Het is de hoogste tijd dat eigenaren van plezierjachten worden belast, betoogde Peter de Waard in zijn column. Volkskrantlezers reageren.
De column van Peter de Waard roept bij mij één vraag op: moet alles wat leuk is ook belast gaan worden?
Wie een racefiets van 10 duizend euro koopt, betaalt geen fietsbelasting. Wie voor zijn plezier een paard houdt, betaalt geen paard- of ruiterbelasting. En wie een zwembad in de tuin heeft, betaalt ondanks de recente discussie over watertekorten ook geen zwembadbelasting voor bovenmatig watergebruik.
Natuurlijk kan er worden gediscussieerd over de kosten van bruggen, sluizen en vaarwegen, maar dat is een heel andere discussie dan het belasten van een hobby omdat sommigen die overbodig vinden. Wie bepaalt welke vorm van ontspanning wel of niet deugt, of als vervuilend wordt gezien?
Het verwijt dat eigenaren van een boot of jacht overlast veroorzaken, vind ik een beetje flauwekul. Er zijn mensen op het water die zich misdragen, net zoals er asociale automobilisten, wielrenners, ruiters of kampeerders zijn. Dat zegt iets over de mensen, niet over de hobby.
Voordat de overheid weer een nieuwe belasting gaat optuigen, lijkt het mij verstandig eerst de vraag te beantwoorden of we werkelijk alles wat plezier geeft uiteindelijk moeten belasten.
Misschien is straks ergens plezier in hebben nog de enige onbelaste luxe.
Ilona Dekker, Nieuwegein
Wat een zuur stuk van Peter de Waard over plezierjachten. Alsof iedere booteigenaar wandaden pleegt, en een jacht heeft in plaats van een bootje. En verder natuurlijk meegaan in de trend alles wat leuk is te belasten. Want belasting is de oplossing voor ieder bestaand of verzonnen probleem.
Eric Kruidhof, Delft
Als brugoperator op de Zaan kan ik mij er goed in vinden dat eigenaren van varende objecten net zo goed belasting betalen als eigenaren van rijdende objecten. Zij maken ook gebruik van faciliteiten die daarvoor gecreëerd zijn. Wij maken dagelijks mee welke capriolen recreatie op het water uithaalt.
De Zaan wordt ook druk bevaren door de binnenvaart, die geen kant op kan als er aan de andere kant van de brug een recreatievaartuig ligt te wachten totdat het licht op groen springt (onderdoorvaartlichten zijn geel…). Betreft het een huurjacht, bemand door toeristen die niet meer dan een smartphone bij zich hebben, dan is een veilige en efficiënte doorvaart nog een hele uitdaging. Naar vaarervaring wordt niet gevraagd.
Denkt u daar maar eens aan bij die slagboom. Alle gemotoriseerde voertuigen vereisen een rijbewijs; een vaarbewijs pas bij een boot boven de 15 meter lengte of met een topsnelheid van meer dan 20 kilometer per uur. Als ik op een kruispunt 5 kilometer te hard rijd, kan ik binnen no time een brief verwachten van het CJIB, het wegennet is volgehangen met camera’s en boetes zijn weer flink verhoogd.
Op het water is de pakkans minimaal en lijkt het vaak een anarchistische kermis. Nog een suggestie voor het bekostigen van onderhoud: hang het water vol met camera’s. Als wij voor elke weggebruiker die slagbomen of stoplichten negeert een euro vangen, dan kunnen wij ook zo’n jacht bekostigen.
Theo van Diepen, Heiloo
Ik vaar regelmatig met mijn oude jacht – geen heel lang schip, maar door de mast best hoog en met een waarde die veel dichter bij 5.000 euro dan bij 1 miljoen ligt – door de geopende Warnserbrug, vermoedelijk terwijl Bentley’s, Ferrari’s en Bugatti’s met draaiende motoren staan te wachten en de eigenaren op hun telefoons hun aandelenportefeuilles in de gaten houden. Hun auto’s en economie draaien op volle toeren.
Ik ken het gevoel dat een boot een bodemloze put is heel goed, maar een economieverslaggever zou toch moeten weten dat dit geld in de lokale economie terechtkomt. Iedereen die in de omgeving van Stavoren is geweest, heeft gezien hoeveel werven, jachtservicebedrijven en andere ondernemingen hieraan hun boterham verdienen.
En dan hebben we het nog niet eens over alle anderen die van deze vorm van toerisme leven. Niet onbelangrijk in Friesland en evenmin rondom het IJsselmeer, Markermeer, Zeeland en alle andere regio’s waar veel gevaren wordt. Die economie gaat ook gewoon door als de brug openstaat.
Ik ben benieuwd hoe vaak Peter de Waard voor een brug voor miljardenjachten heeft staan wachten. Daar waar een verpleegkundige op weg naar een nachtdienst niet representatief is voor de gemiddelde weggebruiker, is de luidruchtige, drinkende, rietkraagvernielende eigenaar van een miljoenenjacht dat ook niet voor de gemiddelde bootbezitter. Ik ken heel veel pleziervaarders die vaker dan die twee keer (koop en verkoop) van hun boot genieten. Misschien wel elke keer als ze door een brug varen in de wetenschap dat BMW’s, Mercedessen en Porsches eventjes verplicht moeten wachten terwijl de economie doorgaat.
Het kan best zijn dat een (plezier)vaartuigenbelasting een vorm van redelijkheid bevat, maar het pleidooi van De Waard lijkt gevoed door afgunst.
Rob Pentinga, Haren
Een vaartuigbelasting moet er echt komen: de grootte en/of het vermogen van het vaartuig bepaalt de prijs. Tevens een motorrijtuigenbelasting voor caravans als vervolg op de motorrijtuigenbelasting op campers. Daarnaast moeten alle buitenlandse kentekens een vignet aanschaffen; afhankelijk van de tijd in Nederland kan daarvoor een prijs worden bepaald.
Met deze maatregelen kunnen werkzaamheden aan bruggen en wegen worden uitgevoerd zonder dat het begrotingstekort groter wordt.
Marien Laan, De Goorn
Helemaal eens met Peter de Waard. De verhoudingen kloppen gewoon niet. Koop een camper en betaal u suf aan stallingsruimte, motorrijtuigenbelasting en dure brandstof. Ga het water op: voor een paar duizend euro heb je al een knappe boot, laat je leiden door de wind, maar bij de Haringvlietbrug aangekomen stoppen duizenden auto’s en vrachtwagens voor je.
Veel motoren staan stationair te draaien, ook soms nodig voor de koeling en airco. Reken eens uit wat het kost aan tijd, brandstof en de bijbehorende luchtvervuiling. De oplossing is simpel: elke (zeil)boot moet zijn mast gedeeltelijk kunnen laten scharnieren. Een betaalbare investering en een logische verantwoordelijkheid.
Nederland waterland, maar duizenden automobilisten en andere weggebruikers krijgen waterige ogen van dit probleem. En beweegbare bruggen zijn véél duurder dan vaste. De beroepsvaart gaat gewoon onder de vaste brugdelen heen.
John den Besten, Zuid-Beijerland
Peter de Waard gaat wel erg ver als hij bezitters van plezierjachten wegzet als luidruchtige, overlast veroorzakende, drankzuchtige rotzooimakers die ook nog vaak veel te snel varen. Ook overdrijft hij met zijn eindeloos gedwongen zomergeduld voor bruggen en sluizen omdat er weer zo nodig een boot doorheen moet.
De brug bij Warns is volgens hem een berucht voorbeeld. De keren dat ik eroverheen moet, is er acht van de tien keer geen schip dat eerst mag. Deze en veel andere bruggen hebben geen brugwachter, maar worden van afstand bediend.
Bezit van een plezierjacht even onzinnig vinden als het bezit van een gouden badkuip is een flauwe en suggestief negatieve vergelijking. Ja, boten liggen vaker in havens dan dat ze varen; auto’s staan ook vaker stil dan dat ze rijden.
Niet elke bootbezitter is een sjeik of oligarch en heeft zijn of haar scheepje nog net kunnen betalen. In de top tien van duurste superjachten wereldwijd staat zegge en schrijve één jacht van meer dan 1 miljard.
Misschien heeft de verpleegkundige die op weg is naar de nachtdienst ook een plezierjacht. Als aanvulling op de grapjes over het bezit van een boot: koop een boot en werk je dood.
Willem de Heus, Almere
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant