DEN HAAG - Wie naar de Amerikaanse series Breaking Bad, Better Call Saul of Dark Winds kijkt, heeft scènes voorbij zien komen die aan de tekentafel van Ted Kinyak zijn ontstaan. De Amerikaanse storyboardtekenaar werkte aan belangrijke en ingewikkelde scènes voor deze wereldberoemde producties. Sinds drie jaar doet hij dat, verrassend genoeg, vanuit zijn woning in het centrum van Den Haag, vlak bij Paleis Noordeinde.
Kinyak verhuist tijdens de coronaperiode met zijn vrouw en kind vanuit Albuquerque in de Amerikaanse staat New Mexico naar Nederland. Zijn vrouw wil al langer in Europa wonen en het gezin wil kennismaken met andere landen, mensen en culturen.
Nederland blijkt voor Kinyak aantrekkelijk vanwege de mogelijkheden voor Amerikaanse zelfstandig ondernemers om hier een verblijfsvergunning te krijgen.
Amsterdam vinden ze te groot en te druk. Utrecht en Haarlem zijn in beeld, maar uiteindelijk valt de keuze op Den Haag. 'We besloten dat Den Haag de beste combinatie was: een grote stad, maar tegelijk ook een soort kleine, vriendelijke stad', vertelt Kinyak. Ook het internationale karakter van de hofstad spreekt het gezin aan.
De storyboardtekenaar waardeert vooral dat zijn kind zelfstandig naar school en naar de supermarkt kan fietsen. Daarnaast heeft hij geen behoefte meer aan een auto, zeker nadat het gezin kort voor de verhuizing in de Verenigde Staten een ernstig auto-ongeluk meemaakt. 'Als we naar andere steden in Nederland gaan en weer terugkomen in Den Haag, voelt het als thuiskomen.'
Het leven in Den Haag heeft volgens Kinyak ook invloed op zijn werk. In New Mexico verplaatste hij zich vrijwel altijd met de auto en speelde het dagelijks leven zich vooral tussen zijn huis, garage en enkele vaste bestemmingen. In Den Haag loopt, fietst of reist hij met het openbaar vervoer en staat hij meer in contact met de stad.
Dat tragere tempo helpt hem bij het vertellen van verhalen. 'Ik voel me meer aanwezig in de reis van de ene plek naar de andere', zegt hij. De verschillende gezichten, lichaamshoudingen en bewegingen die hij op straat ziet, leveren hem nieuwe ideeën op die hij in zijn tekeningen kan verwerken.
Een storyboard is een reeks tekeningen waarin vooraf wordt vastgelegd hoe een scène in beeld kan worden gebracht. Het lijkt op een stripverhaal en laat onder meer zien waar de camera staat, welke camerahoeken worden gebruikt en welke personages of onderdelen van een decor in beeld komen. Kinyak maakt die tekeningen in overleg met de regisseur en de cameraman.
Daarbij werkt hij niet alleen ideeën van anderen uit. Hij stelt zelf ook camerastandpunten, bewegingen en alternatieve manieren voor om een scène te vertellen. De tekeningen worden gedeeld met onder anderen de lichtploeg, decorbouwers, stuntmensen en medewerkers die visuele effecten maken.
Zo weet iedereen vóór de opnames hoe een shot eruit moet komen te zien. Dat voorkomt dat verschillende afdelingen een mondelinge uitleg ieder op hun eigen manier interpreteren.
Bij de Amerikaanse televisieserie The Night Shift wordt Kinyak bijvoorbeeld ingeschakeld nadat computergegenereerde helikopters, tanks en achtergronden niet aansluiten op de gefilmde beelden.
Door de gewenste shots vooraf uit te tekenen, kunnen de makers van de visuele effecten direct zien wat de bedoeling is. Volgens Kinyak bespaart dat de productie veel tijd en geld.
Zijn eerste werk voor Breaking Bad is een scène waarin hoofdpersoon Walter White een dure sportwagen voor zijn zoon koopt. Nadat zijn vrouw Skyler eist dat hij de auto terugbrengt, rijdt Walter ermee naar de woestijn en blaast de auto op.
Kinyak bespreekt de scène met de regisseur en tekent naast de gevraagde beelden ook verschillende alternatieve shots. Een aantal van die eigen voorstellen wordt daadwerkelijk gefilmd en belandt in de definitieve montage. Kinyak noemt het nog altijd één van de scènes waarop hij het meest trots is.
Kinyak begint pas in het vierde seizoen van Breaking Bad en werkt ook aan verschillende afleveringen van het vijfde en laatste seizoen. Bedenker Vince Gilligan gebruikt zelf geen storyboards, maar andere regisseurs van de serie deden dat wel.
Voor Better Call Saul werkt Kinyak vervolgens mee aan ieder seizoen, al wordt hij niet voor iedere aflevering ingeschakeld.
Bij Dark Winds werkt hij naar eigen zeggen wel mee aan iedere aflevering, maar alleen aan specifieke scènes. Het gaat dan bijvoorbeeld om ingewikkelde achtervolgingen, actiescènes, visuele effecten of ideeën die een regisseur eerst aan de makers van de serie wil laten zien.
Vanuit Den Haag ontvangt Kinyak foto’s van filmlocaties en gebruikt hij onder meer Google Maps en zijn kennis van New Mexico om de omgeving zo goed mogelijk na te tekenen.
Voor uitgebreide kunstwerken is tijdens een televisieproductie geen tijd. Scripts worden voortdurend aangepast, waardoor Kinyak zijn tekeningen meestal binnen één of twee dagen moet afleveren. Een enkel storyboardpaneel kan hem tien minuten kosten, maar ook een uur.
Een personage hoeft in zo’n tekening niet precies op de acteur te lijken. Het belangrijkste is dat de productie begrijpt wat er tijdens het shot moet gebeuren. 'Als het op Bryan Cranston lijkt, is dat mooi. Maar het belangrijkste is dat alle juiste elementen erin staan.'
Kinyak kijkt met veel plezier terug op zijn tijd bij Breaking Bad. Volgens hem kreeg iedereen op de set de ruimte om ideeën aan te dragen en heerste er een ontspannen en creatieve sfeer.
Dat de serie later wereldwijd bekend wordt, noemt hij vooral een kwestie van geluk: in zijn carrière werkte hij aan ongeveer honderd producties, waarvan er toevallig één uitgroeit tot een wereldwijd fenomeen.
Het meest waardeert hij de samenwerking met regisseurs en cameramensen. Hij kan ideeën voorstellen en daarover discussiëren, maar hoeft niet de uiteindelijke beslissing te nemen. 'Om met hen te kunnen werken als creatieve gelijken en nieuwe ideeën te geven waar ze zelf nog niet aan hadden gedacht, is ontzettend bevredigend.'
Source: Omroep West Den Haag