Overstroming Nepal Twee dagen na de overstromingsramp in Nepal en Tibet blijft de verwachting dat het dodental verder zal oplopen. De hulpverlening wordt gehinderd door de grote schade aan wegen, bruggen en andere infrastructuur. Mortuaria worstelen om alle dodelijke slachtoffers te bergen.
Een vrouw bij foto’s van vermiste personen in het Tribhuvan University Teaching Hospital (TUTH) in Kathmandu, Nepal.
Een satellietbeeld dat vrijdag werd vrijgegeven door het Europese aardobservatieprogramma Copernicus geeft een indruk van de enorme verwoestingen die de overstroming in het rampgebied heeft aangericht. Op een foto van het dorp Syapru Besi – zo’n dertien kilometer stroomafwaarts van de weggevaagde grensovergang met Tibet – is te zien dat alleen al daar drie bruggen zijn weggeslagen en minsten 240 gebouwen volledig ingestort. Ook wegen, waaronder de snelweg naar de Chinese grens die door het hele getroffen gebied loopt, zijn verwoest.
Het officiële dodental aan de Nepalese kant van de grens was vrijdagmiddag opgelopen tot 579, maar er worden nog honderden mensen vermist. De grote schade aan lokale infrastructuur bemoeilijkt echter de zoektocht naar overlevenden. Volgens de Nepalese autoriteiten zijn tientallen kilometers aan wegen weggespoeld, net als talloze bruggen, waardoor veel gebieden alleen door de lucht bereikbaar zijn. De regering heeft daarom buurlanden India en China gevraagd om te helpen bij de aanleg van 42 noodbruggen.
Ook het gevaar van nieuwe vloedgolven bemoeilijkt de reddingswerkzaamheden. Vrijdag lagen die enige tijd stil omdat werd gevreesd voor de overstroming van twee instabiele natuurlijke stuwmeren die zijn ontstaan door dammen van opgehoopt puin.
Bij de zoektocht naar vermisten heeft Nepal de hulp van buitenlandse reddingwerkers afgewezen. Na een zware aardbeving in 2015 – die bijna negenduizend mensen het leven kostte – hadden de autoriteiten moeite de internationale hulpverlening in goede banen te leiden. „Onze veiligheidsdiensten voeren een reddingsoperatie uit, en op dit moment hebben we daarbij geen hulp nodig”, zei een woordvoerder van het Nepalese ministerie van Buitenlandse Zaken tegen persbureau Reuters. Hij ontkende dat de afwijzing te maken heeft met diplomatieke gevoeligheden in het rampgebied, dat vlak bij de grens met de Chinese regio Tibet ligt, zoals de voormalige Nepalese ambassadeur bij de VN Dinesh Bhattarai had gesuggereerd.
Volgens de zegsman heeft Nepal meer behoefte aan financiële steun, en aan hulp bij de wederopbouw van de getroffen regio. Die zal inderdaad veel tijd en geld kosten: op de satellietbeelden van Syapru Besi is ook te zien dat een waterkrachtcentrale in aanbouw is vernietigd. Het Nepalese leger deelde vrijdag beelden van een reddingsoperatie bij een tunnel die hoort bij een andere waterkrachtinstallatie. Daarin zouden nog ongeveer honderd arbeiders vastzitten, nadat eerder al 350 mensen waren bevrijd uit een ander, eenvoudiger toegankelijk gedeelte van de tunnel.
Reddingswerkers rijden op een bulldozer terwijl ze zoeken naar overlevenden na plotselinge overstromingen op 27 augustus 2026 in Trishuli, Nepal.
Nepal wekt vrijwel al zijn electriciteit op met behulp van waterkracht, en het stroomgebied van de rivier de Trishuli is daarvoor erg belangrijk. Volgens een woensdag gepubliceerd persbericht van het Nepalese ministerie voor Energie zijn negen bestaande en nog eens vijf in aanbouw zijnde waterkrachtprojecten door de ramp beschadigd. Aan een van die projecten wordt al sinds 2011 gebouwd door een Zuid-Koreaans bedrijf. De nieuwe centrale zou de Nepalese stroomproductie na voltooiing met 20 procent laten groeien, maar door de overstroming is het complex vrijwel volledig verwoest.
Volgens het ministerie heeft de ramp zo’n 360 megawatt aan opwekcapaciteit uitgeschakeld, ongeveer 8 procent van Nepals totale productie, en nog eens 390 megawatt aan centrales in aanbouw. Nepal heeft van de opwekking en uitvoer van schone stroom een economisch speerpunt gemaakt. Het land, dat in de zomer normaliter elektriciteit exporteert naar India, overweegt volgens persbureau Bloomberg daarom nu om het zuidelijke buurland juist om stroom te vragen.
Ondertussen kampen Nepalese ziekenhuizen en mortuaria met gebrek aan ruimte om de lichamen te bewaren van geborgen dodelijke slachtoffers. Volgens de Kathmandu Post zijn lichamen uit de zwaar getroffen rampregio’s Rasuwa en Nuwakot tientallen kilometers verder stroomafwaarts aangetroffen, tot in het zuidelijke district Chitwan. Daar waren langs de rivierbeddingen vrijdagmiddag al 186 lichamen gevonden. Ook in de aangrenzende Indiase deelstaat Uttar Pradesh zijn volgens de lokale autoriteiten inmiddels zeven dodelijke slachtoffers aangetroffen, die door de rivier vanuit Nepal zijn meegevoerd naar het zuiden.
De verwachting is bovendien dat het dodental de komende dagen nog flink zal oplopen. De vloedgolf die met grote snelheid door de rivier de raasde, heeft in Nepal volgens officiële cijfers tot nu toe 547 levens geëist, en vijf in de Chinese regio Tibet. Maar aan beide kanten van de grens worden nog honderden mensen vermist.
Een deel van de stoffelijke overschotten wordt overgebracht naar andere delen van Nepal, zoals naar Pokhara – de tweede stad van het land, zo’n tweehonderd kilometer ten westen van hoofdstad Kathmandu. Maar ook daar is al bijna geen plek meer.
In Bharatpur, de hoofdstad van het district Chitwan, wordt op een bedrijventerrein een geïmproviseerd mortuarium ingericht met ruimte voor 250 lichamen. Droogijs en airconditioning moeten zorgen voor koeling in het noodgebouw, waar vrijdag al familieleden van vermisten arriveerden op zoek naar informatie over hun geliefden.
De autoriteiten houden er rekening mee dat veel lichamen niet direct geïdentificeerd kunnen worden. Slachtoffers die na een of twee weken nog niet aan een familie gekoppeld kunnen worden, worden begraven. Om ook daarna identificatie mogelijk te maken, wordt van iedere dode foto’s gemaakt en vingerafdrukken en dna-monsters afgenomen.