BOSKOOP - Een houten kapstok met dertig houten rugtasjes: één voor elk overleden kind dat nooit naar school heeft kunnen gaan. Als het aan een aantal Boskoopse ouders ligt komt er in Boskoop binnenkort zo'n gedenkplek. Zo willen Maaike en Paul daar twee rugzakjes plaatsen voor Tim en Noah: hun tweeling die vier jaar geleden overleed. ‘Zo breng je die kindjes toch weer een beetje onder de aandacht, zodat we ze niet vergeten.’
Vier jaar geleden kwam de tweeling van Maaike en Paul Veldman tragisch om het leven. Tijdens de zwangerschap kreeg Maaike bloedvergiftiging, waardoor de kinderen na 24 weken zwangerschap vroegtijdig geboren moesten worden.
Zowel Tim als Noah stierven uiteindelijk door de vroeggeboorte: Tim op zijn geboortedag, Noah in december. Het overlijden zorgde voor veel leed en rouw in het gezin.
Mocht het anders gelopen zijn, had de tweeling afgelopen november hun vierde verjaardag gevierd en waren de jongens voor het eerst naar school gegaan. Juist dit was een lastige periode voor Maaike en Paul. In de straat waren er namelijk veel kinderen die voor het eerst naar school gingen, wat veel emoties opriep.
‘Het raakte ons om al die kinderen met rugtas op naar school te zien gaan’, vertelt Maaike. ‘Die klap was zelfs zo groot dat we uitvielen op werk, omdat we zo ontdaan waren.’
Eerder maakten Maaike en Paul al met hun oudere zoon Luc (8) mee hoe mooi de eerste schooldag is voor een kind. ‘Ik weet ook hoe fijn het is om als tweeling aan dat avontuur te beginnen’, vertelt Maaike, die zelf ook een tweelingbroer heeft. ‘Dat wilden we voor Tim en Noah ook graag.’
Het valt Maaike op dat er meer mensen zijn die rond deze periode moeite hebben met het verlies van een kind. De ouders zijn daarom een initiatief begonnen om in Boskoop een speciale kapstok te plaatsen waar de kinderen herinnerd kunnen worden.
Aan deze kapstok is plek voor dertig houten rugtasjes. Elke rugtas staat symbool voor een overleden kind dat nooit naar de basisschool of opvang heeft kunnen gaan. Ouders met kinderen die jong overleden zijn kunnen een rugzakje kopen om te plaatsen. ‘Met dit soort initiatieven worden ze niet vergeten’, hoopt Maaike.
De kapstok is een initiatief van project De Vergeten Schooltas, onderdeel van Stichting Verbonden Stilte. Maaike was ook betrokken bij het uitwerken van het concept. In totaal wordt er momenteel gewerkt aan het plaatsen van zestien kapstokken en 205 rugtasjes door heel Nederland.
Voor de kapstok in Boskoop is er tot nu toe interesse voor het plaatsen van zes rugtasjes, waaronder twee voor Tim en Noah. Maaike: ‘We merken op die manier ook hoe dichtbij het is. Dat we niet de enige zijn in Boskoop die hiermee te maken hebben.’
Want alleen zijn ze zeker niet. Ook buren Tirsa en Daan van Vliet willen een houten rugtasje ophangen. Ruim vijf jaar geleden werd hun dochter Lauren na 41 weken zwangerschap stilgeboren. ‘Ze had er gewoon moeten zijn’, vertelt Tirsa. ‘Het is pure pech geweest.'
Het stel werd door Paul en Maaike gevraagd of ze samen wilden optrekken voor het project, wat ze wel zagen zitten. ‘Het is mooi om zulke projecten samen te doen. We hebben allebei een kind verloren: je weet allebei hoe het is.’
Ook Lauren blijft onderdeel van het gezin van Tirsa en Daan, dat ook uit Romée (4), Nolan (3) en Senne (1) bestaat. Zo was eerste schooldag van Romée erg dubbel voor het stel.
‘We hadden dit al een keer moeten meemaken’, blikt Tirsa terug. ‘Maar je geniet ook dat zij wel mag gaan en die stap mag maken. Het is helend om dat te zien.’ Vader Daan kijkt ‘blij en trots’ terug op de eerste schooldag van Romée. ‘Maar het neemt het verdriet niet weg.’
Voor Paul geeft het plaatsen van de rugzakjes een dubbel gevoel. ‘Elke rugzak die erbij komt, staat voor een kindje dat is overleden. Het liefst willen we dat de kapstok leeg blijft’, stelt hij.
Maar als de kapstok er toch komt, wil Paul wel dat het idee bij lotgenoten bekend wordt. ‘Er zijn ouders die er niet graag over praten, maar die hier wel veel waarde aan hechten’, denkt Maaike.
Waar de kapstok precies moet komen te staan is nog niet rond. Zo zijn de ouders in gesprek met de basisschool van zoon Luc om het misschien daar te plaatsen. Ook wordt er gedacht aan het plaatsen op een openbare plek. ‘In Boskoop is een mooi stukje groen waar alle fietsroutes naar de scholen langslopen’, vertelt Maaike. ‘Wij vinden dat daar heel mooi passen.’
Voor het plaatsen in de openbare ruimte moeten de ouders wel toestemming krijgen van de gemeente, een proces dat volgens de ouders nog stroef verloopt. Eind mei hebben ze de gemeente gevraagd om een keer om tafel te kunnen, maar de ouders geven aan nog geen reactie te hebben gekregen.
Het idee is dat de kapstok vijf jaar blijft staan. Daarna wordt er gekeken of er behoefte is aan een verlenging of het vervangen van rugzakjes. Ook hangt het idee in de lucht om er uiteindelijk een soort gedenkboom van te maken. ‘Met blaadjes in plaats van rugzakjes’, denkt Maaike hardop.
Maaike ziet de kapstok niet als iets droevigs, maar echt als een plek om de kinderen te herinneren. ‘Zo kunnen we toch weer even laten zien dat deze kindjes er ook zijn en dat ze meetellen’.
Tirsa hoopt dat het een mooie plek wordt waar ze regelmatig even langs kan komen. ‘Onze oudste dochter is erg met haar zus bezig’, vertelt Tirsa. Regelmatig zou Romée vragen of ze ‘even naar Lauren toe mag’. De kapstok zou kunnen dienen als een gedenkplek die minder beladen is dan het grafje van Lauren. ‘Het houdt een kindje ook levend op die manier’, vertelt Tirsa.
Source: Omroep West Den Haag