Mijn Ouders Voor deze rubriek sturen lezers een foto in van hun ouders. Deze keer stuurde Renée Menting (1959) een foto van haar moeder Jacoba Menting-Schans (1926-2020) en vader Jan Pieter Menting (1930-2020).
Van links naar rechts Jan Pieter Menting, Renée Claire Menting, Jacoba Menting-Schans en Madeleine Henriëtte Menting.
„Daar zitten we, op het muurtje bij onze nieuwe bungalow. Het is begin jaren 60, mijn ouders hebben het huis zelf laten bouwen. Dat kon toen met een erfenis van mijn moeder. Ze waren van Wageningen naar het noorden verhuisd, want mijn vader kreeg een baan bij de universiteit van Groningen. Een dochtertje van anderhalf en een tweede op komst, dat werd ik. Eerst een huurflat in de stad, later dit huis met de grote tuin in Haren.
Zij groeide op in Winterswijk en ging al jong in Amsterdam piano en viool studeren aan het conservatorium. Maar toen kwam de Hongerwinter, dus terug naar het land. Na de oorlog was de muziek voorbij en trok het medische. Een opleiding heilgymnastiek en massage, een eigen praktijk. Hij was jonger en groeide op in Rhenen. Met de Slag om de Grebbeberg ophanden werd het gezin geëvacueerd naar Rotterdam. Later terug naar Rhenen, van waaruit ze de parachutes van Market Garden zagen landen. Toen de operatie mislukt was, zaten ze in Rhenen precies tussen twee vuren, vaak in de zelf gegraven schuilkelder. Na de oorlog studeerde hij talen en werd leraar. Mijn moeder zag hem regelmatig in de trein, maar moest er altijd eerder uit. Op een dag besloot ze te blijven zitten, stapte gelijk met hem het perron op en sprak hem aan.
Ze zijn altijd in het huis in Haren blijven wonen. Studenten van mijn vader over de vloer, eten, drinken, dansen. Wij bouwden hutten in de oude bomen, lagen te zonnen op het terras en dwaalden door de bossen en velden. Lange zomervakanties in Frankrijk, want mijn vader kon zijn werk meenemen. Toen de kinderen groot waren begon mijn moeder een tweedehands kledingwinkel in het centrum van Groningen. Mijn vader ging vertalen en schrijven, en debuteerde met zijn eerste roman op zijn 78ste.
Ze waren verknocht aan het huis. Ze lieten er kort na elkaar het leven in het begin van de eerste lockdown tijdens de coronapandemie, 93 en 90 jaar oud. De boeken met verse aantekeningen opengeslagen, de pillendoosjes gevuld voor de volgende dag. Een week later stierf ook mijn oudere zus, aan Covid-19.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie