In haar ambitie om een alomvattende kroniek over kleinstedelijk Amerika te schrijven, verliest Karin Slaughter zich in Stille geheimen meer dan eens in details.
schrijft voor de Volkskrant over film, non-fictie, thrillers, muziek en graphic novels.
Het onbeduidende (fictieve) stadje North Falls in het zuiden van Georgia vormt het decor voor een nieuwe reeks van de Amerikaanse succesauteur Karin Slaughter (55). Met 24 titels en zo’n 40 miljoen verkochte exemplaren wereldwijd wordt ze inmiddels ‘The Queen of Crime’ genoemd.
Vorig jaar verscheen Gebroken engelen, waarin we kennismaakten met sheriff Emmy Clifton, de hoofdpersoon die de nieuwe reeks moet dragen. Nu verschijnt de volgende episode: Stille geheimen – overigens een wat ongemakkelijke vertaling van de Amerikaanse titel The Secrets We Hide. Dan denk je toch: bestaan er soms ook luidruchtige geheimen?
Emmy komt uit een echte agentenfamilie. Haar vader Gerald was al sheriff en zij heeft het vak van hem geleerd. Zijn voornaamste advies: volg je intuïtie, uitgedrukt in de afkorting VNG: Voelt Niet Goed.
Helaas liet Gerald aan het slot van deel 1 bij een politieactie het leven; ook voor Emmy kwam zijn einde onverwacht. Dat kan ze niet zeggen over het verscheiden van haar moeder Myrna, precies zes weken na Gerald. Ze leed al zeven jaar aan alzheimer.
Stille geheimen begint met de begrafenis van Myrna; boven de plechtigheid hangt een sfeer van wrevel en wrok. In dat stadje van hooguit duizend zielen heeft iedereen een verleden met elkaar. Wat ook niet helpt, is dat na veertig jaar de verdwenen zus Jude – het zwarte schaap van de Cliftons – aanwezig is, al houdt ze zich aanvankelijk op in de schaduw.
De familieperikelen worden al snel ingehaald door de actualiteit. Bij een schietpartij wordt oud-rechercheur Allison Vickery in haar huis vermoord; haar 16-jarige dochter Mandy moet met spoed naar de intensive care. Alle vingers wijzen naar Allisons minnaar Bill, wiens bedenkelijke reputatie – gokverslaafd, altijd in de schulden, regelmatig verdacht van zware mishandeling – hem tot verdachte nummer één maakt.
Aan Emmy Clifton de taak om de zaak tot de bodem uit te zoeken, waarbij zus Jude – in San Francisco een gereputeerd forensisch psycholoog – haar diensten ongevraagd aanbiedt. Aanvankelijk werkt ze met haar betweterige minicolleges en dito peptalk Emmy flink op de zenuwen (‘Hou eens op… alsof er een gelukskoekje tegen mij praat’), maar gaandeweg groeien ze naar elkaar toe.
Dat is kort samengevat de plot, maar in werkelijkheid moet de lezer zich in North Falls door een kluwen van bepalende families, onderlinge dwarsverbanden, corrupte agenten, drugdealers, kwesties uit het verleden en een volgende sheriffverkiezing – die in Amerika wordt gehouden – heenploegen. Er vallen de nodige slachtoffers, maar het kill your darlings zit er niet bij.
In haar ambitie om een alomvattende kroniek over kleinstedelijk Amerika te schrijven, verliest Karin Slaughter zich in 428 pagina’s meer dan eens in details. VNG, zou sheriff Gerald zeggen.
Curieus, want het hoofdthema is belangwekkend genoeg: huiselijk geweld. In haar nawoord stelt ze dat in de VS ieder jaar zo’n tien miljoen mensen ermee te maken hebben. ‘Huiselijk geweld blijft om uiteenlopende fysieke en psychologische redenen een van de meest onderbelichte misdrijven. Het is geen kwestie van simpelweg de deur achter je dichttrekken.’
Punt gemaakt, maar ondertussen hoop je ook dat episode 3 van de Emmy Clifton-reeks (want die komt er) weer wat losser wordt geschreven, zoals we doorgaans van Karin Slaughter gewend zijn.
Karin Slaughter: Stille geheimen. Uit het Engels vertaald door Ineke Lenting. HarperCollins; 432 pagina’s; € 24,99.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant