Zonta van den Goorbergh heeft zaterdag een bijzonder moeizame kwalificatiedag beleefd op het Misano World Circuit Marco Simoncelli. De Nederlander kwam in de kwalificatie niet verder dan de 13e rondetijd (1’35,831) in Q2, een tijd waarmee hij zich als zevenentwintigste kwalificeerde voor de race van zondag. Na afloop sprak de Momoven Idrofoglia RW Racing Team coureur vooral over een gebrek aan stabiliteit en veel te veel beweging in de motor.
Na een vrijdag die voor Zonta van den Goorbergh grotendeels in het teken stond van testen, hoopte de Nederlander zaterdag verdere stappen te kunnen zetten. De omstandigheden tijdens Free Practice 2 werkten echter niet mee. De baan was zaterdagochtend halfnat en halfdroog, waardoor Van den Goorbergh aanvankelijk op regenbanden naar buiten ging en later overstapte op slicks.
Daarmee ging kostbare tijd verloren om nieuwe afstellingen uit te proberen. In de kwalificatie bleek vervolgens dat de problemen van vrijdag nog altijd niet waren opgelost. Met een 1’35,831 eindigde Van den Goorbergh als 13e in Q1, bleef plaatsing voor Q2 ver buiten bereik en moet er zondag van de zevenentwintigste plaats op de grid aan de race worden begonnen.
Na afloop kon Van den Goorbergh weinig anders dan proberen de moed erin te houden.
“Volgens mij is wel te zien dat we vandaag niet de informatie hebben kunnen vinden waarop we hoopten. We kunnen maar beter lachen: if you don’t laugh, we will cry. Het is lastig te beschrijven waarom het gevoel zo slecht is. Aan beide kanten van de box hebben we dezelfde problemen.”
“Volgens mij is wel te zien dat we vandaag niet de informatie hebben kunnen vinden waarop we hoopten. We kunnen maar beter lachen: if you don’t laugh, we will cry. Het is lastig te beschrijven waarom het gevoel zo slecht is. Aan beide kanten van de box hebben we dezelfde problemen.”
Vooral het gebrek aan stabiliteit zorgt ervoor dat de Nederlander niet vrijuit kan rijden. Dat was volgens hem tijdens de kwalificatie ook duidelijk zichtbaar op de momenten dat hij in beeld was.
“Die ene keer dat ik in beeld was tijdens de kwalificatie kon je wel zien hoe ik me voel op de motor. Alleen is dat gedurende de hele ronde zo. We hebben veel te veel beweging en geen stabiliteit. Op de een of andere manier weten we dat niet te vinden.”
“Die ene keer dat ik in beeld was tijdens de kwalificatie kon je wel zien hoe ik me voel op de motor. Alleen is dat gedurende de hele ronde zo. We hebben veel te veel beweging en geen stabiliteit. Op de een of andere manier weten we dat niet te vinden.”
Van den Goorbergh benadrukte dat hij daardoor tijdens een snelle ronde nauwelijks marge heeft om nog harder te pushen.
“Als je hobbelend en stuiterend bocht één ingaat en je legt hem vervolgens om voor bocht twee, dan blijft hij bewegen. Je voelt een bepaalde limiet. Normaal gesproken betekent zo’n gevoel dat je redelijk snel rondgaat. Alleen kijk je dan aan het einde van de ronde naar de tijdlijst en zie je jezelf onderaan staan.”
“Als je hobbelend en stuiterend bocht één ingaat en je legt hem vervolgens om voor bocht twee, dan blijft hij bewegen. Je voelt een bepaalde limiet. Normaal gesproken betekent zo’n gevoel dat je redelijk snel rondgaat. Alleen kijk je dan aan het einde van de ronde naar de tijdlijst en zie je jezelf onderaan staan.”
Dat de oorzaak van de problemen nog niet gevonden is, maakt de situatie extra frustrerend. Volgens Van den Goorbergh ervaart ook de andere kant van de pitbox vergelijkbare problemen. Toch wil hij zijn team niet afvallen en probeert hij juist de positieve sfeer te bewaken.
“Als je na zo’n sessie binnenkomt, is de sfeer natuurlijk niet op zijn best. Ik probeer altijd de goede moed erin te houden. Het is belangrijk om als coureur je kop omhoog te houden voor iedereen in de box. Uiteindelijk ben jij degene die iedereen moet motiveren.”
“Als je na zo’n sessie binnenkomt, is de sfeer natuurlijk niet op zijn best. Ik probeer altijd de goede moed erin te houden. Het is belangrijk om als coureur je kop omhoog te houden voor iedereen in de box. Uiteindelijk ben jij degene die iedereen moet motiveren.”
De Nederlander benadrukt daarbij dat het niet aan de inzet van het team ligt.
“Iedereen doet zeker zijn best en ik blijf mijn best doen. Het team geeft honderd procent. Des te frustrerender is het dat het niet lukt. We kunnen niet meer doen dan keihard blijven werken. Uiteindelijk moeten we het zien te vinden.”
“Iedereen doet zeker zijn best en ik blijf mijn best doen. Het team geeft honderd procent. Des te frustrerender is het dat het niet lukt. We kunnen niet meer doen dan keihard blijven werken. Uiteindelijk moeten we het zien te vinden.”
Ondanks de tegenvallende kwalificatie weigert Van den Goorbergh de zondag bij voorbaat af te schrijven. Voor de race worden opnieuw wijzigingen aan de afstelling doorgevoerd in de hoop meer stabiliteit en vertrouwen te vinden.
“Er is nog niks weggegooid. Morgen is uiteraard nog de wedstrijd en er worden de punten verdeeld. Het is hier altijd een lange wedstrijd, dus wie weet kunnen we nog wat doen.”
“Er is nog niks weggegooid. Morgen is uiteraard nog de wedstrijd en er worden de punten verdeeld. Het is hier altijd een lange wedstrijd, dus wie weet kunnen we nog wat doen.”
Vanaf de 27e startpositie wacht Van den Goorbergh zondag een flinke opgave in Misano. Na een frustrerende zaterdag is de opdracht duidelijk: meer stabiliteit vinden en proberen in de race alsnog naar voren te komen.
De 22 ronden tellende Moto2 race van de Red Bull Grand Prix of San Marino and the Rimini Riviera gaat zondagmiddag om 12:15 uur van start.