De komst van een nieuwe Britse premier, en in dit geval het echtpaar Burnham, gaat met zoveel fotografisch ritueel gepaard dat de nieuwe man dagenlang het nieuws kan domineren.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Er is maar één moment om onbevangen voor de dag te treden en een eerste indruk te maken. En dat is helemaal aan het begin. En dat begin was voor de nieuwe Britse premier Andy Burnham op maandag 20 juli, toen hij samen met zijn vrouw arriveerde bij ambtswoning 10 Downing Street, in hartje Londen.
Om te beginnen: hij sprak zes minuten lang uit het hoofd, geen katheder, zonder papier of autocue. ‘Ik kom zojuist van Buckingham Palace, waar ik de uitnodiging van de koning heb aanvaard om een regering te vormen.’ Maar al in zijn tweede zin pakte hij een moment voor reflectie, door erop te wijzen dat hij zich er bewust van was dat hij de zesde persoon in tien jaar tijd was die de gang naar de voordeur maakte als kersverse premier.
Wie naar de BBC-opname van de speech kijkt, ziet dat hij voor hij begint een handkus richting zijn echtgenote werpt. Op de foto van AFP-fotograaf Oli Scarff zien we haar links in de menigte staan, te herkennen aan haar lavendelblauwe jurk (van Britse ontwerper Victoria Beckham). En na zijn laatste woorden (‘Laat dit het moment zijn dat Groot-Brittannië weer in zichzelf gaat geloven. Het moment dat we hoop laten terugkeren.’) loopt hij naar haar toe, drukt een kus op haar wang en begint hij handen te schudden.
Het is merkwaardig hoe het met dit soort woorden werkt. Als het tijdperk-Burnham beklijft en niet bij een volgende verkiezing of opstand in vlammen opgaat, dan zijn het wellicht woorden die in de geschiedenis nagalmen, in plaats van de holle retoriek van premier nummer zoveel.
Scarff, een in Londen gevestigde fotograaf voor persbureau AFP, had onder meer gekozen voor het totaalshot dat hier te zien is. De meeste persfoto’s van de speech waren van voren genomen, met de deur van nummer 10 op de achtergrond, als een soort mythische poort naar de macht.
Scarff stelde zich aan de zijkant op, waarbij je Downing Street inkeek, met rechts de wereldpers en links een groep mensen die vermoedelijk in en rond Downing Street werken, de komende tijd voor alweer een nieuwe bewoner. De straat wordt verlicht door de zomerzon, wat enorm helpt bij het feestelijke karakter van dit moment.
Scarff drukt af op het moment dat Burnham in zijn richting kijkt. De gezaghebbende Britse podcast The News Agents, bekend om zijn vlijmscherpe analyses van de Britse politiek en zijn deelnemers, kon niet nalaten onder de indruk te zijn van het retorische talent dat Burnham hier tentoonspreidde. Richtte hij zich in de eerste minuten tot het brede perspubliek in de straat, er was een moment dat hij recht voor zich uit in de onbarmhartige lens van de BBC keek.
Hij richtte zich tot kijkers: ‘Ik weet dat de mensen thuis de politiek zat zijn. Ik hoor u. En ik wil eerlijk zijn. We zijn niet goed genoeg geweest, en we zullen het beter moeten doen.’ Hier sprak op zijn minst een man die zich realiseerde dat hij als niet gekozen premier onderdeel van het probleem is.
De komst van een nieuwe premier, en in dit geval het echtpaar Burnham, gaat met zoveel fotografisch ritueel gepaard dat de nieuwe man dagenlang het nieuws kan domineren. Na die speech kregen we het betreden van de ambtswoning. Elke geschudde hand werd vastgelegd.
De dag erna stond in het teken van de nieuwe ministerploeg. En de dag daarna, woensdag 22 juli inmiddels, zagen we Burnham breedlachend achter in een dubbeldekker zitten als onderdeel van zijn voornemen om een maximumprijs van 2 pond voor een enkele busrit te introduceren. Het was dag drie, dus de fotografen kwamen nog steeds opdraven.
Een premierwisseling is niet compleet zonder een nieuw setje foto’s van Larry, de huiskat van nummer 10. Larry is inmiddels aan zijn zevende premier toe. Hij heeft de officiële titel van Chief Mouser, waarvan je niet hoeft op te kijken in een land waar Count Binface, een man met een vuilnisemmer op zijn hoofd, geen enkele politicus de kans geeft om waardig een ambt te aanvaarden.
Op dinsdag 21 juli, een dag na de speech, was Larry met een dode muis aan het spelen, pal voor de deur van nummer 10. Geen enkele fotograaf liet dit beeld lopen. Een dode muis vlak voor nummer 10: wie weet wanneer dit nog van pas komt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant