Het gelikte oorlogsdrama worstelt enigszins met voorspelbaarheid, maar komt vooral met fascinerende nieuwe inzichten.
schrijft voor de Volkskrant over film.
De voorbereiding op D-day verteld vanuit het perspectief van de weerman van dienst: de premisse van Pressure is in eerste instantie op z’n minst een béétje geestig. Alsof de meest verfilmde oorlog in de geschiedenis qua invalshoek bij de C-keuze is aanbeland. En dan is er nog die wat ongemakkelijke subtekst: vormt het weer hier nou een voornamere dreiging dan de nazi’s?
Wanneer het zaallicht dooft, neemt Pressure knap vrijwel alle vooroordelen weg. Dit is een gelikt oorlogsdrama dat enigszins worstelt met voorspelbaarheid, maar waarin vooral fascinerende nieuwe inzichten worden gedeeld, en waarin zelfs ruimte wordt gecreëerd voor een nieuw type militaire held.
James Stagg heet deze meteorologisch officier, en hij wordt gespeeld door Andrew Scott. De Ierse acteur overtuigt als nukkige, dominante wetenschapper die óók ruimte voor twijfel durft toe te laten.
Stagg wordt in de dagen voor D-day opgetrommeld om Dwight Eisenhower van advies te voorzien. De Amerikaanse generaal vaart tot dan toe op de voorspellingen van landgenoot Irving Krick (Chris Messina), maar honderden doden tijdens een catastrofaal verlopen oefenaanval (operatie Exercise Tiger, nog zo’n onderbelichte uithoek van deze geschiedenis) hebben hem voorzichtig gemaakt.
De invasie van Normandië plant hij op 5 juni 1944, een dag voor de uiteindelijke grote dag – en hij heeft nu twéé meteorologen die hem voeden met gegevens. Hun werk is cruciaal, zo maakt Pressure uitbundig duidelijk. Zichtbaarheid, storm, regen: ze zijn allemaal van invloed op het aanvalsplan.
Brendan Fraser valt als Eisenhower overigens op met een onmiskenbaar generaalspostuur, maar later in de film gaan de dwingende, meeslepend bedoelde speeches hem minder goed af.
Wie tijdens de geschiedenisles heeft opgelet, weet vanaf het begin dat Stagg Eisenhower tot uitstel zal verleiden. Desondanks zijn de bekvechtscènes met collega en concurrent Krick de moeite waard. Hier botsen twee weerideologieën: Stagg is de man die meent dat je elke weersituatie op zichzelf moet bekijken, terwijl Krick graag voorspelt op basis van historisch vergelijkingsmateriaal.
Visueel prikkelend kunnen we dit voorspelwerk verder niet noemen, maar dat weerhoudt de makers er niet van om opgewonden montagesequenties uit te serveren waarin weerballonnen worden opgelaten, wolken in fastmotion van vorm verschieten en vooral héél driftig wordt getelefoneerd en op weerkaarten wordt gewezen. Die momenten werken lichtjes op de lachspieren, maar ze nemen je toch ook mee.
De vrijheid van de wereld hangt af van de perfecte weersvoorspelling: in Pressure wordt die gedachte even voelbaar.
Drama
★★★☆☆
Regie Anthony Maras
Met Andrew Scott, Brendan Fraser, Kerry Condon, Damien Lewis, Chris Messina
100 min., in 157 zalen.