Omstanders kijken naar een grote rookwolk in Zuid-Frankrijk. Frankrijk en Spanje hebben al meer dan 160.000 inwoners van getroffen gebieden geëvacueerd.
Daan Dekker (25) uit Utrecht had eerst nog twee verjaardagen in het weekend, dus hij is zijn vrienden achternagevlogen. Die waren eerder al met de auto gegaan. Bestemming: een surfschool in Soulac-sur-Mer, in het zuidwesten van Frankrijk. „Een opfriscursus”, zegt Dekker met zijn zonnebril in het donkere haar geschoven. „We zijn met tachtig mensen geloof ik.”
Soulac-sur-Mer is in de noordelijke punt van de streek Médoc, waarvan het zuidelijk deel in brand staat. In de groepsapp, vertelt Dekker, is wel enige zorg geuit. „Wat spanning, maar dat snap ik als je het nieuws volgt.” Hij is zelf niet bezorgd over zijn vakantie: de plek is anderhalf uur treinen vanaf Bordeaux, ver boven het getroffen gebied. In het weekend werd in Lacanau Océan, een stuk dichterbij de branden, ook volop gesurft.
Met de KLM-vlucht naar de luchthaven van Bordeaux reist nog slechts de gewaarschuwde mens. Een Amerikaanse moeder van twee meisjes vertelt bij het afhalen van de huurauto dat ze in Frankrijk is voor de bruiloft van haar schoonzus. De bosbranden in de regio zijn haar bekend, „maar wij zitten ten westen van Bordeaux”. Daar zijn de branden, merkt de verslaggever van NRC op. „Dan bedoel ik oost.”
Een gezelschap Canadezen reist met een reisorganisatie. Zelf hadden ze wel wat twijfels. „Maar we hebben betaald en de maatschappij zei dat het allemaal gewoon door kan gaan”, zegt Mark, die wegens gevoeligheden rond zijn beroep zijn achternaam niet wil delen. Het is een riviercruise over de Garonne, weg van de bosbranden. „Dus dat scheelt.” Bovendien zijn ze wel wat gewend: twintig kilometer ten noorden van Toronto wonen ze en daar woedden vorig jaar nog hevige branden. Ze merken op dat de vlucht vanuit Amsterdam, die vrijdag nog afgeladen was, bij lange na niet vol zat.
Dat viel Elaine Clay (71) uit Leeds ook op. Ze vloog via Schiphol vanuit het Verenigd Koninkrijk. In de aankomsthal wacht ze op haar schoonzoon voor een vakantie op een camping bij L’Hourtin, zo’n 25 kilometer van de nog altijd woedende bosbranden. Haar familie komt vanuit een andere Franse streek gereden: via Bordeaux trekken ze naar de kust.
Clay is wel bezorgd dat de lucht vol roetdeeltjes op de longen slaan. Rond de luchthaven, aan de westkant van de metropool met enkele brandhaarden nog geen 20 kilometers verderop, lopen veel mensen met mondmaskers of sjaals voor de mond. Ze hoopt maar dat de wind aan zee soelaas biedt. „We hebben gisteren besloten om toch maar gewoon te gaan.” Ze vertelt dat de camping de hele dag niet te bereiken was: steeds de ingesprektoon. „Mijn schoonzoon heeft er alle vertrouwen in. Hij heeft zijn eigen ouders ook laten komen.”