is columnist voor de Volkskrant
Deze week vroeg ik ChatGPT een recept te verzinnen voor drie personen, vegetarisch. Toen hij iets met spaghetti voorstelde, zei ik kortaf: ‘meer vezels’. Hij verzon iets met meer vezels. ’s Avonds vertelde mijn zoon hoe ik de maaltijd had bedacht, en die zei omineus: ‘Ik denk dat er over een tijdje geen kookboeken meer verkocht worden.’
Daar heeft hij gelijk in, maar een app kan geen léúk kookboek maken. Zelf ben ik groot fan van het genre autobiografisch kookboek, waarin je tussen de hinderlijke recepten door lekker over iemands leven kunt lezen.
Dus bestelde ik het beroemde Het kookboek van Alice B. Toklas. Vorige week las ik voor deze rubriek een boek dat zijdelings ging over de beroemde geliefde van Alice B. Toklas, de schrijfster Gertrude Stein. Wat ik vooral aan dat boek overhield, was een nieuwsgierigheid naar Alice, een vrouw met snor die heel goed kon koken en eten. ‘Het was bevredigend’, zegt ze na de zoveelste heerlijke maaltijd.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het boek ook. Alice en Gertrude, die door Alice consequent ‘Gertrude Stein’ wordt genoemd, reizen van Frankrijk naar Californië, van oorlog naar vrede, van Parijs – in hun auto die Tantetje heet – naar het Franse platteland, en overal wordt even goed gegeten. Alice, een geboren Amerikaanse, dropt truth bombs over de Fransen: ‘Als Fransen niet weten wat ze moeten eten, wordt het altijd kip.’
Daarom bevat het boek een onevenredig aantal recepten voor kip, maar voor de recepten las ik het niet. Alice was ook fan van de lastige keuken: het recept voor honderd kikkerbillen is haar beroemdste. Ik las het boek voor Het Leven, en dat wisten deze twee vrouwen wel te leven. Al op bladzijde 37 komt Picasso bij ze eten. Hij blijkt (niet verrassend) een man met een moeilijk dieet te zijn: geen rood vlees of kip, maar wel heel veel spinazie. Alice maakt een visje voor hem. Ik concludeerde dat kip Picasso geen uitvinding van Picasso is.
Opgetogen schrijft Alice over de oorlog, de tijd waarin ze echt heeft leren koken. Hier is een vrouw die dol is op creativiteit door schaarste. Er worden rivierkreeftjes gevangen, ze haalt de groentetuin van hun Franse landhuis leeg en leert zichzelf tomaten inmaken. Ook verzint ze gerechten met namen als ‘beperkt gehaktbrood’.
Ik ben dolblij dat Toklas ooit een paar maanden geelzucht had, want toen heeft ze dit boek uit verveling geschreven. Ik heb ook een paar gedichten van Gertrude Stein geprobeerd, maar ik lees Toklas veel liever.
Of ik er iets uit heb gekookt? Ik las haar recept voor cannelloni, waarbij ze streng opmerkt dat je de rolletjes niet op elkaar mag stapelen. Maar ik had geen zin in een pond kippenlever, dus toen heb ik ze gevuld volgens een recept van Jamie Oliver.
Source: Volkskrant