is pop- en gamejournalist van de Volkskrant, met speciale aandacht voor de opkomst van artificiële intelligentie in de kunst.
Bij de muziek van Sarah Davachi wordt de tijd uitgerekt. Haar lang aangehouden, sonore noten en ‘drones’ vertragen de waarneming en dwingen bovendien tot aandachtig luisteren. Eén zo’n slepende toon is vaak wonderlijk mooi samengesteld.
Davachi, een Canadese componist en organist, bespeelt op The Will of Tongues een aantal historische pijporgels, waaronder dat van het Amsterdamse Orgelpark. Ze laat gonzende, vaak dissonante akkoorden samenvallen met strijkers, fluiten en houtblazers van experimentele ensembles. Alleen al het tweedelige stuk The Rose Dialogues, dat bijna een uur mag duren, is een juweel van elektro-akoestische ambient.
Hoe langer je naar die tergend langzaam voorbijdrijvende tapes, strijkers en orgels luistert, hoe meer je erin ontdekt: van spetterende bijgeluiden bij de blazers tot rafelrandjes langs de snaren. De drie stukken die Davachi schreef voor een Iers kamerkoor lijken terug te grijpen op antieke, liturgische muziek, maar ook hier betoveren de langgerekte grondtonen, die zo mooi en akoestisch zijn opgenomen dat ze door een kathedraal lijken te wervelen. Neem er de tijd voor.
Sarah Davachi
The Will of Tongues
Elektronisch
★★★★☆
Late Music
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant