Er komt een einde aan het Kwaku Zomerfestival in zijn huidige vorm. Het evenement wordt al vijftig jaar elke zomer in de Amsterdamse Bijlmer gehouden. De stijgende kosten zijn volgens directeur Ivette Forster niet langer te dragen.
is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over jeugdzorg en de toeslagenaffaire.
‘Ik weet dat veel mensen het hele jaar toeleven naar het Kwaku Zomerfestival’, zegt directeur Ivette Forster. Deze week moest ze de standhouders vertellen dat het Kwaku Zomerfestival in het Nelson Mandelapark in Amsterdam-Zuidoost komend jaar niet kan doorgaan in de huidige vorm. De kosten zijn te hoog geworden, aldus Forster. ‘Een van de standhouders was zo geschokt dat hij zei: ik moet even gaan liggen.’
Vorig jaar trok het festival 120 duizend bezoekers in de vier zomerse weekenden. Het begon vijftig jaar geleden als een voetbaltoernooi voor bewoners van de Bijlmer die niet op vakantie gingen, vaak door geldgebrek. Elk jaar stonden er meer kraampjes met eten en muziek om het voetbalveld heen.
Vanaf 2013 transformeerde het buurtfeest tot het strakker georganiseerde evenement dat het nu is, met hekken om het terrein, entreeheffing en looppaden langs de vele eetstalletjes, tenten en podia. Nog steeds is het een samenkomstplek voor Surinaamse Nederlanders (een Surinaamse tv-zender doet er dagelijks verslag), maar de doelgroep is sindsdien veel breder geworden. Ook veel autochtone Nederlanders amuseren zich in het park.
Toch kan het zo niet verder, bezweert de festivaldirecteur. De kosten stijgen, onder meer door ‘elk jaar strengere regels voor beveiliging en afvalscheiding’. Ook de loonkosten gaan omhoog. ‘Veel festivals kampen met deze problemen’, zegt Forster. ‘Maar wij willen de entree niet verder verhogen, omdat we toegankelijk willen blijven voor iedereen. Veel bezoekers klagen nu al dat ze 13 euro (plus 2,50 euro servicekosten, red.) moeten betalen om binnen te komen.’
‘Kwaku is een apart festival, anders dan veel andere festivals. We trekken een brede doelgroep, maar we zijn er ook nog steeds voor families die niet op vakantie gaan’, zegt Yvette Forster. ‘Daarom willen we iedereen bedienen op verschillende podia: kinderen, tieners en volwassenen. Maar dat kost geld.’
Veel vaste bezoekers reageren ontzet op het nieuws dat Kwaku ten onder dreigt te gaan. Wat gaf de doorslag om de noodklok te luiden?
‘Het is niet één ding, het zijn alle factoren samen. We moeten elk jaar voldoen aan strengere regels. De overheid wil van alles, maar de communicatie daarover met de gemeente verloopt niet altijd soepel.’
Kan de ambitie dan niet een klein beetje minder?
‘Dat zou kunnen, maar dan is het niet meer Kwaku zoals het nu is. We willen nu gaan nadenken over de vraag of het mogelijk is om Kwaku in een andere vorm op te zetten, zodat de kosten wel beheersbaar zijn. Zeker is dat het in de huidige vorm niet verder kan en dat we nog niet weten hoe wel.’
Krijgt Kwaku subsidie?
‘We krijgen 100 duizend euro uit het Amsterdamse evenementenfonds en 50 duizend euro van het stadsdeel Zuidoost, plus geld om het verkeer te regelen rond het evenemententerrein. Dat is 10 procent van onze inkomsten. Daarbij komen het entreegeld en de standhuurinkomsten. De grote acts op de vrijdagen brengen ook geld in het laatje.
‘Dat lijkt heel wat, maar de rekeningen worden elk jaar hoger. Aan bijvoorbeeld de dagelijkse reiniging van het terrein en het opzetten van aggregaten voor elektriciteit, toiletten, lichtmasten en water ben je een paar miljoen euro kwijt. Ook dat wordt duurder door de inflatie, evenals de personeelskosten en de programmering. Terwijl we bijvoorbeeld door de strengere regels op het hergebruik van statiegeldbekers weer extra toezichthouders moeten inzetten. En meer beveiligers, ook dat moet telkens meer.’
Vorig jaar vierde Kwaku trots zijn vijftigjarige bestaan. Veel vaste bezoekers zeggen dat een uniek festival met zo’n lange geschiedenis niet verloren mag gaan.
‘Wij zijn hartstikke trots op de historie en op wat wij elk jaar neerzetten. De basis van het festival is nog steeds Surinaams, maar we doen veel meer. Er is een Roze Zondag, er is een Hindoestaanse, Molukse en een Antilliaanse dag. Mensen met allerlei achtergronden komen er gezellig samen. Er spelen grote en kleine bands en vorig jaar waren er bijvoorbeeld ook foto’s te zien van de wereldberoemde fotograaf Dana Lixenberg. Dat het niet verder kan, is heel verdrietig.’
Is er dan toch misschien een iets soberder Kwaku mogelijk volgend jaar?
‘Ik weet niet hoe je een-twee-drie een nieuw concept uit je mouw kunt schudden dat wel rendabel is. Dan zou er bijvoorbeeld veel meer subsidie moeten komen en zouden andere kosten flink omlaag moeten. Er komen bovendien ook nieuwe problemen bij. Er verrijst steeds meer woningbouw in de omgeving van het festivalterrein. Met die nieuwe buren moeten we ook meer rekening gaan houden.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant