Home

‘Harry Mens heeft blijkbaar op zijn 79ste nog wat in de aanbieding, namelijk zijn eigen zaad’

Tv-recensie Onze recensent deelt vandaag graag enkele tv-zinnen die haar erg bezighouden.

Diverse gasten in Renze. Rechts brigade-generaal Han Bouwmeester. Een van de onderwerpen: Meneer de Uil.

De hoogste NAVO-militair had een nieuw oorlogsplan en er zaten al zeventig jaar vrouwen in het kabinet. „Dit, maar ook de reanimatie van Meneer de Uil bespreek ik met Caroline van der Plas, Fleur Agema, Han Bouwmeester…” Maandagavond was Renze in Renze (RTL 4) nog niet eens halverwege het lijstje van gasten die hij aan zijn tafel had verzameld, maar mijn blik bleef hangen bij brigade-generaal Han Bouwmeester; bij alle militaire tekens op zijn ernstig grauwgroene jasje. Waar zou hij nu aan denken? Ik stelde me voor dat hij, net als ik, die laatste zin herhaalde in zijn hoofd.

„Ook de reanimatie van Meneer de Uil bespreek ik met Caroline van der Plas, Fleur Agema, Han Bouwmeester…”

God, ik hoopte het zo. 

Het is niet uit cynisme of wroeging dat ik dat soort zinnen blijf noteren. Ik zou eerder zeggen dat het voortkomt uit fascinatie, verwondering, bewondering haast, dat iemand erop gekomen is die woorden achter elkaar te zetten. Neem deze vooraankondiging van het late NOS Journaal van zondagavond, uitgesproken door een nieuwspresentator en een sportnieuwspresentator: 

„Houthi’s vallen na vliegveld Riad ook vliegveld in Saoedische stad Dammam aan…” „…en Max Verstappen wint opnieuw een Grand Prix.” 

Of deze reactie van Mark Baanders in Buzz op het bierverbod in Engelse voetbalstadions: 

„Discrimineren an sich, daar is in principe niet zo veel mis mee, ware het niet dat alle Engelsen hier veel verdriet van hebben.” 

Grens tussen tv en kunst vervaagt

In andere gevallen is de zin op zich niet heel bijzonder, maar tilt de context waarbinnen hij wordt uitgesproken hem naar een heel ander niveau. Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer Joris Luyendijk aan de talkshowtafel van Renze zegt: „Ik begon me te ergeren aan pratende hoofden aan talkshowtafels.” Op zulke momenten vervaagt de grens tussen televisie en kunst. 

Mijn kunstverzameling groeit met de dag en daarmee ook de frustratie over de keuzes die ik moet maken, want je kunt onmogelijk aan elk van die zinnen een column besteden. Het zijn er te veel. Vandaag zou ik er graag gewoon nog eens zes delen waarvan je dan zelf de context mag raden.

(Antwoorden: 1A, 2A, 3B, 4B, 5A, 6B)

Maak NRC jouw voorkeursbron op Google

Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie

Media

Lees meer

Source: NRC

Previous

Next