopte de Formule 1 daarom al smalend om tot het ‘batterijwereldkampioenschap’, en de bochten tot ‘laadstations’. En hij was zeker niet de enige die kritiek had op de elektrificering. Max Verstappen leidde het verzet en had deels succes, want het belang van de elektromotor wordt de komende jaren weer geleidelijk afgebouwd.
Maar de kritiek op de regels heeft geen doorwerking gehad op de man die er het beste mee om kon gaan. De grootste coureurs lukt het om zich aan te passen aan alle auto’s. De kenners herkennen in Antonelli zo’n uniek talent, en er zijn weinigen in de paddock die hem het succes niet gunnen.
Vooral de oudere sterren Lewis Hamilton en Max Verstappen hebben hem omarmd. Zij zien hem als een van hen, als iemand die in de toekomst nog veel vaker wereldkampioen kan worden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant