Pato O'Ward leverde zijn eigen versie van een ‘Daily Double’ af na het winnen van de door regen beïnvloede openingsrace en pakte zo de sweep in de doubleheader-ronde op The Milwaukee Mile.
De 27-jarige Mexicaan plaatste de winnende aanval bij een late herstart met nog 19 ronden te gaan, dook aan de binnenkant van Team Penske’s David Malukas en reed vervolgens naar de zege met 1,7535 s voorsprong in de #5 Arrow McLaren Chevrolet. Race 2 was eerder op zondag al voltooid, terwijl de door regen stilgelegde Race 1 nog onafgemaakt was gebleven. Door beide te winnen werd O’Ward de eerste IndyCar-coureur sinds Rick Mears in Atlanta in 1981 die twee zeges op dezelfde dag pakte. De overwinning was de 12e uit O’Wards carrière, zijn derde van het seizoen en zijn derde op de 1.015-mile Milwaukee-ovaal.
“Oh man, van weekenden als deze heb ik eerder gedroomd,” zei O’Ward. “Weet je, ik heb in mijn carrière maar een paar keer doubleheaders gehad en dan wenste ik: ik wil ze allebei in één weekend winnen, en nu mochten we ze allebei op één dag winnen. Dat is absoluut een droom die uitkomt voor mijzelf en ik weet zeker ook voor het team. En ik ben gewoon zo blij dat we onze vorm op ovals hebben kunnen terugvinden, want ik weet dat we het hele jaar hebben achtergelopen. En dit is wat het is, een manier om ons seizoen 2026 af te sluiten na een paar zware uitdagingen en op weg naar Laguna.”
Rinus VeeKay van Juncos Hollinger Racing passeerde Scott McLaughlin van Team Penske met nog drie ronden te gaan en verzekerde zich van de laatste podiumplek als derde, zijn beste resultaat van het seizoen en zijn eerste podium sinds Toronto vorig seizoen.
Terwijl McLaughlin als vierde finishte, pakte Christian Rasmussen van ECR de vijfde plaats.
Alex Palou van Chip Ganassi Racing finishte als 10e en stelde officieel zijn vijfde IndyCar Series-kampioenschap veilig. Hij werd de tweede coureur die vier opeenvolgende titels won, waarmee hij de reeks van Sébastien Bourdais uit 2004-07 evenaarde. Met vijf kampioenschappen schuift Palou nu op naar de derde plaats aller tijden, achter alleen de legendarische A.J. Foyt met zeven, en teamgenoot Scott Dixon met zes.
“Ongelooflijk,” zei Palou. “Het voelt alsof ik het niet weet; ik weet niet wat ik moet zeggen, man. Ik heb alles te danken aan dit team en iedereen bij Chip Ganassi Racing, Honda, DHL, al onze partners, maar vooral Chip (Ganassi, teameigenaar) en iedereen die erachter staat. Dus, ongelooflijk, man. Gewoon zo trots op dit team. Vandaag was echt een slechte race voor ons, alsof we de hele tijd leden, maar ik dacht: blijf gewoon gefocust, blijf doorgaan. En het was geweldig, man. Geweldig om nog een kampioenschap te hebben en, ja, klaar voor de volgende.”
Rinus VeeKay, Juncos Hollinger Racing
Photo by: Penske Entertainment
Hoewel Scott McLaughlin de pole veroverde, was het O’Ward die het veld naar de groene vlag leidde nadat de top drie op de startgrid - McLaughlin, Alex Palou en David Malukas - elk een gridstraf van negen plaatsen kreeg voor niet-goedgekeurde motorwissels voorafgaand aan het raceweekend.
Newgarden zette O’Ward meteen onder druk, terwijl de twee een gat sloegen naar het veld en om de leiding vochten.
Na zijn eigen gridstraf was Rinus VeeKay van Juncos Hollinger Racing degene die in de beginfase oprukte - al naar de 12e plaats in ronde 12, ondanks een start vanaf P24.
De strijd vooraan kreeg een ander gezicht toen Felix Rosenqvist bij de uitgang van bocht 2 voorbij Newgarden ging om in ronde 14 de tweede plaats over te nemen. O’Ward bleef aan de leiding met 0.5s voorsprong
Rosenqvist pakte in ronde 22 de leiding van O’Ward bij het ingaan van bocht 1. In ronde 30 was het gat voor Rosenqvist al opgelopen tot 2.5s. O’Ward zakte een ronde later terug naar de derde plaats achter Newgarden, al 5,2 s achter. O’Ward pakte de plek in ronde 37 terug.
De opmars van VeeKay ging door; in ronde 39 reed hij de top 10 binnen na een inhaalactie op Romain Grosjean.
Het pitstopwindow opende in ronde 42, met Kyle Kirkwood van Andretti Global als eerste die stopte. Scott Dixon kwam de volgende ronde binnen als onderdeel van een undercut. Newgarden dook in ronde 49 de pitstraat in.
Ondertussen slonk de voorsprong van Rosenqvist op O’Ward in ronde 50 tot 2,8375 s. O’Ward pitte in ronde 51, met Rosenqvist een ronde later.
De cyclus van stops zorgde ervoor dat Will Power, rookie Dennis Hauger en Romain Grosjean kortstondig de leiding vonden voordat ze gingen pitten, waarbij O’Ward in ronde 58 voorbij Rosenqvist sprong en terugkeerde aan de leiding.
De caution kwam in ronde 63 naar buiten, toen lichte vochtigheid de baan bereikte.
De pits gingen open in ronde 69, met Malukas, Dixon, Palou, Christian Rasmussen, rookie Mick Schumacher, McLaughlin en Ferrucci die naar de pitstraat kwamen.
De race bleef onder caution, maar de rode vlag kwam uiteindelijk in ronde 90 naar buiten toen de regendruppels intenser werden.
David Malukas, Team Penske
Photo by: Penske Entertainment
Na een rode vlag die 25 uur en 40 minuten duurde, waarin de onderbroken Race 2 werd voltooid, werd Race 1 op zondagavond hervat.
O’Ward leidde Rosenqvist en de rest van het veld naar de langverwachte herstart in ronde 100. Rossi, die als derde herstartte, kwam bij de herstart moeizaam op gang en werd meteen opgeslokt in een gevecht met drie wagens naast elkaar, waarbij Newgarden hem met een dappere buitenomactie voorbijging.
Rossi viel in de volgende zes ronden terug naar de achtste plaats. Ondertussen bouwde O’Ward in ronde 108 een voorsprong van 1,5 s op Rosenqvist op.
De voorsprong van O’Ward bedroeg in ronde 116 1,4058 s. Tegelijkertijd dook Kirkwood de pitstraat in, wat een trend in gang zette waarbij meerdere coureurs in de daaropvolgende ronden binnenkwamen voor service, waaronder O’Ward, die in ronde 118 de leiding opgaf.
Malukas kwam door de cyclus aan kop te liggen, met Dixon en Schumacher respectievelijk tweede en derde in ronde 120.
Dixon pitte in ronde 124, met Schumacher twee ronden later. Malukas bleef doorrijden.
Malukas leidde nog altijd in ronde 135, met O’Ward nu tweede en op versere banden dichterbij komend op 8 seconden achterstand.
Het voordeel van Malukas slonk in ronde 140 tot 5,9820 s op O’Ward. Twee ronden later pitte Malukas echter en gaf hij de leiding aan O’Ward.
In ronde 150 leidde O’Ward teamgenoot Lundgaard met 2,9 s, met Armstrong 9,4 s achter op de derde plaats.
De caution kwam in ronde 151 naar buiten nadat Schumacher spinde na contact met Grosjean. Kirkwood was op weg naar de pitstraat, maar kon geen service krijgen doordat de caution-ronden ingingen.
Met de pits open onder caution bleef Kirkwood buiten om de wave-around te krijgen terwijl het veld pitte, met uitzondering van Malukas, die opklom naar de leiding.
Malukas leidde O’Ward naar de herstart in ronde 163, met een drietal gedubbelde wagens tussen hen in. Power voerde vervolgens bij de uitgang van bocht 2 een manoeuvre buitenom uit op Lundgaard en nam de derde plaats over.
In ronde 170 had Malukas een voorsprong van 2,3265 s op O’Ward, met Power op ongeveer 6 s achterstand als derde. O’Ward begon in de volgende 10 ronden terrein te verliezen en zakte terug naar 3,4 s achter Malukas.
De top vijf na 190 ronden was Malukas, O’Ward, Rosenqvist, Power en Lundgaard.
Power was de eerste van de top vijf die pitte en kwam in ronde 191 binnen voor service. Rosenqvist kwam de volgende ronde binnen, met O’Ward in ronde 194. Malukas kwam in ronde 195 binnen en wist terug aan de leiding te komen met een groter gat naar O’Ward van 6.5s in ronde 200.
Kort daarna kwam echter de caution naar buiten omdat Power de muur raakte nadat hij aan de buitenkant van een gevecht met drie wagens naast elkaar kwam te zitten terwijl Lundgaard onder hem en McLaughlin door dook. Power belandde in de marbles en maakte contact met de muur, maar kon terugkeren naar de pits, waar de schade genoeg was voor hem om uit de #26 Andretti Global Honda te stappen.
Malukas leidde het veld naar de groene vlag in ronde 210, met twee gedubbelde wagens tussen hem en O’Ward. Na een korte vertraging ging O’Ward voorbij de gedubbelde wagen van Santino Ferrucci, waardoor alleen Malukas nog voor hem lag met 1,1 s voorsprong.
Kort daarna stuiterde Ferrucci’s rookie-teamgenoot, Caio Collet, bij de uitgang van bocht 4 tegen Newgarden en knalde hij in de buitenmuur, wat in ronde 213 de caution veroorzaakte.
Kirkwood, Rossi, Dixon en Kyffin Simpson kozen ervoor te pitten en verse banden te nemen tijdens de langdurige opruimwerkzaamheden.
De herstart kwam in ronde 226, met Malukas, O’Ward en McLaughlin meteen drie wagens naast elkaar om de leiding. O’Ward kwam vooraan uit na een inhaalactie op Malukas aan de binnenkant, met Malukas tweede en McLaughlin derde.
O’Wards voorsprong liep in ronde 231 op tot 0,5814 s. Ondertussen gaf Race Control Dale Coyne Racing-rookie Dennis Hauger een drive-through-penalty omdat hij tijdens de herstart niet in lijn reed.
Met nog 10 ronden te gaan bleef O’Wards voorsprong stevig op 1,0248 s ten opzichte van Malukas.
VeeKay begon McLaughlin met nog zes ronden te gaan onder druk te zetten voor de laatste podiumplek, terwijl de twee coureurs 0,7 s achter Malukas reden. VeeKay wist McLaughlin met nog drie ronden te gaan voorbij te gaan toen het duo de gedubbelde wagen van Dixon inhaalde.
Uiteindelijk reed O’Ward gecontroleerd naar de overwinning, terwijl Malukas de zesde tweede plaats uit zijn IndyCar-carrière pakte. Ondertussen finishte Palou als 10e en veroverde hij officieel zijn vijfde IndyCar-kampioenschap.
2:11'42.1669
+1.7535
2:11'43.9204
+2.8641
2:11'45.0310
+5.2225
2:11'47.3894
+7.2108
2:11'49.3777
+7.7279
2:11'49.8948
+8.8271
2:11'50.9940
+9.8435
2:11'52.0104
+15.2149
2:11'57.3818
+15.9026
2:11'58.0695
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport