Jenning de Boo had in tegenstelling tot veel schaatsers geen last van een post-olympische dip. Tijdens zijn vakantie in Afrika dook hij na twee weken alweer de gym in om te gaan trainen. "Olympisch zilver geeft toch een bepaalde nasmaak."
De Boo stapte eind maart met zijn vrienden in het vliegtuig om een paar weken bij te komen in Zuid-Afrika. De schaatser had zich na het seizoen voorgenomen om een maand niets te doen. "Maar dat kan ik helemaal niet", vertelt De Boo bij de presentatie van zijn ploeg Team Reggeborgh.
Het lukte de Groninger om zich twee weken aan zijn afspraak te houden. Daarna dook hij toch weer de sportschool in, omdat ook collega en vriend Tim Prins afreisde naar Afrika. "We gingen elkaar lekker opstoken. Dan merk je dat je in de gym toch weer op de fiets stapt."
Veel schaatsers hadden dit voorjaar last van een post-olympische dip. De Boo merkte daar weinig van. "Ik heb geen goud gewonnen", zegt de winnaar van olympisch zilver op de 500 en 1.000 meter. "Het duurde wel een tijdje tot ik het schaatsen begon te missen, maar ik had wel weer veel zin om hard te trainen."
De schaatser gaat met dezelfde motivatie en ijver naar de trainingen toe, omdat zijn doel na de Spelen niet is veranderd. "Begrijp me niet verkeerd, zilver is een ontzettend lekker gevoel, maar het heeft wel een bepaalde nasmaak", zegt hij. "Die nasmaak heeft goud niet."
De Boo ontdekte na de Spelen in Milaan dat ook zijn zilveren medailles veel impact hebben gehad. "Vooral door alle nieuwe dingen en hoeveel er op me afkwam", zegt hij. "Dat moest ik toch allemaal in me opnemen."
De Boo ligt door zijn olympische successen ook meer onder een vergrootglas dan in voorgaande jaren. "Zeker op sociale media", zegt de 22-jarige schaatser. "Ik moet misschien iets meer nadenken over wat ik zeg. Daar word ik door mijn omgeving ook wel voor behoed. Ik ben heel blij dat die mensen er zijn."
Tijdens het drukke olympisch seizoen kon De Boo amper tijd doorbrengen met zijn dierbaren, dus stond deze zomer voor hem ook in het teken van bijkomen en leuke dingen doen met familie en vrienden.
Zo mocht hij bij de MotoGP-race op het TT-circuit in Assen met de finishvlag zwaaien. En als groot tennisfan wilde hij graag Grand-Slams bezoeken. Daarom nam hij in juli samen met zijn vader plaats op de tribunes bij Wimbledon. "Dat vond ik echt fantastisch en dat is me heel erg dierbaar."
Vanaf vrijdag, wanneer het schaatsseizoen start met het World Cup-kwalificatietoernooi in Heerenveen, is De Boo weer alleen bezig met snelle rondjes schaatsen. De wereldkampioen sprint hoopt komende winter vooral voor het eerst een wereldrecord te schaatsen.
Dat moet eind januari gebeuren bij de wereldbeker in Salt Lake City. De Utah Olympic Oval ligt op zo'n 1.425 meter hoogte en is daarmee de snelste ijsbaan ter wereld.
Vorig seizoen reed De Boo bij de wereldbeker op het Amerikaanse ijs al de op een na snelste tijd ooit op de 500 meter. Hij finishte in 33,63 seconden en was daarmee slechts twee honderdsten langzamer dan het wereldrecord van Pavel Kulizhnikov.
De toptijd van de Rus verbeteren staat bovenaan het lijstje van De Boo. "Die druk leg ik mezelf op. Het is heel realistisch, dat durf ik wel uit te spreken."
Het wereldrecord op de kortste afstand staat al ruim zeven jaar op naam van Kulizhnikov. De Boo durft niet te zeggen hoe groot de kans is dat het hem gaat lukken om onder die tijd te duiken. "Ik weet alleen dat ik het heel graag wil."
Source: Nu.nl sport