Het debuut van Louis Paxton doet geregeld denken aan andere, vaak betere films, maar vindt gaandeweg zijn eigen identiteit.
schrijft voor de Volkskrant over film.
Geregeld doet The Incomer denken aan andere, vaak betere films. Gezellig markante familieleden die ver van de bewoonde wereld nadrukkelijk volgens hun eigen regels leven? Zonder meer Captain Fantastic.
Die welgemikte worp waarmee de sullige ambtenaar Daniel (Domhnall Gleeson) wordt uitgeschakeld wanneer hij aanmeert om zus Isla (Gayle Rankin) en broer Sandy (Grant O’Rourke) van hun Schotse eiland te verdrijven? De stripboekesthetiek van Wes Anderson. Die alomtegenwoordige vogels dan? Zeker Hitchcocks The Birds.
Toch vindt dit debuut van Louis Paxton gaandeweg zijn eigen identiteit. Het zit ’m bijvoorbeeld in de zwart-witanimatie waarmee de geschiedenis van het eiland, inclusief zeemonstermythe, uit de doeken wordt gedaan. En vooral in het aardig uitgewerkte familietrauma, waardoor het aanvankelijk wat geforceerd eigenzinnige The Incomer uiteindelijk zelfs ontroert.
Komedie
★★★☆☆
Regie Louis Paxton
Met Domhnall Gleeson, Gayle Rankin, Grant O’Rourke
102 min., in 45 zalen.