Massadonor S. uit de regio Groningen, van wie eerder bekend werd dat hij zeker 121 nakomelingen had, heeft er naar eigen zeggen inmiddels 199. Hij belooft te stoppen met doneren. Maar gedupeerde ouders en Stichting Donorkind geloven dat niet.
S. beweerde in de zestien jaar dat hij sperma doneerde tegen wensouders dat hij slechts een paar andere nakomelingen had en dat aantal ook beperkt zou houden. "Ik erken dat ik in het verleden niet altijd voldoende openheid heb gegeven over de omvang van mijn donorschap", schrijft hij in een zaterdag naar de moeders verstuurde brief, die NU.nl heeft ingezien.
"Daardoor hebben ouders een incompleet of vertekend beeld gekregen. Ik geloofde het juiste te doen en mensen te helpen. De waardering en het zien van het intense geluk waren daarbij mijn enige motivatie. Nu weet ik dat ik jullie ernstig tekort heb gedaan."
Bij spermadonaties via ziekenhuizen en klinieken mogen maximum twaalf gezinnen worden geholpen. Maar ook lang nadat S. dat aantal had overschreden, bleef hij op eigen houtje bij vrouwen thuis zijn sperma doneren door te reageren op socialemediaoproepjes.
Dat is niet wettelijk verboden. Maar zulke grote aantallen zijn wel onwenselijk, omdat een kind onmogelijk met zoveel biologische halfbroers en -zussen een band kan opbouwen. Ook is er een kans op onbewuste incest, al is die vrij klein.
Toen S. door de mand viel en NU.nl in april over hem schreef, kwamen steeds meer ouders met elkaar in contact. Donderdag concludeerden zij dat hij minimaal 121 kinderen moest hebben, maar alleen S. zou hen het totale aantal kunnen vertellen.
"Ik had veel eerder de optelsom van donaties moeten maken, ook voor mijzelf", schrijft hij nu. "Het totale aantal blijkt hoger dan ik zelf had gedacht, gehoopt en gewild."
In het overzicht dat hij de ouders stuurt, spreekt hij van 172 kinderen, verspreid door heel Nederland. Daarnaast verwekte hij er 11 in België, 15 in Duitsland en woont één kind elders in Europa. Verder is momenteel zeker één vrouw zwanger van hem.
In 2011, het jaar nadat hij was gestart als donor, kreeg S. meteen minstens dertien kinderen. In zijn vermoedelijke 'topjaar' 2016 waren dat er minimaal twintig. Van tientallen kinderen weet hij niet (meer) in welk jaar ze geboren zijn.
"Het spijt me oprecht", schrijft S. aan de moeders. "Ik wil jullie nadrukkelijk de garantie geven dat ik ben gestopt met alle vormen van donatie. (...) Ik zal geen nieuwe donortrajecten starten en gezinnen niet meer aan een tweede of derde kind helpen, ook niet als dit in een donorovereenkomst is opgenomen."
Voorzitter Ties van der Meer van Stichting Donorkind zegt te twijfelen of de telling van S. compleet is. "En het biedt geen garantie dat hij stopt. Hij heeft immers al meer dan honderd keer beloofd dat het er niet méér zullen worden."
S. deed die beloftes tijdens de donatietrajecten, maar ook nog achteraf, toen ouders hem confronteerden met zijn grotere aantal nakomelingen. "De belofte nu is natuurlijk niet sterk nadat hij z'n woord zo veelvuldig heeft gebroken."
Laura (35) en Femke (36), twee wensmoeders die de zaak aan het licht brachten nadat S. bij hen door de mand was gevallen, vinden het ook lastig om hem te geloven. "Waarom zou iemand die al zo lang liegt nu ineens helemaal eerlijk zijn? Toch is het ook weer een klap, een nieuwe grens voorbij", zegt Laura. "We hebben het gevoel dat hij met deze brief probeert te voorkomen dat we verder zoeken."
"Voor ons voelt het ook alsof wíj de wereld van de moeders op z'n kop hebben gezet: door onze zoektocht naar gedupeerden moeten zij nu dit nieuws verdragen. Een reactie van een moeder hierop was: 'Klopt, dat hebben jullie ook'. Maar ik word zelf liever pijn gedaan met de waarheid, dan dat ik tevreden word gehouden met een leugen."
S. wil geen vragen meer beantwoorden van NU.nl of andere media.
Femke en Laura zijn niet de echte namen van de geïnterviewden. We hebben op hun verzoek andere namen gebruikt. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Source: Nu.nl algemeen