Dramafilm De Spaanse film Maspalomas volgt de 76-jarige Vicente die na een kort verblijf in een gay paradijs een beroerte krijgt. In het verzorgingshuis waar hij revalideert besluit hij terug de kast in te gaan.
José Ramón Soroiz in de film Maspalomas.
Na het einde van een lange relatie is de 76-jarige Vicente neergestreken in de gayvriendelijke badplaats Maspalomas op het Spaanse eiland Gran Canari. Hij gaat cruisen in de duinen, viert de jaarlijkse Gay Pride en belandt in de darkroom. Filmmakers Aitor Arregi en Jose Mari Goenaga laten onverbloemd de seks zien die hij heeft met veel jongere, gespierde mannen. Dat een zeventiger nog seks heeft, is een subtiel statement.
Regie: Aitor Arregi, Jose Mari Goenaga. Met: José Ramón Soroiz, Nagore Aranburu. Lengte: 115 min.
Te zien in de bioscoop.
In het eerste half uur van Maspalomas staat Vicentes plezier en hervonden vrijheid voorop. Maar als de vrijgezel in de sauna aanhaakt bij twee andere mannen zakt hij in elkaar. Na deze beroerte belandt hij in een verzorgingshuis in San Sebastián, in de buurt van zijn dochter, van wie hij vervreemd is geraakt. Zonovergoten scènes met de in kleurige overhemden geklede Vicente maken plaats voor een saaie, op efficiëntie gerichte omgeving – zelfs de vrolijke Vicente is grijs en somber geworden.
Hier revalideert hij en besluit hij terug in de kast te gaan. Niet verwonderlijk, want een van zijn medebewoners scheldt een homoseksuele verpleger uit voor „pisnicht”. De makers baseerden hun scenario op dit maatschappelijke fenomeen: veel queer-personen besluiten hun geaardheid geheim te houden als ze in een verpleeghuis of zorginstelling terechtkomen.
Tot overmaat van ramp moet Vicente ook nog eens een kamer delen met een charmante, ouderwetse hetero die een Aziatische zorgmedewerker als „dat Chineesje” aanduidt. Vicente zegt er iets van, maar dat is aan dovemansoren gericht. De film kent ook lichtere episodes, zoals Vicentes amusante geklungel met een datingapp.
Net als in de eerste helft volgen de makers Vicente van dichtbij, van zijn moeizame revalidatie tot de stroeve relatie met zijn dochter. Uit hun gesprekken blijkt dat Vicente pas op zijn vijftigste uit de kast kwam. Dat was lastig voor zijn vrouw en kinderen, maar een zwaar bevochte, persoonlijke overwinning voor hem. Extra pijnlijk dus dat hij er nu weer in zit. Van de eens zo vrolijke man is weinig over, de frustratie over zijn lichamelijke gebreken is groot. Dat hij langzaam ontdooit en hechter wordt met zowel zijn dochter als zijn kamergenoot is misschien niet heel verrassend, maar onderweg leren we hem en zijn worstelingen wel beter begrijpen.
Vicente wordt geweldig gespeeld door José Ramón Soroiz, hij won een Goya (de hoogste Spaanse filmprijs) voor zijn rol. Zijn innerlijke strijd omtrent de acceptatie van zijn geaardheid – in het verleden en in het heden – is aangrijpend. Je gunt hem nog tien jaar op het strand van Maspalomas.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie