Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen. Deze week: hoe gaan we buitenshuis om met de drukte van mijn drie zoons?
Moeder: „Mijn man en ik hebben drie jongens in de leeftijd van zeven tot tien jaar. Het is een dynamische bende. Op school gaan ze prima, maar zodra ze samen zijn, worden ze ontzettend druk. Dat begint al op het schoolplein met wegrennen. Thuis maken ze ruzie, ze duwen, vechten. Als ze in de tuin zijn, klinkt er kabaal, zeker als er vriendjes meekomen. Vijf jongens op de trampoline: een buurvrouw heeft over de herrie geklaagd. We vragen ons vooral af hoe we er buitenshuis mee moeten omgaan. Als we ergens naartoe gaan, een barbecue bijvoorbeeld, ben ik al bezig met: oooh, gaat dit wel goed? Ze stuiteren in de rondte, maken dingen onbedoeld stuk. Mensen nodigen ons al niet meer uit. Hoe houden we ze in het gareel, en wat zeggen we tegen andere ouders, die soms boos worden? Ik heb ook geen zin steeds politieagent te spelen.”
Naam en woonplaats zijn bij de redactie bekend. De rubriek Opgevoed is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl
Abdellah Mehraz: „Het is normaal dat jongens tussen zeven en tien jaar oud elkaar opzwepen. Dat zij op school goed functioneren, laat zien dat ze zich wel kunnen aanpassen aan verschillende situaties. Bespreek met de docenten welke afspraken op school goed voor uw zoons werken. Misschien halen ze de drukke kinderen in de klas uit elkaar, of zijn er duidelijke verwachtingen. Iets van die aanpak is misschien ook buitenshuis toepasbaar.
„Pak als ouders de regie. Spreek met uw kinderen vooraf de basisregels af, afhankelijk van waar jullie heen gaan. Bijvoorbeeld op visite niet rennen en geen lawaai. Of in een speeltuin geen ruzie maken. Zeg: ‘We waarschuwen één keer, en als het niet ophoudt gaat een van ons beiden met de aanstichter naar huis.’
„Het kan helpen om voor een visite eerst iets te doen waar ze hun energie kwijt kunnen, zoals voetballen.
„Evalueer met de kinderen bij thuiskomst hoe het gegaan is, met een cijfer van nul tot tien. Dat bevordert hun zelfreflectie, en kinderen die complimenten krijgen herhalen gewenst gedrag. Mocht het op een zeven uitkomen, dan zouden jullie er een beloning aan kunnen verbinden.
„Doe ze op judo of kickboksen, daar leren ze discipline en agressiebeheersing.”
Stijn Sieckelinck: „Gefeliciteerd, u heeft kinderen die het gedrag vertonen dat bij deze leeftijd hoort. De jongens zijn een hechte groep, en daar hoort geklier bij. Over een paar jaar is het over, dan hangen ze op de bank met hun telefoon.
„Dat betekent niet dat u tot het zover is gewoon toekijkt. Er is een gezagsrol, of in uw woorden ‘politieagent’ nodig. Maar je hebt vele soorten agenten, en in dit geval is de wijkagent die waarschuwt en uitlegt gepaster dan een SWAT-team.
„Maak duidelijk dat u aan hun kant staat, maar dat er mensen zijn die dit gedrag niet prettig vinden. Laat de kinderen ervaren hoe het voor de omgeving overkomt. Zet ze maar eens omstebeurten neer in de tuin van die buurvrouw als de rest op de trampoline speelt.
„Vertel voor jullie ergens heen gaan welk gedrag jullie verwachten en bereid ze daarop voor: ‘We gaan een uurtje op visite, niet rennen en schreeuwen, neem een eigen boek of speelgoed mee, en dan gaan we daarna het bos in.’
„Pas er wel voor op dat u zelf niet teveel met de blik van anderen naar uw kinderen gaat kijken: mensen zijn intoleranter geworden naar kinderen in de buitenruimte.
„Een extra punt: moeders voelen zich in jongensgezinnen soms machteloos omdat ze sensitiever zijn voor de mening van de omgeving. Het helpt als ook vader veel aanwezig is.”
Abdellah Mehraz is pedagoog en directeur van Trias Pedagogica. Stijn Sieckelinck is opvoedfilosoof en lector jongerenwerk aan de Hogeschool van Amsterdam.
Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement.Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.