is economieredacteur en commentator van de Volkskrant.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Al jaren staan de Pride-manifestaties op lijstjes met mogelijke doelwitten van aspirant-terroristen en hun bestrijders. De aanslag, zaterdag in Berlijn, laat zien dat dit feest van vrijheid, menselijkheid en verdraagzaamheid voor rigide denkende extremisten inderdaad zo onverdraaglijk is dat zij tot onmenselijke daden overgaan.
De vermoedelijke dader, die zondag door de politie werd doodgeschoten, was een 21-jarige Duitser die vanwege zijn islamistische denkbeelden en kennissenkring al door de veiligheidsdiensten werd gevolgd. Vorig jaar probeerde hij naar Syrië af te reizen om zich aan te sluiten bij terreurgroep IS. Hij werd in Libanon tegengehouden en uitgeleverd aan Duitsland, waar hij tot een voorwaardelijke gevangenisstraf en een deradicaliseringsprogramma werd veroordeeld. Ondanks verscherpt toezicht kon hij zaterdagavond in een bestelbus stappen en op de feestende massa inrijden.
De aanslag laat zien dat IS, in bakermat Syrië zozeer verschrompeld dat van een Islamitische Staat geen sprake meer is, nog steeds extremisten tot dodelijke terreurdaden kan aanzetten. Met een bestelbus de stoep op, met een machete hakken: het staat in de instructievideo’s die IS online heeft gezet.
Dat de invloedssfeer van IS nog altijd ver reikt, is geen nieuws: ook de vader en zoon die in december in Sydney vijftien Joodse Chanoeka-vierders doodschoten, hadden IS-vlaggen in de auto liggen. In een voorstad van Moskou kwamen twee jaar geleden 145 concertgangers om bij een door IS-Khorasan opgeëiste aanslag. In Afrika en Centraal-Azië plegen aan IS gelieerde groeperingen niet alleen veelvuldig aanslagen, maar beheersen ze daar ook grondgebied.
Dat feestvierende LHBTI’ers door hen als doelwit worden gezien, bleek ook al in 2016, toen een door IS-geïnspireerde moslimextremist in homonachtclub Pulse in Florida 49 bezoekers doodschoot. De zes Arnhemmers, die in 2018 met pistolen en bomvesten werden opgepakt in een vakantiehuisje in Weert en inmiddels tot lange gevangenisstraffen zijn veroordeeld, zouden de Pride in Amsterdam als mogelijk doelwit hebben gehad.
Dit alles maakt twee dingen duidelijk. Ten eerste: dat het niet voor niets is dat de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) jihadisme als grootste terreurgevaar ziet en de kans op een aanslag in Nederland als reëel beschouwt (dregingsniveau 4, op een schaal van 1 tot 5).
Ten tweede: dat sommige verworvenheden van de westerse beschaving – vrijheid, gelijkwaardigheid, broederschap –, vaak jarenlang bevochten door activisten, nog steeds niet voor iedereen vanzelfsprekend zijn. Emancipatie kan stokken, of zelfs teruggedraaid worden.
Jihadisme is een acuut gevaar, maar ook ‘gewone’ reactionaire opvattingen zijn aan een opmars bezig. Conservatieve moslims, conservatieve christenen en manosfeermannetjes voeden een klimaat waarin homo’s en queers vaker vijandig worden bejegend. De intimidatie op straat heeft inmiddels een bestuurlijke pendant: de biblebelt-gemeente Oldebroek kondigde vorige maand aan de regenboogvlag niet meer te hijsen, omdat die ‘onchristelijk’ zou zijn. ‘We rekenen af met woke’, aldus de plaatselijke wethouder, voorheen presentator van Ongehoord Nederland, die de regenboogvlag een ‘wapen tegen de fundamentele structuren van onze samenleving’ noemde.
Bij elkaar opgeteld betekent dit dat de Pride-festiviteiten, inclusief hun uitbundig dan wel schaars geklede feestgangers, even belangrijk zijn als altijd. De zichtbaarheid is het hele punt. In zekere zin zijn de stoeten een toonbeeld van beschaving: zo laten we zien wie we zijn, ook als we zelf anders zijn.
Dus troost, steun, bescherm en vier die beschaving.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant