is columnist voor de Volkskrant
Het probleem met boekvertalingen is dat het al bij de titel en het omslag hopeloos mis kan gaan. Zo werd het boek Big Swiss van de Amerikaanse schrijfster Jen Beagin in de vertaling De sekstypiste, wat hooguit de titel zou kunnen zijn van een pornofilm op celluloid uit de jaren zeventig. Ook werd de oorspronkelijke omslagillustratie – een klassiek schilderij van een vallende vrouw – in de Nederlandse uitgave vervangen door, tja, een sekstypiste? Een vrouw met een roze koptelefoon die op haar buik ligt te sekstypen op haar laptop.
Weet je meer als je de titel Big Swiss ziet? Nee, maar hij nodigt wel uit. Weet je meer als je de titel De sekstypiste ziet? Nee, je denkt vooral: wat de hel is een sekstypiste?
Ik kwam op dit boek omdat ik aan AI en andere hulpmiddelen had gevraagd wat in godsnaam een zomerboek was dat kon tippen aan All Fours van Miranda July (titel en omslag in het Nederlands hetzelfde), dat ik twee zomers geleden verslond.
Mijn zus noemt zo’n boek een beach read: een boek dat perfect is om te verslinden op het strand. All Fours was een beach read-plus, want het was niet alleen verslindbaar, het zette ook hele volksstammen aan het napraten, en ik organiseerde er nota bene een debatavond over.
Enfin. Een debatavond gaat met Big Swiss, mij aangeraden door bots, niet lukken, maar het is wel een fijn boek. Ik las het in een strandtent op Corsica, zo’n strandtent die net scharrig genoeg is om er een hele middag te kunnen zitten op een vieze koffie en wat glazen rosé, en zo lekker door te denderen in je boek.
Het gaat niet over een sekstypiste, wat dat ook moge zijn, maar over Greta, een vrouw die de therapiesessies van een relatie- en sekscoach uittypt. Dat beroep is natuurlijk alweer ingehaald door AI, maar dat zullen we even negeren. Greta raakt geobsedeerd door een van zijn cliënten, die ze in haar hoofd Big Swiss noemt, een vrouw met een imponerende stem en, daar komt de typiste gauw achter want ze wonen allemaal in hetzelfde kleine stadje, een al net zo imponerend voorkomen.
Ik twijfelde steeds of dit boek gek was (wat goed is, All Fours was ook gek) of lékker gek. Gek is bijvoorbeeld The Joker. Lekker gek is een cliniclown.
Ik hield het erop dat het boek zich precies bewoog tussen The Joker en een cliniclown. En bovenal hield het me, al komen er ook nog duizenden bijen in voor, twee mini-ezels, een uit elkaar vallend huis en de uiterst irritante therapeut die zichzelf Om noemt, toch heel erg aan het lezen op dat fantastische, te warme, Corsicaanse strand. En dat is precies wat een beach read moet doen.
Source: Volkskrant