Home

Alleen buiten Gaza kon Zeyad Taha de zorg krijgen die hij nodig had, maar evacuatie bleef uit. Nu is hij overleden

De 25-jarige Zeyad Taha was een van de duizenden patiënten die in de Gazastrook op medische evacuatie wachten. Hij had diabetes, maar ontwikkelde ernstige bijwerkingen door een gebrek aan medicijnen en zorg. Deze week is hij overleden.

‘Ik hoop dat hij eindelijk verlichting heeft gevonden’, zegt Alaa Taha, de 28-jarige zus van Zeyad. ‘De afgelopen maanden waren echt een lijdensweg. Zijn grootste hoop was dat hij op een dag Gaza zou kunnen verlaten en de medische zorg zou krijgen die hij zo dringend nodig had. We hebben meermaals geprobeerd goedkeuring te krijgen voor zijn medische evacuatie, maar er gebeurde niets.’

Zeyad werd op jonge leeftijd gediagnosticeerd met diabetes. Hij kon lange tijd goed leven met de chronische ziekte, maar Israël heeft de gezondheidszorg in de Gazastrook verwoest. Van de 33 ziekenhuizen functioneert nog slechts een handvol. Humanitaire organisaties die proberen medische hulp te leveren, kampen met ernstige belemmeringen en tekorten.

Elke dag wordt hij zieker, toch mag Zeyad niet weg uit Gaza. Al vier maanden wacht hij op een medische evacuatie

Vorig jaar zomer sloot Israël de Gazastrook volledig af van de buitenwereld. Niets kon er meer in of uit. Tijdens de periode van hongersnood die volgde, raakte Zeyad ondervoed en kwam hij zonder insuline te zitten. Hij ontwikkelde ernstige bijwerkingen: een te hoge bloeddruk, epileptische aanvallen en nierfalen. In mei vertelde hij zijn verhaal aan de Volkskrant.

Grenzen op slot

Meer dan vijftienduizend mensen in Gaza wachten op medische evacuatie, maar gemiddeld steken niet meer dan enkele tientallen patiënten per dag de grens over. Er zijn te weinig landen die patiënten willen aannemen en het is erg moeilijk om Israëlische toestemming te krijgen voor evacuatie. Bovendien doet Israël met regelmaat alle grensovergangen ‘uit veiligheidsoverwegingen’ op slot, zoals begin juni nog na een Iraanse raketaanval op Israël.

Volgens de lokale gezondheidsautoriteiten overlijden er elke dag mensen die op de wachtlijst staan. Mensen die specialistische zorg nodig hebben, zoals een kankerbehandeling, of mensen die aan een chronische ziekte lijden, zoals diabetes, maken op dit moment eigenlijk geen enkele kans op evacuatie. De Wereldgezondheidsorganisatie roept meer landen op om naar voren te stappen en patiënten aan te nemen.

‘Langdurige verplichting’

Nederland heeft in oktober 2025 vijf kinderen uit Gaza geëvacueerd voor medische behandeling. Sindsdien ligt het stil. Het ministerie van Buitenlandse Zaken schreef op 31 maart in een Kamerbrief dat het kabinet onderzoekt onder welke voorwaarden een evacuatie naar Nederland mogelijk kan worden gemaakt. Pas in september wordt een update over dit onderzoek verwacht.

Het kabinet zou ‘welwillend’ zijn, maar ziet verschillende bezwaren. De belangrijkste overweging die in de brief naar voren komt, is dat de patiënten en hun begeleiders in Nederland asiel kunnen aanvragen. Een aantal van de vijf geëvacueerde gezinnen heeft dat gedaan. ‘Er zal langjarig voorzien moeten worden in medische zorg, opvang, huisvesting bij gemeenten, voorzieningen en benodigde financiering. Hierdoor kan een incidentele humanitaire maatregel feitelijk uitgroeien tot een langdurige verplichting.’

‘Zoveel pijn’

Een maand geleden werd Zeyad met spoed naar een van de weinige functionerende ziekenhuizen gebracht. Dit gebeurde vaker, maar de dokters bleken niet meer in staat om hem op te lappen. Zijn nieren hielden ermee op, hij produceerde geen urine meer. ‘De zwelling van zijn lichaam werd steeds ernstiger’, vertelt Alaa. ‘Het lukte het medisch team niet meer om een regulier infuus aan te leggen, omdat er vocht in plaats van bloed uit kwam.’

Hij wilde niet meer eten en was steeds minder goed aanspreekbaar. Anderhalve week geleden raakte hij in coma. Zeyad is woensdagochtend overleden in het ziekenhuis. ‘Het verlies is verschrikkelijk voor onze familie’, zegt Alaa. ‘Ik vind het heel moeilijk omdat ik de afgelopen twee jaar altijd met hem samen was. Ik zorgde voor hem in elke fase van zijn ziekte. Hij heeft zoveel pijn geleden.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Lees hier alle artikelen over dit thema

Source: Volkskrant

Previous

Next