Burgemeester Joerie Minses heeft besloten om het pand in Overasselt waar dinsdag werd geschoten voor een jaar te sluiten. Bewoners uit Overasselt zeiden eerder al te hopen op een permanente sluiting. Maar de mogelijkheden voor een langere sluiting zijn beperkt.
Vanuit dorpsbewoners is de wens van een permanent verbod heel begrijpelijk. Het is al de tweede keer dat er een groot aantal schoten zijn gelost bij het pand aan de Ewijkseweg en eerder werd er ook een groot explosief afgestoken. Zulke geweldsincidenten wil je als bewoner niet in je dorp hebben.
Alleen neemt de burgemeester bij het besluit tot een sluiting niet alleen het belang van de omwonenden mee, legt hoogleraar bestuursrecht Raymond Schlössels van de Universiteit Maastricht uit. Ook het belang van de bewoners van een pand speelt mee.
Het sluiten van een woning heeft namelijk nogal een impact op het leven van de bewoners. "Zodra je woningen gaat sluiten, maak je direct inbreuk op fundamentele rechten: eigendomsrecht, recht op gezinsleven en het recht op een woning", vertelt Schlössels. "Je kunt niet zomaar grondrechten definitief inperken, die moet je garanderen in een rechtsstaat."
Burgemeester Minses van de gemeente Heumen, waar Overasselt onder valt, zei donderdag op een persconferentie dat hij met handen gebonden is. "Ik heb niet de bevoegdheid om een pand op voorhand ongelimiteerd te sluiten. Ik snap de wens voor een permanente oplossing, maar de sluiting van een jaar is nu het maximale. Daarmee zeg ik niet dat ik dat bevredigend vind."
Mogelijk is Mensis niet de enige die die belangen tegen elkaar af zal zetten. Ook de bestuursrechter kan zich namelijk over de sluiting buigen, als bewoner Jan G. besluit naar de rechter te stappen.
Dat zou niet voor het eerst zijn. G. zette ook de stap naar de rechter om de sluitingen na eerdere geweldsincidenten aan te vechten. De ene keer kreeg hij gelijk en schortte de rechter een verlenging van een sluiting op, een andere keer gaf de rechter juist de burgemeester gelijk.
"Je ziet toch wel dat de rechter het belang van de bewoner soms zwaarder laat wegen", zegt Karianna Albers, hoofddocent Staats- en Bestuursrecht aan de Open Universiteit. Het laat zien dat de rechter best wel streng kan oordelen over een opgelegde woningsluiting. "Als er bijvoorbeeld een kind woont met een rugzakje dat moeilijk verplaatst kan worden omdat hij dan in de war raakt, kan dat een reden zijn om te oordelen dat de sluiting onrechtmatig is."
"Dat maakt het voor burgemeesters moeilijk te voorspellen of zo'n besluit standhoudt", schetst Albers de dilemma's die in het gemeentehuis spelen. En dat kan meespelen in het besluit dat een burgemeester neemt.
"Ik kan me voorstellen dat het voor burgers heel frustrerend is als zo'n burgemeester niet kan doorpakken op een manier waarop burgers verwachten", zegt Albers. "Ik weet uit ervaring in situaties waarin zo'n aanslag plaatsvindt, dat de hele buurt in rep en roer is."
Overigens is een sluiting van een jaar al fors, benadrukte burgemeester Minses donderdag. Schlössels en Albers kunnen zich nauwelijks sluitingen van dezelfde lengte herinneren. "Wat je het meeste ziet, is een sluiting van drie maanden, soms een half jaar", zegt Albers.
In de gemeentewet staat geen specifieke maximumlengte van een sluiting, leest Albers in het betreffende artikel 174a van de Gemeentewet. Er staat wel dat de burgemeester de sluitingsduur bepaalt en deze kan verlengen. "Het staat er niet letterlijk, maar als je het het goed leest, kun je eruit afleiden dat een sluiting voor onbepaalde tijd niet de bedoeling is."
Source: Nu.nl algemeen