schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
Een van de beste optredens op het Vlielandse festival Into the Great Wide Open was dat van Corto Alto uit Glasgow, op het bospodium Bij de IJsbaan. De groep speelde veel werk van Some Small Fortune, het derde album en zal dat in oktober nog eens in drie Nederlandse zalen doen.
De creatieve spil van de groep, Liam Shortall, is een typische exponent van de moderne Britse jazz: avontuurlijk, eclectisch en streetwise. Jazz is bij hem maar een van de ingrediënten.
Dat Shortall een klassieke achtergrond heeft, hoor je aan de zwierige violen in Prayed We Would. Of in Thief, waarin een koket kamermuziekje door nerveuze breakbeats wordt gevlochten. Dat Shortall midden in de Britse clubcultuur staat, blijkt bijvoorbeeld in Go, met spokenwordspervuur van de Nigeriaanse rapper Vector (Olanrewaju Ogunmefun).
Het gaat van funkbassen via jazz met barokke ornamenten naar de dansvloer en weer terug, met mooie vocale gastrollen voor Anaiis en Jacob Alon. De elektronische orkaan waarmee Corto Alto op Vlieland eindigde, blijft op Some Small Fortune achterwege. Prima. Het album is prachtig zoals het is.
Corto Alto
Some Small Fortune
Pop
★★★★☆
Ninja Tune/PIAS
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant