De fiets is gaan concurreren met de auto. Hij is soms sneller, vaak praktischer, altijd schoner. Dus stapt Bas van Putten, die jarenlang auto’s testte, voor deze nieuwe rubriek voortaan ook op de fiets.
Twee Porsches. De elektrische op de achtergrond haalt 250 km/u, die met twee wielen 25, maar de rode staat in de file en de fiets kan volgas.
Eerst waarom deze rubriek een nieuwe naam heeft en ik hier vanaf heden vaker op de fiets zal stappen. Niet omdat de auto minder relevant is geworden, dat is hij door het falen van het openbaar vervoer en zijn sterk verbeterde ecologische voetafdruk nog altijd. Wel omdat de alternatieven soms aantrekkelijker zijn geworden of dat hadden kunnen zijn wanneer, bijvoorbeeld, iedereen bijtijds de plattelandse noodzaak van goed busvervoer had ingezien. En omdat de fiets is gaan concurreren met de auto. Hij is soms sneller, vaak praktischer, altijd schoner. Net als bij de auto interesseren die drie deugden me zo innig als deugd vier: dat elke verkeersbeweging een reis en elke reis een avontuur is.
Bij gelegenheid zal ik daarom op deze plaats ook in een trein, boot of elektrisch vliegtuig stappen. Ter lering en vermaak, want alles wat te land, ter zee en in de lucht de gang van A naar B faciliteert is ook die kinderlijke bron van geluk. De mens heeft twee grote opdrachten: zich ontwikkelen, en kind blijven. Zoals ik in bussen en treinen vroeger uit het raam keek, kijk ik nog. Gaan we dan, ver weg, voorbij de horizon naar nieuwe werelden.
Dan dit. Een nieuwe realiteit dreigt de auto als genotmiddel van de troon te stoten. Het besef komt in het Zwarte Woud. Ik rijd met mijn auto op een steile afdaling achter een sukkelende vrachtwagen. Inhalen is door het beroerde uitzicht onverantwoord, ik kan met 300 pk geen kant op. Dan zijn ze er opeens, de twee fietsers. Jong stel, denslank en afgetraind, hedonistisch lichtvoetig op hun kostbare racerossen. Geen doorgedraaide alternativo’s, meer het mensentype dat thuis Porsches voor de deur heeft.
Dit is een autoweg. Maar zij zijn de snelsten met de brutale vanzelfsprekendheid die vroeger het alleenrecht was van automobilisten. Ze omzwermen ons als vliegen een paard in een zomerwei en passeren met 80 kilometer per uur, onverwachte tegenliggers de stuipen op het lijf jagend. Eén moment van onbedachtzaamheid van hun kant, of van de vrachtwagenchauffeur, of ze zijn er geweest. Maar deze twee weten wat ze doen en zijn ons allemaal de baas. De fietser is de nieuwe top-aap op de apenrots.
Ik zeg het omdat het overal zo is. In Zuid-Limburg klagen ze al over fietsers zoals ze vroeger over rondscheurende auto’s mekkerden. De ergsten gedragen zich zoals vroeger automobilisten, meldde in 2019 de NOS al. „Groepen wielrenners die het verkeer hinderen, naar andere weggebruikers schreeuwen en door rood fietsen: het komt veel voor in populaire fietsgebieden. In Zuid-Limburg is nu zo veel overlast dat de politie een campagne is begonnen.”
Dat slagveld doe ik onderweg van Zwarte Woud naar huis ook aan en wat ik in Limburg zie spreekt de berichtgeving niet tegen. Op smalle B-wegen waar ik als automobilist op eieren loop zie ik wielrenners als kruisraketten voorbijschieten. Wat een grap. Ik scheer niet alle fietsers over één kam, ik ben er ook een, maar hoe ironisch is het keurig rijdende Porsches het in deze dreven fataal te zien afleggen tegen die onverwachte concurrentie.
Nu de fiets op de foto’s. Kijk goed. Cross-mountainbike met carbon frame. Shimano-motor met maximaal 85 newtonmeter trekkracht. Schijfremmen. Twaalf versnellingen. Verende voorvork, carbon stuur, carbon wielen. Beestachtig vette banden. Een Porsche ja. Desgewenst gespoten in de kleur van je 911. Kost wat, tien mille. Topsnelheid van een gewone e-bike, behalve op hellingen natuurlijk, en jij haalt er met je afgetrainde lijf vast meer uit. Hoe dan ook kun je altijd volgas op de modderpaden. De wereld ligt voor je open.
Het Porsche-logo symboliseert hoe de snelheidskick overwaaide van de auto naar de fiets.
Voor iemand uit de tijd van de terugtraprem nog altijd bijzonder, een fiets met schijfremmen.
‘High speed compression’ – instelbare demping voor de veren in de voorvork van de fiets.
Die naam spreekt toch tot de verbeelding, al is dit op de historische Porsche-trekkers na de langzaamste Porsche ooit.
Op internetfora zie je mannen helmen, handschoenen, zadels, vorken en banden doorlichten zoals jongens van mijn lichting vroeger over opgevoerde Golfjes ouwehoerden. Snap het dan. De Golfs GTI, Porsches en BMW’s van 2026 staan in de file. Worden in stedelijke 30-kilometerzones massaal ingehaald door opgevoerde fatbikes. Mensen raken godbetert zwaargewond bij fietsongelukken.
In die nieuwe realiteit is de snelste de langzaamste en de traagste de snelste. De snelheidskick heeft zich verplaatst van Autobahn naar fietspad. Kijk nog eens: achter de Porsche-fiets staat een elektrische Porsche Macan GTS. Die haalt 250 kilometer per uur, maar zijn gemiddelde praktijktempo zal dichter bij de 30 liggen. De blauwe e-bike haalt 25, maar op dat onverharde bospad lijkt het 50 en het scheelt een ton. Misschien moest ik het maar eens uitproberen.