Het afgelopen jaar was het „crisis op alle vlakken” bij Hana Fogl (37) en Serge de Sousa (38). Aanpoten op het werk, een verbouwing en Hana’s moeder overleed. Sinds een paar weken komt er weer iets meer lucht in het leven.
Gedurende een zware periode is de dochter van Hana en Serge voor hen de „redding geweest”.
Serge: „De afgelopen anderhalf, twee jaar, zijn hier een rollercoaster geweest.”
Hana: „Echt alles kwam tegelijk. Toen ik zwanger was van onze dochter, hoorde ik dat mijn moeder ziek was. We waren toen ook al aan het zoeken naar een koophuis in Amsterdam. Tijdens mijn verlof, met de baby in de draagzak, heb ik de bezichtigingen gedaan. We vonden een huis waarvan we in … augustus de sleutel kregen? Ik ben de tijdlijn even kwijt.”
Serge: „In september was dat. Toen hadden we net gehoord dat jouw moeder weer ziek was.”
Hana: „O ja. Ze had behandelingen gehad, dat leek even beter te gaan, maar uiteindelijk werd ze toch weer ziek. Wij stonden toen aan de vooravond van de verbouwing van ons huis.”
Serge: „Op mijn werk was het ook aanpoten. Ik heb samen met een compagnon een eigen marketing-agency, waar inmiddels meer dan vijftig mensen werken. In die periode veranderde er veel in onze branche. AI werd opeens toegankelijk voor iedereen, onder andere door ChatGPT.”
Hana: „O ja, dat was toen. Bedrijven zeiden: we gaan eens kosten besparen en alles met AI zelf doen.”
Serge: „Er vielen wat klanten weg. Dat waren voor mij persoonlijk wel moeilijke maanden, het was crisis op alle vlakken. Op mijn werk was een dip, thuis zaten we in de verbouwdrukte, de situatie met Hana’s moeder was heel impactvol. En wat ga je dan doen? Meer controle zoeken, minder empathisch zijn voor collega’s.”
Hana: „Mede door het slaaptekort. Onze dochter was toen nog maar klein.”
Serge: „Ik had wel door dat dit niet langer zo kon, toen een collega bij me kwam. Zij bracht verzamelde feedback van collega’s over het managementteam, en dus ook over mij. Dat kwam binnen. Mijn manier van aansturen bleek bijvoorbeeld bij veel mensen directief over te komen. Terwijl ik juist het idee had dat ik gelijkwaardig met collega’s aan het sparren was. Dat moment was een eye-opener. Het roer moest om. Ik heb daarna een leiderschapscursus gevolgd, waarin ik leerde meer verantwoordelijkheden uit handen te geven. Zo hebben we in een paar maanden de boel om weten te gooien, in positieve zin. Als team zijn we er sterker uitgekomen. De kers op de taart was dat we aan het eind van het jaar onze grootste klant ooit binnenhaalden: een groot autobedrijf dat met een eigen automerk de Nederlandse markt op wil – daar doen wij de marketing van A tot Z voor.”
De kast met kinderboeken en favoriete knuffel van Hana en Serges dochter.
Hana: „Normaal sparren Serge en ik veel over werk. Ik zit ook in marketing en vind het leuk om over zaken mee te denken. Maar de afgelopen periode heeft Serge het werk vooral bij me weggehouden.”
Serge: „Je had misschien af en toe een grumpy vriendje thuis.”
Hana: „Af en toe, ja, maar ik kreeg er weinig van mee. Mijn moeder werd ziek en ik was zoveel mogelijk bij haar. Ze overleed afgelopen april. Dat was een heel heftige periode. Hoe ik daar doorheen ben gekomen? Goh. Ik weet het eigenlijk niet.”
Serge: „Als ik daar iets over mag zeggen – sorry als ik het voor je invul – maar je bent heel erg van het doen. Door in die doe-modus te zitten, blijf je overeind.”
Hana: „Ik was inderdaad veel aan het regelen, continu. Het contact met het ziekenhuis, met hospices, uiteindelijk de crematie en alle administratie achteraf. Je kent wel van die mensen die maar bezig blijven als het zwaar wordt. Nu begrijp ik dat beter. Het helpt ook gewoon. Al kun je er niet eindeloos mee doorgaan. Ik heb zelf lang geprobeerd alle balletjes hoog te houden, ook met werk erbij, maar op een gegeven moment speelt er zoveel dat je het overzicht verliest.”
Serge: „Wij zijn allebei van het type dat doorgaat totdat je de man met de hamer tegenkomt. Gelukkig kunnen we elkaar dan een spiegel voorhouden. Dan zegt Hana tegen me: oké Serge, even stoppen nu. Maar er was ook een tijd dat dat gewoon niet kon.”
Hana: „Dan heb je ook nog zoiets als rouw. Ik vraag me bijna dagelijks af hoe dat werkt en hoe dat moet. Ik heb in ieder geval geaccepteerd dat deze periode niet overgaat door even ‘heel hard te rouwen’. Het verlies van mijn moeder blijft bij me, voor de rest van mijn leven. Misschien dat het daardoor heftig is, maar niet zó heftig dat ik mijn bed niet meer uit kom. Ik luister trouwens wel graag naar een podcast, All There Is van Anderson Cooper, over mensen die iemand verloren zijn. Het voelt wel comforting om te horen over mensen die hetzelfde meemaken.”
De moeder van Hana heeft keramieken kopjes gemaakt.
Serge: „Ik denk dat we sinds twee, drie weken iets meer ademruimte voelen. Dat er tijd is voor ontspanning: af en toe een massage of naar de sauna.”
Hana: „Niet dat wij nou voortdurend naar de sauna gaan, hoor.”
Serge: „Nee, maar er is wat lucht om er überhaupt over na te denken.”
Hana: „Mijn doel voor dit jaar is een oppasnetwerk op te bouwen. We hebben inderdaad meer ruimte nodig, voor regeldingen of juist leuke dingen. En hoe krijg je dat? Door een paar goede mensen te hebben die af en toe op ons dochtertje kunnen passen.”
Serge: „Ze is de afgelopen periode ook wel onze redding geweest. Tussen alles door helpt het dat ze een heel blij kind is. Ik was nooit zo van de kinderen. Vrienden vonden het altijd grappig om een kind bij mij op schoot te zetten omdat ik dan heel awkward werd. Maar direct vanaf het moment dat onze dochter geboren werd, vond ik het zó leuk. Door al die nieuwe ontdekkingen en ontwikkelingen. Ze leert nu elke dag een nieuw woord. Gister was het ’tak’. Daar ben ik dan heel trots op, haha! Hana geeft ook aan dat ik meer lach dan ooit tevoren.”
Hana: „Dat klopt, ja. Er is vaak iets schattig, of grappig. Er zijn gewoon heel veel redenen om vrolijk te zijn met zo’n kindje.”
Serge de Sousa (38) en Hana Fogl (37) wonen in Amsterdam Noord met hun dochtertje van anderhalf jaar. Serge is medeoprichter van onlinemarketingbureau Whello, waar zo’n vijftig mensen werken. Hana is marketingmanager bij Bausch + Lomb, een internationale contactlenzenproducent.
Hun gezamenlijk inkomen is ongeveer drie keer modaal.
Serge: „We sturen niet vaak Tikkies. Eigenlijk had ik er gister één moeten sturen naar een vriend met wie ik samen ging eten. Maar liever denk ik: hij trakteert mij vast wel een keertje terug.”
Serge: „Als het aan mij ligt, zou ik weekboodschappen doen.” Hana: „Als het aan jou ligt, zou je máándboodschappen doen.” Serge: „Ja, ik haat de supermarkt en ben graag efficiënt. Hana doet liever mini-boodschapjes.” Hana: „Hoe we het nu doen: we bestellen wekelijks de basis bij Picnic. Daarnaast ga ik naar de supermarkt of de biologische markt voor wat losse extra dingen.”
Een nieuw koffiezetapparaat, 300 euro. Serge: „Maar ik wil ‘m omruilen voor een espressoapparaat waar ik betere kwaliteit koffie mee kan maken.”
Beide. Serge: „Spullen en kleding voor onze dochter kopen we vaak tweedehands. Hana regelt dat vooral. Voor dingen die we langer gebruiken: liever goed en nieuw.”
Serge en Hana sparen om de buffer weer aan te vullen na de verhuizing en verbouwing.
Serge is meer van het doorlopend bijhouden, Hana van één keer in de week een grote opruimsessie.
Een onderdeel van hun nieuwe huis: de uitbouw. Hana: „De vorige bewoners hadden de kozijnen van de uitbouw heel strak geschilderd, dus leek die in goede staat, maar het hout bleek uiteindelijk helemaal rot. Na de eerste paar regenbuien kwamen er letterlijk paddenstoelen uitgegroeid. Dus moest de hele uitbouw vervangen worden. Dat was een tegenvaller.”
Hana: „Ik kook heel graag, maar het is soms een puzzel wat ik kan maken. Voor Serge moet er veel proteïne in zitten, want die sport veel, ons dochtertje van twintig maanden heeft ook een specifieke smaak. Als ik alleen voor mezelf zou koken, zou ik vaker een salade maken voor avondeten. Of een borrelplank, haha!”
Serge aan parkeren. „Vooral als het om ritjes gaat die je eigenlijk met de fiets kan doen.” Hana aan de kapper. „Ik ben nu al lang niet geweest, maar er zijn periodes dat ik mijn haar blondeer. Die rekening is zó hoog. Tweehonderd euro plus. Daar voel ik me wel schuldig over.”
Neem twee rekeningen: één voor de vaste lasten, één voor de losse uitgaven. Serge: „Eerst betaal je de vaste lasten, het restbedrag gaat naar je andere pinpas. Als dat bedrag op is, is het op. Dat geeft overzicht.”
In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie