Is Céline Dion een fenomeen uit de jaren negentig? Niet in Frankrijk. Na een lange afwezigheid vanwege een zeldzame ziekte maakt de Canadese wereldster zaterdag haar comeback in Parijs. Voor haar hotel is het spektakel reeds begonnen.
is correspondent Frankrijk van de Volkskrant. Ze woont in Parijs.
Céline Dion is de koningin van het verlangen. Haar stem kan tegelijkertijd krachtig en kwetsbaar klinken, smachtend naar liefde: denk alleen al aan hoe ze uithaalt in All by myself. In Parijs blijkt ze ook in de omgang met haar fans de hunkering uitstekend te cultiveren.
De wereldster uit Quebec is twee weken geleden gearriveerd in de Franse hoofdstad, ter voorbereiding op haar nieuwe concertreeks. Sindsdien gaat er geen dag voorbij zonder dat Dion haar publiek trakteert op een verrassingsmoment op de stoep van haar vijfsterrenhotel Le Royal Monceau, vlak bij de Arc de Triomphe.
Niemand weet precies wanneer Dion verschijnt, maar heel Frankrijk heeft inmiddels door dat ze zich minstens eenmaal per dag vertoont. Niet om vluchtig te wuiven voordat ze de taxi in verdwijnt, maar voor een klein spektakel. Zo kan het gebeuren dat ze om twee uur ’s nachts voor het hotel verschijnt en samen met de verzamelde fans haar grootste hits zingt, spelend op een luchtgitaar.
‘Je moet durven dromen’, zegt Veronique Arlebois, die dinsdagmiddag uren staat te wachten achter de dranghekken voor het hotel. Haar reumatoloog was niet erg enthousiast over het plan vanwege haar rugklachten. ‘Maar ik heb mijn kinderen grootgebracht met Céline.’
Nat van het zweet (ze is vanuit haar werk komen rennen) voegt dochter Clara zich bij haar. ‘Ze laat je ontsnappen uit de werkelijkheid’, zegt ze stralend. Veronique, die Dion vaker heeft zien optreden, hoopt vurig dat Clara ‘Céline ook eindelijk kan ontmoeten’.
Wie denkt dat Dion een fenomeen uit de jaren negentig is, vergist zich. Haar album D’eux is het bestverkochte Franstalige album ooit, met zo’n twaalf miljoen exemplaren. Ze is diep verankerd in de Franse harten, en iedere dag opnieuw maakt haar verrassingsact headlines in de media. Het journaal volgde live de wachtrij voor de kaartverkoop en in het beroemde warenhuis Galeries Lafayette is een speciale Céline Dion-pop-upwinkel geopend vol merchandise.
Moeder en dochter Arlebois behoren tot de mazzelaars die een kaartje hebben bemachtigd (500 euro per stuk) voor een van de zestien concerten die Dion in september en oktober geeft in de Plenitude Arena in de Parijse voorstad Nanterre. Meer dan negen miljoen mensen hadden zich voor de voorverkoop ingeschreven, er is plek voor 480 duizend fans.
Troostprijs voor de liefhebbers: vrijdag organiseert de Parijse burgemeester Emmanuel Grégoire een Céline Dion-karaoke. Er is (gratis) plek voor tienduizend liefhebbers.
Het is een emotionele comeback. In 2020 moest de zangeres een wereldtournee afblazen, aanvankelijk vanwege covid, later vanwege persoonlijke gezondheidsproblemen. Eind 2022 bleek dat ze het stiffpersonsyndroom heeft, een zeldzame aandoening die gepaard gaat met spierverkramping en -spasmen. In de documentaire Je suis Céline Dion (2024) doet ze voor hoe dat haar stem doet kraken – ze maakt zichzelf er onmiddellijk mee aan het huilen.
Voor alles in haar leven heeft Céline Dion gevochten, óók voor de innige liefdesband die ze nu koestert met Frankrijk, vertelt Laurence Pieau, redactiechef van societyblad Paris Match, die een biografie over haar schreef.
Pieau: ‘Aanvankelijk werd ze hier gezien als oudbollig, haar management had moeite een publiek te vinden. Het keerpunt kwam met D’eux, het Franstalige album dat componist Jean-Jacques Goldman voor haar schreef. Goldman heeft haar moderner gemaakt, en leerde haar om hard en hoog zingen af te wisselen met zacht en intiem. Elk nummer op dat album werd een hit.’
Haar eerste tv-optreden in Frankrijk was op haar veertiende. ‘We hebben haar in zekere zin zien opgroeien, vrouw zien worden’, zegt Pieau. ‘Ze heeft gevochten voor haar huwelijk met René Angélil (haar 26 jaar oudere manager, red.). Als een van de eerste sterren sprak ze openlijk over haar kinderwens en ivf. En ze is open en kwetsbaar over haar ziekte. Daardoor zijn we als Fransen erg gehecht geraakt aan haar. Bij ons bewaren sterren meestal afstand.’
En dan is er nog die zichtbare liefde van Dion voor Parijs. ‘Parijs is speciaal, heeft Céline altijd gezegd’, vertelt Pieau. ‘Niet voor niets koos ze Parijs uit om haar comeback te maken. Ze geniet van de stad, en dat raakt de Fransen in het hart.’
Op de stoep voor Le Royal Monceau klinkt daarvan de echo. ‘Haar liefde voor Frankrijk is oprecht’, zegt fan Alexandre (die zijn achternaam niet deelt). ‘Na de terreuraanslagen van 2015 in Parijs zong ze een eerbetoon aan de slachtoffers.’ Dion zong destijds Hymne à l’amour van Édith Piaf, het lied dat ze ook zong bij de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Parijs in 2024.
‘Je moet volhouden, Céline heeft dat altijd gezegd’, zegt een oud dametje bemoedigend tegen wachtende medefans. Iedere beweging kan een teken van hoop zijn: de taxichauffeur die een lichtje aanknipt, een balkondeur die openzwaait, kledingzakken die naar buiten worden gebracht. ‘Ne partez pas sans moi’, zingt de menigte als op een balkon naast het hotel muziek klinkt: vertrek niet zonder mij.
Dat zal ze niet doen. Even voor acht uur betreedt Céline Dion op kniehoge laarzen en met lange leren handschoenen het asfalt alsof het een podium betreft. Ze handkust, poseert, groet, en rent heen en weer langs de menigte. De luchtgitaar blijft ditmaal achterwege, maar moeder en dochter Arlebois hebben het al te kwaad. Veronique, met geheven vinger: ‘Ze is nooit vergeten waar ze vandaan komt. Ze heeft haar publiek nodig en onze liefde voor haar beantwoordt ze royaal.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant