Rellen zijn er niet meer, maar nog altijd wordt er in Loosdrecht bijna dagelijks gedemonstreerd tegen de noodopvang, met overlast tot gevolg. En waar blijven die beloofde prullenbakken? ‘We ervaren een gebrek aan daadkracht en effectiviteit.’
is binnenlandverslaggever voor de Volkskrant.
‘Kijk’, zegt een omwonende in een parkje bij de Frans Halslaan in Loosdrecht. ‘Hier zijn acht lantaarnpalen geplaatst.’ Een sticker op de masten vertelt dat het om een tijdelijke maatregel gaat. De verlichting moet het gevoel van veiligheid vergroten, nu in het gemeentehuis verderop tijdelijk asielzoekers wonen.
‘De beloofde lantaarnpalen kwamen er pas nadat we een brief naar alle fracties in de gemeenteraad hadden gestuurd, en de fracties het college erop hadden aangesproken. Toen was het in drie dagen geregeld.’
Even verderop, richting de sportvelden, stopt de omwonende bij een fietspad door het bos. ‘Hier kwamen volgens het Veiligheidsplan ook lantaarnpalen . Maar dat ging niet, omdat daar een dassenburcht zit. Het pad is nog steeds donker. En wat nu? Het is hier niet opeens wél veilig.’
Dat de omwonende anoniem met de Volkskrant spreekt, daar baalt hij zelf ook van. Hij zou zijn kritiek op waarnemend burgemeester Mark Verheijen en de gemeente Wijdemeren, waar Loosdrecht onder valt, liever liefst open en bloot uiten.
Maar ja, nog bijna dagelijks staan er demonstranten bij het gemeentehuis. Dinsdag moest de brandweer er een brandje blussen. Eerder werden de banden van een buurman na een discussie met een demonstrant lekgeprikt. Een voorstander van de opvang is in elkaar geslagen. Zelf kreeg hij intimiderende vragen: ‘Waar woon jij precies?’
Toch wil hij zijn verhaal vertellen, en dat verhaal komt niet overeen met dat van de burgemeester. Die bekende onlangs in de Volkskrant en later bij Pauw & De Wit dat ze het vooral in de communicatie ‘echt beter hadden moeten doen’.
Maar de omwonende, lid van een bewonersgroep die geregeld met de gemeente om tafel gaat, meent dat de burgemeester meer steken liet vallen. ‘We ervaren een gebrek aan daadkracht en effectiviteit’, zegt hij op persoonlijke titel, omdat de andere leden van de groep niet met de media willen praten.
Eerder schreef de bewonersgroep aan Verheijen: ‘U heeft ons al te lang in de kou laten staan.’ En: ‘Er worden slechts zalvende woorden gesproken in plaats van actie ondernomen.’ Daarbij doelen de bewoners op de beloofde veiligheidsmaatregelen rond de komst van asielzoekers én op de overlast van de demonstraties.
Hun verhaal toont het spanningsveld tussen de leefbaarheid en het demonstratierecht, dat protesten toestaat op zicht- en gehoorsafstand van datgene waartegen wordt geprotesteerd. En het laat zien hoe redelijke burgers – die niet per se tegen een noodopvang zijn, maar het wel spannend vinden – razendsnel het vertrouwen in de overheid kunnen verliezen, zodra ze het idee krijgen dat beloften niet worden waargemaakt.
De omwonende vertelt hoe hij, nadat de gemeente in april de noodopvang had aangekondigd, zes avonden lang door de ME opgejaagde relschoppers door zijn straat zag rennen. ‘Ze verscholen zich achter auto’s. Ze dumpten zwaar vuurwerk in de bosjes. En ze klommen over het dak van een garage de tuinen in.’ Hij toont filmpjes.
Daarna werd het rustiger, al bleef er een dagelijks protest op een veldje voor een appartementencomplex – inclusief partytenten en een auto met geluidsinstallatie.
‘Je mag niet op privéterrein demonstreren’, zegt de omwonende, die de gemeente meermaals verzocht te handhaven. Dat gebeurde onvoldoende, zegt hij. ‘Pas na zestig dagen stuurde de burgemeester ze weg.’ Nu staan ze aan de andere kant van de rotonde. Soms – ook deze week nog – posten ze toch weer voor de appartementen.
In een reactie laat de gemeente weten ‘veel begrip’ te hebben voor bewoners die overlast ervaren. ‘Samen met het OM en de politie hebben we voortdurend ingezet op openbare orde, veiligheid én het verminderen van de overlast’, aldus een woordvoerder. Ze wijst op het op 19 mei aangewezen demonstratievak, waar de demonstranten inderdaad niet meteen naartoe wilden. ‘Dit vroeg aanvankelijk veel handhaving. De situatie is nu meer onder controle.’
Het demonstratierecht – ‘een belangrijk grondrecht’ – maakt stevigere maatregelen lastig. ‘Daarom zijn we blij dat het kabinet nu ruimere bevoegdheden voor burgemeesters en OM voorstelt, zodat sneller en effectief kan worden ingegrepen’, zegt de woordvoerder. Het kabinet wil burgemeesters onder meer ruimere mogelijkheden geven om een demonstratie te verplaatsen.
Maar de onvrede zit ook elders. Volgens het Veiligheidsplan van de gemeente en het COA, opgesteld na de eerste gesprekken met bewoners, zou er extra verlichting worden geplaatst op ’t Jagerspaadje, en indien mogelijk op twee andere plekken. Op de Slangenweg gooide een dassenburcht roet in het eten, op de Raaweg zou een aggregaat nodig zijn, dat veel lawaai maakte. Op beide locaties, waar veel jonge sporters fietsen, bleef het donker.
Ook de prullenbakken rondom de opvanglocatie kwamen er niet. En de beloofde extra surveillance valt tegen, zegt de omwonende. Hij toont filmpjes van demonstranten die zich ver buiten het demonstratievak begeven.
Volgens de gemeente zijn de mogelijkheden voor extra verlichting en prullenbakken ‘serieus’ verkend, maar was plaatsing op de genoemde locaties niet mogelijk. Wel kwamen er tijdelijke masten in het parkje aan de Frans Halslaan. De prullenbakken gingen niet door, ‘omdat die mogelijk in brand zouden worden gestoken’, aldus een woordvoerder. Dergelijke besluiten zijn ook met de buurt besproken, zegt ze. ‘En er is zeker extra toezicht van handhavers en politie.’
Het was allemaal niet genoeg om de onvrede te beteugelen, zo blijkt. Kan het voortaan beter? Ja, denkt de omwonende. ‘Ik was geen groot voorstander van opvang hier, maar als je het dan toch doet, doe het dan goed. Wees helder en eerlijk. En vooral: maak je beloftes waar.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant