DEN HAAG - 'Wij hadden al geen vader. Zij was vader en moeder tegelijk.' Een ruzie over school en geld, plus de dreiging dat hij het huis uit moest werd Ridvan B. te veel en maakte dat hij zijn moeder wurgde en daarna hun huis in brand stak. Op dat moment waren zijn broer en zussen nog binnen. Een van zijn zussen moest ook dood van Ridvan. Toch is dit alles hem volgens de psychologen en psychiaters niet aan te rekenen.
Op de avond van 11 april 2025, de dag voor de moord, heeft de 20-jarige Ridvan heftige ruzie met zijn moeder van 42 jaar. Ze heeft een brief van school ontvangen dat het schoolgeld voor zijn ict-opleiding niet betaald is terwijl ze dat wel naar hem overgemaakt heeft. Ook blijkt hij de lessen amper te bezoeken. Slechts bij een derde is hij aanwezig. Na de ruzie gaat ze huilend naar bed.
De volgende ochtend worden de hulpdiensten rond 8.00 naar de Doctor C. Hofstede de Grootstraat in Den Haag geroepen voor een reanimatie. Het blijkt te gaan om de moeder van Ridvan. Ridvan is om 6.00 uur opgestaan. Hij heeft zich gedoucht, geschoren, een eitje gebakken, op het balkon gezeten en is daarna met een brandende kaars de slaapkamer van zijn moeder binnengegaan.
'Ze werd wakker', vertelt B. donderdag tijdens de zitting. 'We hebben gepraat en kregen weer ruzie. Ik kan me niet meer alles herinneren.' Wat was de trigger om uw moeder te wurgen, wil één van de rechters weten. 'Dat ik het huis uit moest.'
Nadat er een worsteling ontstaat en hij zijn moeder wurgt, zet hij de kaars bij een kartonnen doos. Die vat vlam. Uit zijn eigen kamer haalt hij nog extra papier.
In het huis zijn ook zijn jongere zusje en broertje aanwezig. Met hen heeft hij een goede band. Ridvan neemt hen mee naar buiten. Zijn oudere zus, met wie hij een slechte band heeft, is ook in huis. Hij probeert haar op sluiten, zodat ze omkomt bij de brand. Dat lukt niet. Zij wordt door de brandweer gered van het balkon.
Ridvan vlucht op zijn beurt naar de berging. Daar wordt hij aangehouden en bekent hij direct wat hij gedaan heeft.
Hoewel de dood van zijn moeder Ridvan volgens de behandelaars van het Pieter Baan Centrum (PBC) en de Reclassering niet aan te rekenen is, had B. het wel voorbereid.
Hij had samen met zijn zusje een rugtas en koffer ingepakt met kleding om te vertrekken. En, 'alarmerend' vond de rechtbank het 'dat hij meermaals aan ChatGPT vragen stelde over wat er bijvoorbeeld met een lichaam zou gebeuren in combinatie met een woningbrand'.
In de rechtszaal zit Ridvan B. er donderdag tijdens de inhoudelijke behandeling van zijn strafzaak vrij onbewogen bij.
Vrijwel emotieloos geeft hij antwoord op de vragen die de rechters en de officier van justitie van het Openbaar Ministerie hem stellen. Iets dat past bij de stoornissen die in het PBC zijn vastgesteld.
'U stond zo onder psychische druk, bijvoorbeeld omdat u het huis uit moest, dat u daar niet meer uit kwam', citeert de rechtbank.
'U kon geen onderscheid meer maken tussen wat wel en niet moest. U was het overzicht totaal kwijt. U was de kijk op de werkelijkheid kwijt en hoe u daar een vrije keuze in kon maken. Er was sprake volledige ondermijning van de wilsvrijheid. U bent ontoerekeningsvatbaar voor wat u gedaan heeft.'
Omdat Ridvan B. schizofreen is en een psychose had op het moment van de moord, is hij volledig ontoerekeningsvatbaar en zou hij alleen tbs met dwangverpleging opgelegd moeten krijgen. Dat is ook eis van de officier van justitie.
Toch vindt de officier van justitie dat B. ondanks de stoornis schuldig is aan moord met voorbedachte rade. 'Ook iemand die lijdt aan een ziekelijke stoornis kan planmatig te werk gaan.'
Omdat hij tijdens de moord volledig ontoerekeningsvatbaar was, vroeg de rechtbank hem 'te ontslaan van alle rechtsvervolging'.
De slachtofferverklaring van de oudste zus was erg emotioneel. 'Door wat hij heeft gedaan, hebben wij onze moeder verloren. Wij hadden al geen vader. Zij was vader en moeder tegelijk.'
'Onze moeder leefde voor al haar kinderen. Ook voor hem. Elke dag vroeg ze wat hij eten wilde. Er is een leegte in mijn leven die niemand kan opvullen.'
Zijn reactie richting de rechtszaal, die vol zat met zijn eigen familie, was: 'Ik ben niet zo goed met woorden, maar ik begrijp dat ik jullie allemaal pijn heb gedaan en niets wat ik zeg haalt dat weg. Het spijt me echt.'
De rechtbank doet op 17 september uitspraak in de zaak.
Source: Omroep West Den Haag