Thomas Hogeling beschouwt wekelijks de publieke opinie. Wat wordt er gezegd en vooral niet gezegd?
De AvroTros doet volgend jaar niet mee aan het Songfestival vanwege de deelname van Israël. De omroep trok zich vorig jaar terug om dezelfde reden. Nieuws uit de categorie ‘water is nat’ en ‘een cirkel is rond’, is dat Albert Verlinde het totáál oneens is met dat besluit. Dat vertelde hij maandag bij Goedenavond Nederland. In een kleine zeven minuten voert hij daarvoor zoveel drogredenen en niet-afgemaakte argumenten aan dat je het gerust een masterclass in onzuiver redeneren kunt noemen. Daar kunnen we allemaal iets van opsteken, dus laten we ze één voor één behandelen.
Verlinde noemt het besluit bijvoorbeeld een „knieval voor de schreeuwers in de wereld”. Hij heeft namelijk zelf ervaren dat „digitale knokploegen” nooit ver weg zijn als je iets zegt over Israël en Palestina. Maar er is geen enkele aanwijzing dat de AvroTros daarvoor is gezwicht. Op die manier kun je iedereen die stelling neemt wel verwijten een knieval te maken.
„Alles wat een soort gebaar is waarbij je één wereldconflict, hoe heftig dat ook is, uittilt boven de andere”, vervolgt Verlinde, „vind ik wel een beetje luisteren naar de digitale knokploegen.” Maar boven welk ander conflict wordt dit conflict dan uitgetild? Bij dat ene andere conflict dat ook relevant is, zijn maatregelen genomen: agressor Rusland mag niet meedoen.
Verlinde noemt „de boycot van vorig jaar een van de meest geflopte boycots ever”, want het feest werd gewoon uitgezonden door de NPO. Maar is dit wel een boycot? De AvroTros wil onder deze voorwaarden niet meedoen, maar probeert verder niet te verhinderen dat een andere omroep in het ontstane gat springt. Om het een boycot te noemen, is meer nodig. Een oproep om jouw voorbeeld te volgen, een stevig moreel statement, de wil om invloed uit te oefenen. Daar is allemaal geen sprake van en dat maakt ook dat er niets is ‘geflopt’.
De EBU, die het Songfestival organiseert, heeft na kritiek van deelnemende landen maatregelen genomen. Verlinde vindt dat je „een dreiner” bent als je dan alsnog niet meedoet. Het probleem is alleen dat het niet de maatregelen zijn waar de AvroTros om vroeg. Als ik ooit bij Verlinde thuis kom en hij vraagt me mijn schoenen uit te doen, dan zet ik mijn pet af en loop ik op schoenen naar binnen. Ik neem toch maatregelen?
Dan voert Verlinde nog aan dat het Songfestival nou juist een evenement is dat mensen samen wil brengen. Dat zal zo zijn, maar brengt niet elk evenement mensen samen? Het zomerkamp van de Ku Klux Klan brengt ook mensen samen en toch heb ik besloten daar komend jaar niet aan deel te nemen.
Tenslotte wijst Verlinde erop dat zélfs Cornald Maas, sinds jaar en dag namens de AvroTros het gezicht van het Songfestival, het niet eens is met het besluit. Ik heb zelden zo’n ongepaste ‘zélfs’ gehoord. Cornald Maas, de man die we het hele jaar in een doosje stoppen waar hij alleen even uit mag tijdens het Songfestival, uitgerekend dié Cornald Maas vindt het stom dat we niet meedoen? Ik denk dat hij nog vindt dat we mee moeten doen als het wordt georganiseerd in een Noord-Koreaans strafkamp.
Het Songfestival is hartstikke leuk en het is nog leuker als Nederland gewoon meedoet. Maar je kunt toch op zijn minst erkennen dat het voor zo’n omroep een lastig dilemma is? Daar kiest Verlinde niet voor. In plaats daarvan noemt hij het een „belachelijk” en „laf” besluit, zonder echt in te gaan op de argumenten van de ander.