Toen Jelle iets begon te voelen voor een collega, vertelde hij zijn vrouw dat gewoon. Ga het maar uitzoeken, reageerde ze, dan maak ik voor mezelf een datingprofiel aan. Sindsdien verkennen ze samen de wereld van ethische non-monogamie.
is journalist. Voor Volkskrant Magazine interviewt ze wekelijks mensen over liefde en relaties.
‘Ik ben al 21 jaar samen met Zara, mijn vrouw, dat betekent dat mijn leven met haar nu precies even lang duurt als mijn leven zonder haar. We zijn altijd heel open geweest en in het verleden hebben we weleens een open relatie besproken, maar dat idee verwierpen we meteen weer. Nee, zoiets paste toch niet bij ons? Een gezin, twee jonge kinderen.
‘We waren weleens verliefd op anderen, maar tegen elkaar zeiden we dan dat ‘we iemand heel leuk vonden’; op een of andere manier durfden we pas hardop te bekennen dat het meer was, wanneer het weer over was. We spaarden elkaar, want we wilden elkaar niet kwijt, onze relatie was het allerbelangrijkst.
De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties.
Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Jelle gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.
‘En toch, wanneer ik door de stad fietste en ineens een mooie vrouw zag, betrapte ik me erop dat ik dacht: hoe zou het met haar zijn? Niet meer dan een flard van een gedachte, maar scherp genoeg om een tijdje als herinnering te blijven hangen. Toen ik mijn vrouw leerde kennen, was ik een gezette jongen zonder enige ervaring met liefde en seks, zo’n jongen die door de mooiste meiden van de klas werd gezien als hun beste vriend maar nooit als verkeringsmateriaal. Ik was nieuwsgierig hoe het contact met vrouwen zou zijn, nu ik ouder was en beter begreep wie ik echt was. En toen ik vijf jaar geleden met vrienden naar een festival ging, spraken Zara en ik af dat als ik iemand zag met wie ik wilde zoenen, dat gewoon kon.
‘Twee vrouwen werden het, superleuk en spannend. Het klinkt misschien kinderachtig, maar ik vond het fijn om begeerd te worden, andere ogen die naar me keken, ogen zonder de context van een gedeeld leven, een geschiedenis, gezamenlijke verantwoordelijkheden. Ik merkte opgelucht dat deze ervaring losstond van mijn relatie thuis, ik kon kennelijk met anderen zoenen, zonder consequenties. Het was alsof een raam dat potdicht had gezeten, voor het allereerst werd geopend. Er stroomde lucht naar binnen, mijn seksuele verlangen werd niet langer strak gekanaliseerd.
‘Je zou dit vrijheid kunnen noemen, als dat mijn bestaande relatie niet tekort zou doen. Ik wilde niet bevrijd worden van de banden met mijn vrouw, ik wilde ze juist versterken door ze op te rekken en openlijk alles met haar te bepraten. Dus toen ik een klein jaar geleden iets begon te voelen voor een collega, vertelde ik haar dat gewoon.
‘Op een dag kwam ze thuis en zei: ik heb een plan. Jij gaat uitzoeken hoe het is met die collega en ik ga een datingprofiel aanmaken. Zo gaat het bij ons wel vaker. Zij zegt: dit gaan we doen en ik zeg oké. Het raampje waardoorheen de zuurstof naar binnen was gekomen ging verder open. Wow, dacht ik, dit gaat echt gebeuren. En ik heb haar wel tien keer gevraagd: weet je het zeker? Spannend was het en ook eng, want fantaseren is tot daaraan toe, maar nu moest ik het initiatief nemen. En wat als ik in de ogen van anderen wel nog steeds dat dikke jongetje was met wie iedereen bevriend wilde zijn maar niet wilde vrijen?
‘De collega reageerde verbaasd, ze wist dat ik geen vreemdganger ben, ik legde de situatie uit en binnen twee weken hadden we een soort date. Het was fijn te merken dat ik het nog kon, verleiden. Die kunst had gewoon liggen rijpen en nu ik er een beroep op deed, ging alles helemaal vanzelf. We hebben een paar keer gedatet en gezoend en nog wel wat meer, maar zij was getrouwd en haar man wist van niks, dus dat werd een beetje ongemakkelijk.
‘Rond diezelfde tijd kwam mijn vrouw op een avond terug van haar eerste date. Het was een uur of elf in de avond, ik zat rustig op de bank en hoorde de deur opengaan. Mijn eerste reactie was een soort gespannen verwachting, zoals wanneer de ander naar een feestje is geweest en je je verheugt op de verhalen en de roddels.
‘En, hebben jullie seks gehad?, vroeg ik toen ze binnenkwam en de tv uitdeed. Het antwoord dat ze gaf, was even kort als ontwrichtend. Wat dit avontuur betreft wist ik precies wat mijn eigen grenzen waren, maar hoe zat dat met die van haar? Wat als ze hem straks leuker vond? We hadden alles van tevoren uitgebreid besproken, maar hoe het echt is als je vrouw voor je staat en vertelt dat ze met haar date naar bed is geweest, valt niet te voorspellen. Ik was jaloers waar ik genereus had willen zijn.
‘Ik vroeg naar details in de hoop dat die me zouden helpen alles beter te begrijpen, maar de details regen zich aan elkaar tot beelden die niet meer uit te wissen waren. De dag erop was mijn vrije dag, alle tijd dus voor nog meer gepieker, maar tegen het einde van de dag sloop er al wat meer nuance in mijn gedachtestroom, lucht zo je wilt.
‘De ervaring van de vorige dag was ook superleerzaam, want natuurlijk hoort jaloezie erbij. Dat spreekt vanzelf. Ik praatte erover met Zara en we besloten naar een storytel-avond te gaan van ethische non-monogamie (ENM). Met andere woorden: avonden waarop anderen hun ervaringen met open relaties delen. We leerden er de term ‘compersie’, het tegenovergestelde van jaloezie: de sensatie van geluk die je kunt voelen als je partner plezier beleeft en waarin je jezelf door exposure kunt trainen. We leerden dat de tweede partner van je partner ‘metamour’ wordt genoemd. En ik merkte hoe geruststellend het was, om anderen te horen vertellen over hoe ze omgingen met de onzekerheden die ik op dat moment ervoer. Het gekke jargon maakt, vreemd genoeg of juist niet, de zoektocht minder eenzaam.
‘Hij was daar ook, die avond. De lover van mijn lover. Met zijn vriendin, dat was voor het eerst dat wij als stellen elkaar ontmoetten. Een superaardige gast met veel ervaring met ENM en net als wij vastbesloten zijn huidige relatie de basis te laten blijven. Later zijn hij en ik samen nog eens een biertje gaan doen.
‘Tegenwoordig zit ik heel anders op de bank als ze bij hem is. De angst dat ze hem leuker vindt dan mij, of misschien zelfs verliefd wordt, zal nooit helemaal verdwijnen. Maar tegelijk zijn we hechter dan ooit. Het is geweldig om anderen te mogen verleiden, maar het is nog veel fijner om daarna weer bij haar thuis te komen.’
Corine Koole wil voor deze rubriek en haar podcast graag in contact komen met een diverser samengestelde groep mensen. Wie een niet-westerse afkomst heeft, wordt nadrukkelijk aangemoedigd contact met haar op te nemen.
Meedoen? Mail een korte toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant