Modellen op platforms als OnlyFans vallen ten prooi aan managers die er via misleiding en uitbuiting met de opbrengst van hun pornografische beelden vandoor gaan. De Volkskrant sprak met creators over deze zogenoemde e-pimps. ‘Ik besefte later pas dat ik was misbruikt.’
zijn redacteuren van de Volkskrant. In deze serie duiken ze dieper in het verdienmodel achter fanplatforms zoals OnlyFans.
Ze kwamen zo betrouwbaar over, de twee ‘digitale ondernemers’ van agentschap ASTZ, die Lisanne (echte naam bekend bij de redactie) in de lente van 2024 ontmoette in een Van der Valk-hotel. ‘Supervriendelijke jongens’, zegt de nu 24-jarige Zuid-Hollandse zorgmedewerker. ‘En je zag dat ze goed geld verdienden. Eentje kwam in een Porsche aanrijden.’
Eros en en zijn compagnon Wout, destijds 19 en 21, hadden grootse plannen met Lisanne. Ze kon veel geld verdienen met OnlyFans, het populaire platform waarop ‘creators’ achter een betaalmuur pornografische foto’s en video’s delen, ‘fans’ zich op creators abonneren en tegen extra betaling privéverzoeken kunnen indienen.
Lisanne had al een account op OnlyFans, maar ze hield haar gezicht vakkundig buiten beeld. ‘Ik woon in een dorp waar iedereen elkaar kent en waar nog een groot taboe rust op dit werk. Ik wilde absoluut niet dat mensen wisten dat ik op OnlyFans zat.’
Eros en Wout konden haar helpen om binnen te lopen: met een AI-gegenereerde ‘faceswap’, waardoor Lisanne wel een sexy gezicht kreeg en toch anoniem bleef. Met die faceswap zou Lisanne het goed doen op de Amerikaanse markt. ‘Voorlopig betaalden ze mij alleen voor fotoshoots. Als mijn nieuwe account goed liep, zouden we verder praten over percentages.’
Tijdens zo’n shoot ontmoette Lisanne de vriendin van Eros, die tonnen verdiende dankzij die ingenieuze faceswap. ‘Ze kwam binnen met een Chanel-tas en had het over allerlei luxe reisjes. Ik dacht: wow, dat ben ik over een paar maanden.’
Het pakte anders uit. ‘Mijn account liep niet goed’, zeiden ze.’ Zelf kon Lisanne dat niet controleren, zegt ze, omdat de managers inmiddels het wachtwoord hadden veranderd van zowel haar OnlyFans-account als de bijbehorende bankrekening.
Tijdens een late dienst in de zorg kreeg ze een appje; het was een screenshot van Lisanne in een compromitterende pose. ‘Je kon mij dwars door die faceswap heen zien, ik was volledig herkenbaar.’ Die beelden van Lisanne bleken rond te gaan in de WhatsAppgroepen van lokale voetbalverenigingen. ‘Iedereen wist nu dat ik op OnlyFans zat. Mijn nachtmerrie kwam uit.’
Lisanne zou er ook achter komen dat de mannen niet alleen haar anonimiteit hadden geschonden, maar ook grof geld hadden verdiend: 1,7 miljoen dollar (1,5 miljoen euro), aan háár beelden. ‘Ik ben misschien naïef geweest’, zegt Lisanne. ‘Maar ze hebben me echt gruwelijk opgelicht. Ze heeft een advocaat ingeschakeld om het geld terug te krijgen. De managers wonen inmiddels in Dubai, en ontkennen tegenover de Volkskrant Lisanne te hebben misleid.
In een korte serie artikelen onderzoekt de Volkskrant hoe fanplatforms als OnlyFans de porno-industrie veranderen. Eerder verscheen het eerste deel, over de werkomstandigheden van makers. Dit deel belicht de wereld van e-pimps en andere vormen van uitbuiting. In het derde deel staat de opkomst van AI-porno centraal.
Lisanne is niet de enige OnlyFans-creator die getuigt over oplichting. De afgelopen maanden sprak de Volkskrant met modellen en creators die zeggen dat ze zijn voorgelogen en gemanipuleerd door een nieuwe beroepsgroep: OnlyFans-managers, ook wel e-pimps genoemd.
De krant kreeg inzage in een Telegramgroep van actieve e-pimps. Die bedienen zich van knullige contracten en onevenwichtige prijsafspraken. En soms lijken ze regelrecht geïnspireerd door zelfverklaard vrouwenhater en onlinepooier Andrew Tate.
Wat doen al die e-pimps met de autonomie en de veiligheid van OnlyFans-creators? En wat is de verantwoordelijkheid van de platforms?
‘Dus jij bent op zoek naar een manier om online geld te verdienen zonder je in de schulden te steken? Cool, dan is dit je kans!’ Markuss Hussle – hagelwitte tanden, opgeschoren haar – vertelt in YouTubevideo’s hoe hij ‘multimiljonair’ werd door het managen van OnlyFans-creators. Hussle, echte naam Kohs, heeft alles geprobeerd, van dropshipping tot e-commerce. ‘Ik was steeds platzak, totdat ik ontdekte hoe ik geld aan OnlyFans kon verdienen.’ Nu rijdt hij in een zilveren Lamborghini. ‘Volg mij, of blijf arm.’
Wie zoekt op ‘OnlyFans-management’, stuit online op tientallen van dit soort video’s en cursussen: gespierde, jonge mannen in strakke T-shirts die in tutorials vol screenshots en spreadsheets uitleggen hoe je rijk kunt worden van vrouwen op OnlyFans.
Dat verdienmodel ziet er als volgt uit: managers of e-pimps benaderen de vaak overwerkte OnlyFans-creators online en stellen voor alle werk uit handen te nemen, in ruil voor een winstpercentage. Ze nemen vaak het contact met betalende fans over, door een ‘chatter’ in te huren, uit Rusland of de Filipijnen. Die doet zich voor als de creator en verleidt betalende fans in de chat om zo veel mogelijk geld uit te geven aan video’s of ‘sexting’.
‘Nu is het moment om te beginnen’, zegt ‘Major Vynce’, een Nederlandse OnlyFans-manager met zwartgetatoeëerde armen en gouden horloge om de pols. Het enige dat je volgens hem nodig hebt, is een laptop en wifi.
De nieuwe managers komen als zoemende bijen af op de honingpot die OnlyFans is. In 2024 werd wereldwijd bijna 7 miljard dollar uitgegeven op het platform. Ook op concurrenten als Fansly en het Nederlandse Friends2Follow (F2F) worden goede zaken gedaan. Agencies en e-pimps vragen soms wel 50 procent van de inkomsten. Aangezien OnlyFans zelf ook nog eens 20 procent inhoudt, blijft er voor de creators nog maar een klein deel over.
Maar voor wie veel fans heeft op OnlyFans, is het vaak een onmogelijke taak: regelmatig seksfoto’s en video’s plaatsen én snel reageren op de stroom privéberichten in de chat. In de vorige aflevering van deze serie vertelden creators over lange schermtijden en dreigende burn-outs. ‘Als je een groot account hebt, dan heb je eigenlijk een heel team nodig’, zegt de Amerikaanse journalist Leon Neyfakh, die de podcast OnlyFantasy maakte.
Sommige agentschappen in de industrie leveren prima werk, maar Neyfakh heeft zich verbaasd over de wildgroei aan opgeschoten managers die snel online geld willen verdienen. ‘Het zijn vaak nog echt kinderen, die jongens met hun spreadsheets. Ze zouden nooit een echte pooier worden. Maar achter hun laptop gedragen ze zich wel zo.’
En sommige van die e-pimps hebben hun strategieën afgekeken van de Brits-Amerikaanse manosfeer-voorman Andrew Tate. Tate runde samen met zijn broer Tristan een webcamimperium dat volgens slachtoffers draaide op seksueel geweld, misleiding en dwang. The New Yorker-journalist Heidi Blake tekende in een gitzwart profiel op hoe Tate in video’s en in zijn onlinegemeenschap The War Room opschepte over zijn loverboyaanpak (‘Je moet ze neuken, en ze moeten van je houden’) en het geweld dat hij gebruikte (‘Pak de machete, bam, voor haar gezicht, en grijp haar vervolgens bij haar nek (...) Klap, klap, grijpen, wurgen. Hou je bek, trut. Seks’).
In zijn onlinecursus Pimping Hoes Degree leerde Tate honderden cursisten om net zo gewelddadig te worden als hij. Toen Tate zich vanaf de coronaperiode ook richtte op OnlyFans, bracht hij een hele generatie op hetzelfde idee.
De nieuwe managers en e-pimps opereren in een verzadigde markt, waarin ze over elkaar buitelen om maar creators te contracteren. Die zijn lang niet allemaal happig op een manager. Ze zetten ‘no agency’ in hun profielen en hechten waarde aan authentiek contact met hun fans.
Zoals creators Isabel Cortez (23, echte naam bekend bij de redactie) en Cindy Dutch (geeft liever haar leeftijd niet). ‘Ik krijg soms wel honderd aanbiedingen per week’, zegt Dutch, actief op OnlyFans en F2F. Ze opent haar Instagram en leest voor: ‘Je doet het heel goed op Instagram, maar je kunt nog veel meer geld verdienen.’ Of: ‘Je bent veel te knap. Vertel me dat je ook naar behoren wordt betaald.’ ‘Het zijn vaak van die jongens die hebben gehoord van het succes van Andrew Tate en nu ook snel rijk willen worden.’
Het is een principekwestie voor ze: de creators willen het contact met hun betalende fans niet uitbesteden aan een derde partij en willen de baas blijven over hun eigen account. Isabel: ‘Ik praat met mijn fans over van alles, niet alleen seks. Het gaat soms ook over politiek of aandelen.’ Dutch (echte naam bekend bij de redactie): ‘Ik voel me mooi en gezien door de aandacht die ik krijg. Natuurlijk zijn er ook brutale fans, daar ben ik streng tegen. Maar sommige fans volgen mij al vijf jaar, ik voel een band met ze.’
De Vlaamse Bart (32, echte naam bekend bij de redactie) is een van die trouwe fans. Zijn vriendin weet niet dat hij op OnlyFans en Friends2Follow zit. ‘Ik ben het nu aan het afbouwen, ik ben ook net vader geworden. Maar een paar jaar geleden was ik echt verslaafd. Mijn vriendin en ik hadden toen weinig seks, ik was gefrustreerd, daarom ging ik op OnlyFans.’
Creators als Dutch en Cortez vindt hij ‘helemaal top’, maar hij is ook afgezet, zegt hij, door OnlyFans-managers, die zo veel mogelijk geld uit hem probeerden te kloppen. ‘Het is een soort bedwelming. Ze sturen je heel seksuele berichtjes en verleiden je tot een videocall. Vervolgens betaal je 400 euro en komt er niemand opdagen.’ Melding doen bij de platforms heeft volgens hem geen zin. ‘Ze grijpen niet in.’ (F2F zegt deze casus niet te kunnen verifiëren en dat meldingen over misleiding, ongewenst gedrag en transacties altijd in behandeling worden genomen.)
OnlyFans is meermaals aangeklaagd door fans, die zich onder meer bedrogen voelen in het contact met ‘chatters’. Ook Bart heeft weleens gedacht dat hij in een intiem gesprek zat met een creator. ‘En dan was het model vergeten waar we het de dag ervoor nog over hadden gehad, of maakte ze opeens gekke spelfouten. Nu weet ik: dat zijn chatters uit lagelonenlanden. Ik snap ook wel dat het allemaal een illusie is, maar je voelt je toch stom.’
Contentcreator Dominique Jane heeft evenmin goede ervaringen met chatters. Twee jaar geleden ging ze in zee met een ogenschijnlijk respectabel Amerikaans agentschap. ‘Toen ik in mijn chat keek, schrok ik me dood. Ze praatten heel manipulatief tegen mijn fans en knepen ze helemaal uit met teksten als: ‘Als je niet nú betaalt, blokkeer ik je.’’ Het Amerikaanse agentschap bleek te werken met chatters uit Rusland. Ze kon onder de samenwerking uit. ‘Maar ik bleek een wurgcontract te hebben getekend. Ze hebben de rechten van alle content die ik in die periode heb gemaakt.’
Jane is samen met creator Hugh werkzaam bij een onlangs opgericht steunpunt voor online sekswerkers van het Amsterdam Center for Sex Workers. Ze hoopt dat creators hun negatieve ervaringen met managers delen op het steunpunt. ‘Maar veel mensen durven er niet over te praten.’
Dat ziet ook Michelle Rasch, verbonden aan onderzoeksbureau DataExpert. Rasch doet onderzoek naar het fenomeen e-pimps. ‘De politie is grotendeels afhankelijk van aangiften, maar die zijn er nauwelijks, omdat creators onder meer bang zijn voor vergelding.’
Ondertussen groeit de groep dwingende en soms criminele managers. ‘Het is een brede groep’, stelt Rasch. ‘Er zitten managers bij die op afstand de marketing regelen, maar anderen gedragen zich als een traditionele pooier en chanteren de modellen. Er is een duidelijke overlap met de manosfeer, veel e-pimps gebruiken dezelfde woorden, ze noemen zichzelf ‘alpha’ en praten neerbuigend over vrouwen en hun betalende fans, dat zijn ‘simps’. De gemene deler is dat ze geld willen verdienen aan online sekswerk van anderen.’
Rasch wilde begrijpen waarom deze beroepsgroep zo groeit. Wat is de aanzuigende werking? Ze maakte op verschillende sociale media nepaccounts aan van een 19-jarige jongen en een 19-jarig meisje. In beide profielen zocht ze en likete ze posts die gingen over snel geld verdienen en zo liet ze zich met het algoritme verder meevoeren. ‘De meisjes werden vooral richting influencerwerk of een carrière als OnlyFans-model gestuurd’, zegt ze. ‘Bij de jongens draaide het om dropshipping, cryptocurrency en OnlyFans-management. Ze kregen cursussen aangeboden en verwijzingen naar besloten onlinegroepen.’
Veel beginnende e-pimps zoeken aansluiting bij de meer ervaren managers. De Volkskrant keek mee in een internationale e-pimp-Telegramgroep met ongeveer 25 duizend leden, onder wie ook Nederlanders. ‘Waar kan ik nieuwe modellen vinden?’, vraagt gebruiker Razvan. ‘Ik stuur nu al drie maanden berichten en heb er nul gevonden.’ Hij krijgt tips van meer doorgewinterde e-pimps, zoals van gebruiker ‘ddr’ die opschept dat hij zijn ‘internethoeren’ het ‘absolute minimum’ betaalt.
De e-pimps geven elkaar tips over misleiding en intimidatie. ‘Die meiden geloven echt alles wat je zegt, als je maar overtuigend genoeg bent’, stelt gebruiker Christian User. Zijn idee, een tip van een vriend: dreig beginnende OnlyFans-creators met gigantische dwangsommen, dan luisteren ze beter. Gebruiker Tom deinst niet terug voor doxing: ‘Als je mij verneukt, verneuk ik jou harder. Modellen moeten dat op de harde manier leren’, schrijft hij.
In de Telegramgroep vindt een bloeiende ‘handel’ in modellen plaats, die vaak zelf nergens van afweten. Rasch: ‘E-pimps plaatsen advertenties, inclusief prijzen en lijstjes met voor- en nadelen per model. En kopers krijgen een instructieformulier, waarin staat dat je het model nooit moet vertellen dat ze is verkocht. Dat heeft veel weg van mensenhandel.’
Ze was een van de geinterviewde deskundigen in de onlangs verschenen BBC-documentaire OnlyFans: Inside the Machine, waarin Britse creators vertellen hoe ze door OnlyFans-managers onder druk werden gezet om steeds explicietere content te maken, en hoe hun inkomsten werden doorgesluisd naar de rekeningen van hun managers.
‘Het is een nieuw fenomeen’, zegt Conny Rijken, Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen, over e-pimps. ‘Het lastige is dat het zich allemaal online afspeelt, waar de uitbuiting nieuwe vormen aanneemt. Neem de situatie waarin creators niet meer bij hun eigen account kunnen, omdat managers de wachtwoorden hebben veranderd. Dat is een nieuwe vorm van dwang, en het is de vraag of die valt binnen de huidige wetgeving.’ Rijken maakt zich ook zorgen over de digitale marktplaats waar modellen worden doorverkocht. ‘Vooral het manipulatieve taalgebruik en de instructies die mannen elkaar geven om het model niet te vertellen dat ze is verkocht, zijn mogelijke signalen van mensenhandel.’
Deze praktijken hebben inmiddels de interesse gewekt van Interpol. De internationale politieorganisatie organiseerde in mei een hackathon om het fenomeen e-pimp beter in kaart te brengen. Daar was ook een digitaal specialist van de Nederlandse politie bij betrokken. Hij richtte zich op de ‘duizenden en duizenden’ vrouwen, voornamelijk uit Oost-Europa en Latijns-Amerika, die online worden verhandeld. ‘Veel OnlyFans-managers opereren in een juridisch grijs gebied’, zegt hij. ‘Ze werken met commissies tot soms wel 80 procent en contracten waarvan je je kunt afvragen of die rechtsgeldig zijn.’
En dan zijn er OnlyFans-managers die jonge vrouwen ook offline dwingen tot sekswerk. De Vlaamse Nele (achternaam bekend bij de redactie) kwam op 18-jarige leeftijd in contact met zo’n man. De ruim tien jaar oudere Glen W. wierp zich op als haar manager en wist al snel alles over haar financiën en haar familie. Nele moest van hem porno maken voor op OnlyFans, later dwong hij haar om in een hotel ‘klanten’ te ontvangen, vertelt ze. Als ze niet meewerkte, dreigde W. haar familie in te lichten. ‘Mijn grote angst was dat ik zou worden verstoten door mijn familie. Ik schaamde me zo, dus ik deed wat hij zei.’ Toen ze uiteindelijk de moed verzamelde om de band te verbreken, zei W. dat ze contractbreuk pleegde. ‘Ik moest een boete betalen en nog een afscheidsweekend doen met ‘trouwe klanten’.’
Een goede vriendin spoorde Nele aan om naar de politie te gaan. ‘Pas toen ik aangifte deed, drong het tot me door dat ik geen schuld had, dat ik was misbruikt.’ Haar OnlyFans-manager staat in september terecht. Nele: ‘Toen ik de slachtofferlijst zag, kon ik wel janken. Na mijn aangifte kwam hij vrij en had hij geen socialemediaverbod. Hij kon hij gewoon doorgaan met slachtoffers benaderen.’ Ze wil met haar verhaal meer bewustwording creëren bij zowel de politie als de samenleving, over de gevaren van OnlyFans-managers.
Rapporteur Rijken hoopt dat meer OnlyFans-creators hun weg vinden naar de politie. ‘Want nu krijgen we nog te weinig meldingen binnen. Ze schamen zich of zijn zich er niet van bewust dat ze online worden misleid.’
De verantwoordelijkheid kan volgens Rijken ooit eenzijdig bij de creators liggen. ‘De platforms moeten nu al melding maken, als ze signalen krijgen van strafbare feiten die gevaar voor het leven of voor een persoon opleveren. Maar ik vind dat ze ook een morele plicht hebben om uitbuiting proactief tegen te gaan en de mensen op hun platform te waarschuwen voor wurgcontracten en dwingende managementbureaus.’ Platforms OnlyFans en F2F vinden dat ze voldoende ondernemen om creators te beschermen.
‘OnlyFans ondersteunt geen managementbureaus en heeft het ook geen relaties met dergelijke partijen. OnlyFans kan bovendien geen contractuele afspraken beoordelen of beïnvloeden die creators buiten het platform aangaan, omdat het daar geen partij bij is. Als iemand een melding doet over een account van een creator, zal OnlyFans het account onmiddellijk beperken, een onderzoek uitvoeren en maatregelen nemen om te verzekeren dat de creator de controle over zijn of haar OnlyFans-account behoudt.’
‘Friends2Follow vindt dat platforms een verantwoordelijkheid hebben om creators te beschermen tegen misleiding en malafide managementbureaus. Op F2F houdt de creator altijd zelf de regie. Alleen de creator heeft volledige toegang tot het account en het financiële gedeelte en uitbetalingen gaan uitsluitend naar de geverifieerde bankrekening van de creator. Agencies krijgen alleen de rechten die nodig zijn om ondersteuning te bieden.’
Zorgmedewerker Lisanne beraadt zich op een civiele procedure tegen haar managers. ‘Ik weet niet of ik succes ga hebben’, zegt Lisanne, ‘maar ik heb het geld voor een advocaat ervoor over. Die jongens moeten hier niet mee wegkomen.’
Haar voormalige managers Eros en Wout zeggen dat de samenwerking juist ‘in goed overleg en met wederzijdse instemming tot stand’ kwam. Volgens hen zijn er van meet af aan duidelijke prijsafspraken gemaakt en hebben zij nooit anonimiteit gegarandeerd. Lisanne behield volgens hen altijd toegang tot haar account. De wachtwoorden en de bijbehorende bankrekening werden weliswaar geregeld gewijzigd, maar dat was ‘uit veiligheidsoverwegingen’. ‘Wij zijn beiden jonge, ambitieuze ondernemers’, schrijven ze in een reactie op vragen van deze krant. ‘Door hard te werken sinds onze tienerjaren, veelal meer dan 12 uur per dag, en onze gedegen kennis, ervaring en passie in te zetten, kunnen wij succes behalen en in dat succes delen met onze klanten.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant