DEN HAAG - Frank van der Valk (47) denkt al een tijdje na over een leeuw op zijn bovenarm. Mooi beest natuurlijk, maar er zijn best veel mensen met de tattoo van een leeuw. Hij weet het nog niet. Tattoos horen bij zijn leven.
Dit verhaal is onderdeel van onze zomerserie over tattoos. Tatoeages zijn voor veel mensen heel betekenisvol. Wat is het verhaal achter een tatoeage? In een reeks verhalen portretteren wij een aantal mensen die hun verhaal over hun eigen tatoeage delen.
Wel houdt hij rekening met zijn werk. Al dertig jaar zit Frank in het supermarktwezen. Eerst bij de Hoogvliet en nu al twaalf jaar bij de Lidl in Houtwijk in Den Haag, waar de hij de manager is. Fijn werk omdat je de hele dag met mensen te maken hebt. Dat vindt hij het allerleukste.
Op zijn borst staat een belangrijke zin getatoeëerd: Never a failure, always a lesson. Hij werkte bij een supermarkt, had het naar zijn zin, was ambitieus en dat wisten ze. Toen kwam er een nieuwe verkoopleider en lang verhaal kort: die werkte hem eruit. Na achttien jaar doet dat wat met een man.
'Ja, dat was wel pittig.' Een ander was gaan twijfelen, een tikje onzeker geworden misschien, maar Frank zei tegen zichzelf: 'Dit ligt niet aan mij.' Hij maakte een afspraak met zijn tattoo artist en liet zijn motto op zijn borst zetten. 'Dat is mijn manier om van iets negatiefs iets positiefs te maken.'
Twee maanden later had hij een nieuwe baan. Nu heeft hij een team van veertig mensen. Als iemand niet lekker meekomt, gaat Frank kijken waar het aan kan liggen. 'Ligt het aan mij, moet ik dingen anders uitleggen?'
In het team zitten veel mensen met een andere achtergrond. Dat maakt de communicatie soms lastig, maar Frank zoekt altijd naar een oplossing. 'Soms is beeldtaal een goed alternatief.'
Een geluksvogel is hij, met zijn gezin. 'Ja, een gezin heb ik altijd gewild.' Op zijn borst zijn drie valken getekend. 'Valkjes', zegt Frank. Die staan voor zijn kinderen, met een knipoog naar zijn achternaam. Twee jongens en een dochter heeft hij.
Zijn dochter Isis heeft een andere biologische vader en besloot al een tijd geleden om Franks achternaam aan te nemen. 'Dat deed me heel wat.' Wat voor vader hij is? 'Ik geef ze de ruimte.'
Evengoed staat hij dicht bij zijn kinderen: op maandagavond is hij de trainer van het voetbalteam van zijn oudste zoon bij FC Zoetermeer. Als het met zijn werk lukt, staat hij op zaterdag langs de lijn.
Eenmaal aan het praten over zijn voetballende zoon, hoor je hoe trots hij is: 'Lars staat achterin, ik vind dat die het goed oppakt. Met die schoenmaat 45 van hem, gaat hij ieder duel vol in.'
Jongste zoon Gijs voetbalt al langer, hij zit nu bij de selectie die in de hoofdklasse speelt. Het motto van Frank als vader en als trainer: 'Als je samen plezier hebt, komt je tot een goede prestatie.'
Langs de lijn is hij een vader die niet altijd zijn mond kan houden. 'Met Gijs heb ik een fluitje afgesproken, als hij dat hoort, kijkt hij naar me en geef ik hem snel een tip.'
Heeft hij ook weleens commentaar op de scheids? 'Nee, joh, ik ben geen ruziemaker.' Even later: 'Als ik vroeger uitging en er werd gevochten, ging ik er altijd tussen staan. Ik ben twee meter, dus meestal hielp dat wel.'
Er komt dus nog wel een tattoo bij. 'Ja, dat weet ik bijna wel zeker.' Die leeuw is een goede kandidaat. 'Maar ik twijfel nog.'
Source: Omroep West Den Haag