In dit liveblog brengen we al het nieuws, met elke ochtend een voorbeschouwing en etappeverslagen na afloop.
Bijna elke etappe dat er een serieuze beklimming in het routeboek was opgenomen, trok Richard Carapaz in deze Tour ten aanval. Maar de Ecuadoraan redde het steeds niet, werd telkens achterhaald omdat de vluchters steeds maar weinig ruimte kregen. Vandaag was het anders. De vlucht kreeg nu wel marge en op weg naar Orcières-Merlette liet Carapaz zich door niemand meer tegenhouden.
Op de slotklim werd vooraan lang een Koude Oorlog gevoerd in de zesmansgroep, die was ontstaan uit een spectaculair koersverloop in de eerste uren. Raul Garcia Pierna was überhaupt blij er nog bij te zetten, Valentin Paret-Peintre was vooral bezig met de punten voor de bolletjestrui en de positie van Matteo Jorgenson, Mauro Schmid en Tobias Johannessen was ongewist. Maar dat Carapaz een aanval zou plaatsen, de strijd zou doen ontbranden, dat wist iedereen.
Met 4,5 kilometer te gaan zette Carapaz aan de binnenkant van een haarspeldbocht furieus aan. Garcia Pierna en Johannessen werden direct knock-out geslagen. Paret-Peintre kon mee, Jorgenson en Schmid sloten even later aan, maar toen ging Carapaz opnieuw en had niemand nog een antwoord.
Solo reed de 33-jarige renner naar de finish. Hij voegde een tweede Touretappezege aan zijn toch al indrukwekkende palmares toe. Carapaz won ook al viermaal een rit in de Giro en driemaal in de Vuelta en in alle drie de grote rondes eindigde hij al eens op het podium. In 2021 werd hij derde in de Tour, maar dit jaar had hij zijn zinnen op ritzeges gezet, niet op het klassement.
Het groepje met onder andere Tadej Pogacar en Remco Evenepoel kwam na 4,5 minuut binnen en zo zorgde de 18de rit voor weinig verschuivingen in de algemene rangschikking. Carapaz schoof twee plekjes op, naar de tiende plaats, maar in de top bleven de verhoudingen ongewijzigd.
Een zestal renners is begonnen aan de slotklim van de 18de etappe: Richard Carapaz, Mauro Schmid, Valentin Paret-Peintre, Raul Garcia Pierna, Tobias Johannessen en Matteo Jorgenson hebben een ruime voorsprong op de rest van het veld.
Paret-Peintre heeft al de meeste energie verspild onderweg. De Fransman is de drager van de bolletjestrui, maar is niet de leider van het bergklassement. Dat is Tadej Pogacar, maar Paret-Peintre heeft wel kans om naar de eerste plaats te stijgen. Hij pakte onderweg al 19 punten en is de Sloveense geletruidrager tot op 5 punten genaderd. Die zou hij met een derde plek in de einduitslag vandaag kunnen pakken.
Schmid heeft deze Tour de France al een rit gewonnen. De Zwitser was de snelste in Belfort, in de 13de rit. Hij steekt in uitstekende vorm, werd gisteren in de sprint in Voiron nog tweede. Achter Philipsen, maar voor Olav Kooij.
Carapaz is de man met de meeste ervaring van de groep. Hij staat ook als 12de in het klassement het best geplaatst. In het peloton zijn de ploegen van Jordan Jegat en Tom Pidcock tempo gaan maken om de Ecuadoraan in het klassement op afstand te houden. Het gat was ruim 8 minuten en is inmiddels teruggebracht tot een minuut of 6.
Erik van Lakerveld
Mads Pedersen had zich duidelijk ten doel gesteld om in deze bergrit toch nog punten voor de groene trui te veroveren. Hij streed voor zijn plekje in de kopgroep en kreeg wat hij wilde, hij greep de volle 25 punten bij de tussensprint in Corps.
De Deen weet dat Jasper Philipsen, die hem gisteren na zijn dagzege tot zeven punten was genaderd in het puntenklassement, bij de tussensprint zal passeren als er al niets meer te halen is. De Belg rijdt op een dik kwartier van de kopgroep en Pedersen weet dat hij zijn voorsprong heeft uitgebreid tot 32 punten.
Er zouden aan de aankomst nog wat punten extra kunnen liggen voor Pedersen, die ondanks zijn agressieve rijden van gisteren ook vandaag weer over een overschot aan energie lijkt te bezitten. Hij is wel afhankelijk van de instelling van zijn inmiddels dertien medevluchters en van de grote groep die op iets meer dan een minuut achterstand van de kopgroep rijdt.
Aan de streep in Orcières-Merlette zijn behalve de dagzege en punten voor de bolletjestrui ook punten voor het groen te veroveren voor de eerste vijftien finishers. Pedersen zal er zoveel mogelijk van hopen te pakken.
Erik van Lakerveld
De Côte d'Engins heeft nog weinig duidelijkheid gebracht. De eerste kopgroep werd al vrij snel achterhaald, maar er ontstond geen nieuwe vlucht. Pas voorbij de streep voor de bergpunten is een groepje ontstaan met Tobias Johannessen, Pablo Castrillo, Matteo Jorgenson, Romain Gregoire, Nicolas Breuillard en Felix Engelhardt.
Ook erbij: groenetruidrager Mads Pedersen, die hoopt de twee volgende beklimmingen te overleven en dan voor de punten te kunnen spurten bij de tussensprint, en de Nederlander Thymen Arensman, die vorig jaar twee Tourritten in de bergen wist te winnen.
Het peloton lijkt na de afdaling de groep iets te laten begaan. Maar er is tegelijkertijd ook een tegenaanval opgezet door Mauro Schmid, Mathias Vacek, Raul Garcia, Ben Healy en Jan Tratnik. Dat vijftal heeft een achterstand van een kleine minuut op de kopgroep. Het peloton volgt daarachter op meer dan een halve minuut.
Erik van Lakerveld
Een vijftal sterke motoren is op weg naar de voet van de Côte d'Engins, de eerste beklimming van de dag. Nicolas Vinokurov, Aaron Gate, Mathis Le Berre, Jonas Abrahamsen en Lewis Askey hebben zo'n 45 seconden voorsprong weten te veroveren op het pelotont.
De kans is groot dat het kwintet op de eerste klim van deze 18de rit gezelschap zal krijgen. Het profiel van de etappe leent zich voor avontuurlijke klimmers en Tadej Pogacar liet voor de start in Voiron bij de camera van Eurosport doorschemeren dat hij zich vandaag zou willen sparen met het oog op het vervolg van het Alpendrieluik dat vrijdag en zaterdag verdergaat met een dubbele finish op Alpe d'Huez.
Erik van Lakerveld
Parcoursbouwer Thierry Gouvenou tekende een daverend slot van de Tour de France: drie bergritten om de strijd om de eindoverwinning op scherp te zetten. Maar om het geel wordt al lang niet meer gevochten. Tadej Pogacar is nu eenmaal veel te sterk.
Toch kan deze vrijdagrit met finish bergop in skidorp Orcières-Merlette nog behoorlijk wat strijd kunnen opleveren. Wellicht spaart de geletruidrager zich enigszins met het oog op de dubbele Alpe-d’Huez-ritten van vrijdag en zaterdag en laat hij deze aan zich voorbijgaan.
Dat biedt ruimte aan klimmers van het tweede plan, klimmers die zich om het klassement niet druk maken. Denk aan Richard Carapaz, die het al vaak probeerde deze Tour. Of Thymen Arensman, die vorig jaar tweemaal liet zien dat hij bergop tot de besten ter wereld behoort en in de tijdrit van dinsdag indruk maakte.
De start van de etappe is om 12.35 uur. De finish wordt om 17.15 uur verwacht.
De Belg Jasper Philipsen heeft een zeer vermakelijke zeventiende etappe gewonnen. Na een dag vol plotwendingen won de renner van Alpecin dan eindelijk zijn rit in deze Tour. In de vijf eerdere massasprints zat Philipsen er vaak dicht bij, maar kon hij het werk van zijn teamgenoten niet bekronen. Tot vandaag. Het was al de elfde zege van Philipsen in de Tour.
In de laatste kilometer kreeg Philipsen een uitmuntende lead-out van zijn teamgenoot Mathieu van der Poel, die daarmee zijn eigen kansen opofferde. Philipsen maakte het in de sprint nu wel overtuigend af. Mauro Schmid werd op gepaste afstand tweede, Olav Kooij legde beslag op de derde plek. Met zijn zege nadert Philipsen de Deen Pedersen, die slechts achtste werd, in het puntenklassement tot op 7 punten.
Het duurde lang voordat de uiteindelijke vlucht van de dag vertrokken was. Na meerdere versnellingen van Mathieu van der Poel was het peloton verbrokkeld in meerdere stukken. Uiteindelijk reed een omvangrijke groep dan toch weg uit het peloton. Philipsen leek eerst de slag te missen, maar na werk van de ploeg van Kooij kon hij alsnog de oversteek maken naar de kopgroep.
Uit die kopgroep reden na een demarrage van Pedersen 6 renners weg. De Belg Jasper Stuyven demarreerde op 25 kilometer van de finish bij zijn overige medevluchters. Stuyven was al eerder heel dicht bij een zege in de Tour: in 2016 en 2024 werd hij pas in de laatste kilometer van de etappe gegrepen. Vandaag werd de voormalig winnaar van Milaan-San Remo in de laatste 4 kilometers gegrepen. Weer net niet.
In de laatste kilometers was het vervolgens wachten op de sprint. Daarin eindigden ook Pluimers (5e) en Artz (7e) nog bij de beste tien. Ook Van der Poel werd na zijn werk voor zijn sprinter nog elfde in deze chaotische etappe.
Niek van der Voo
Vanuit het peloton hebben tegenaanvallers de oversteek naar de kopgroep gemaakt. Eerst maakten met Matteo Jorgenson en Ben Healy al twee klassieke coureurs de oversteek. Daarna volgden onder meer Pedersen en Kooij. Ook Jasper Philipsen schoot in actie, maar de Belgische sprinter rijdt momenteel op bijna anderhalve minuut van de eerste groep.
In het peloton hadden Cees Bol en Daan Hoole hulp gekregen uit Scandinavische hoek. Soren Waerenskjold, de winnaar van etappe 11, had de klimmen overleefd en had een mannetje mee op kop gezet. Toen het gat nog zo’n twintig seconden was, poefte Pedersen als eerste naar de groep met Van der Poel en Pluimers toe.
In de omvangrijke kopgroep heeft Pedersen een nieuwe demarrage geplaatst. Samen met Stuyven, Healy, Kwiatkowski, Planckaert en Engelhardt heeft de Deen een voorsprong van meer dan een halve minuut op de overige vluchters. Huub Artz heeft juist kunnen aansluiten bij de groep met Van der Poel en Pluimers.
Bijna alle klassemensrenners lieten de aanvallers hun gang gaan. De nummer 9 uit het klassement, Jordan Jegat, had wel zin in een actieve dag en is stilletjes meegeslopen met de avonturiers. Adam Yates, de nummer drie uit de Tour van 2026, moest juist lossen uit het peloton, waar de vaart er volledig uit is. De Brit van UAE lijkt ziek.
Niek van der Voo
Na iets meer dan anderhalf uur koers is dan toch de vlucht van de dag vertrokken. Uiteraard is Mathieu van der Poel mee, die echt zijn zinnen op de rit van vandaag lijkt te hebben gezet. Met Rick Pluimers is er nog een tweede rappe Nederlander mee.
In totaal zijn er zestien renners weggereden uit het peloton. Met Quinn Simmons, Jasper Stuyven en Joshua Tarling zitten er enkele erkende hardrijders mee. De andere namen zijn die van Strand Hagenes, Hindley, Baudin, Benoot, Mohoric, Bernal, Engelhardt, Castrillo, Rubio, Braz Afonso en Guillaume Martin.
De klassementsmannen in de eerste groep profiteerden niet van de achterstand van Del Toro en Pidcock. Ze lieten zich na de zoveelste aanval van Van der Poel uitzakken tot de volgende groep. Daarin zit ook knap Olav Kooij, die de heuvelzone heeft overleefd en zijn teamgenoten op kop van het peloton heeft gezet om te kunnen winnen in een sprint. Zijn ploeg houdt de achterstand beperkt tot onder de minuut.
Voorlopig lijkt Decathlon geen steun te krijgen van NSN, het team van Biniam Girmay. De renner uit Eritrea had moeite bergop en rijdt inmiddels in een tweede peloton, op meer dan drie minuten van de kopgroep. Jasper Philipsen zit wel in het eerste peloton, maar met Van der Poel vooraan zal zijn ploeg vermoedelijk niet zo snel een hand uitsteken.
Niek van der Voo
Net voor de top van de Col de Pré werd de groep van Van der Poel ingerekend door het eerste gedeelte van het peloton. Op de volgende klim trok de Nederlander opnieuw in de aanval, maar wederom zonder succes. Het is chaos in de koers. Het peloton is verbrokkeld in verschillende stukken.
Na zijn vele inspanningen zit Mads Pedersen niet meer in de eerste groep. Ook de beste jongere en de nummer drie uit het klassement, Isaac del Toro, zit in een tweede groep. Zijn teamgenoot Pogacar en concurrenten Evenepoel en Seixas zitten wel attent in de eerste groep. Del Toro krijgt hulp van de teamgenoten van Pidcock, die ook de slag heeft gemist. Het verschil tussen de twee groepen is ongeveer een halve minuut.
Veel sprinters hebben moeten lossen op de beklimming van derde categorie. Onder anderen Philipsen, Girmay en Kooij zitten nog weer iets verder. De grootste slachtoffers onder de sprinters lijken vooralsnog Ackermann, Bauhaus, Bittner, Fretin en Kanter te zijn. Zij rijden al op bijna 4 minuten van de kop van de koers.
Niek van der Voo
Vooraf beloofde het al een lange strijd te worden voor de renners om in de kopgroep te komen. Na iets meer dan een uur koers heeft een grote groep van zo'n 20 renners een klein gat. De grootste naam vooraan: Mathieu van der Poel. De hoofdrolspelers in de strijd om de groene trui ontbreken vooralsnog, al probeert Mads Pedersen de oversteek te maken. De verschillen zijn nog klein.
Baptiste Veistroffer wachtte de eerste beklimmingen van de dag niet af en probeerde samen met Abrahamsen vanaf de start weg te rijden. Na de eerste beklimming van de dag moest de aanvalslustige Fransman zijn inspanningen al bekopen: hij moest lossen uit het peloton. De eerste aanvaller van de dag is nog altijd in de problemen.
Op een rotonde in Aix-Les-Bains schoof de Italiaan Davide Ballerini onderuit. Gelukkig kon de voormalig winnaar van de Ronde van Vlaanderen zijn weg zonder ogenschijnlijk te veel problemen weer vervolgen. Even later was er nog een valpartij, waarbij onder meer Tom Pidcock en Lenny Martinez betrokken waren. De nummers 7 en 8 van het klassement keerden snel terug in het peloton.
Naast de strijd om de groene trui wordt er ook nog gestreden om de bolletjestrui. De drager van de bolletjestrui, Valentin Paret-Peintre, wist het eerste bergpuntje van de dag op te rapen. Bij de tweede bergsprint werd de Fransman verrast door Richard Carapaz, de nummer drie in het bergklassement. Pogacar heeft nog altijd wel een voorsprong van 23 punten op Paret-Peintre.
Niek van der Voo
Zelden waren de kansen voor vroege vluchters en grote kopgroepen in de recente Tourgeschiedenis zo beperkt als deze editie. Vandaag mogen voortvluchtigen hopen. De opening van de rit is behoorlijk pittig met vier beklimmingen die elkaar snel opvolgen. Dat is ideaal terrein om een ontsnapping te forceren.
Lastiger is het tweede deel van de etappe, waar het duidelijk lichter verteerbaar wordt, ook voor de niet-klimmers in het peloton. Kunnen de sprintploegen, die na het uitvallen van Tim Merlier misschien een kansje zien, na de heuvelachtige beginfase in de tweede helft de vluchters weer binnenhengelen?
En dan nog: in de finale zit nog een vervelende niet gecategoriseerde beklimming. Zes kilometer voor de finish: een oplopende strook van 2,6 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 4 procent. Geen echte klim, maar misschien wel zwaar genoeg om een paar pure sprinters de adem te benemen.
Misschien is dit een etappe voor de man die de ontsnapping en de sprint in zich verenigt? Misschien voor groenetruidrager Mads Pedersen, die naarstig op zoek is om zijn voorsprong in het puntenklassement nog verder uit te bouwen.
De start van de etappe is om 13.20 uur. De finish wordt vier uur later verwacht.
Na zijn zege op Plateau de Solaison heeft Remco Evenepoel ook op de Belgische feestdag de zestiende etappe in de Tour gewonnen. In de individuele tijdrit van 26.1 kilometer tussen Évian-les-Bains Thonon-les-Bains was de wereldkampioen tijdrijden met een tijd van 32 minuten en 19 seconden sneller dan geletruidrager Pogacar. De Deen Mattias Skjelmose werd op meer dan een minuut achterstand verrassend derde.
De Aerokogel van Schepdaal maakte met een gemiddelde van 48,4 kilometer per uur de verwachtingen meer dan waar op zijn vertrouwde nummer. De Mexicaan Isaac del Toro handhaafde zich op de derde plek in het klassement en verloor vijf tellen op Paul Seixas. De drager van de witte trui kijkt inmiddels aan tegen een achterstand van meer dan 2 minuten op Evenepoel, die hem nog net niet wist in te halen.
Florian Lipowitz, de Duitse teamgenoot van Evenepoel, ging tijdens een bocht in de afdaling hard onderuit. De nummer drie van de Tour van vorig jaar brak zeer waarschijnlijk zijn sleutelbeen en moest op een brancard afgevoerd worden. Zo is alleen Pogacar nog in koers van het podium van vorig jaar. De tegenvallende Spanjaard Ayuso was met een verlies van meer dan een minuut op zijn directe concurrenten voor het podium ook een van de verliezers van de dag.
Thymen Arensman was de beste Nederlander en eindigde als zevende in de daguitslag. De renner van Ineos zat volledig in zijn focus, miste zijn start en verloor zo al meer dan 10 seconden. Een jurylid was van het podium gesprongen om hem op te halen. Na wat zichtbare frustratie herpakte Arensman zich knap. Zonder zijn valse start had hij tijdelijk plaats mogen nemen in de hotseat.
Niek van der Voo
De Italiaan Cattaneo heeft de tijd van Armirail verbeterd. De teamgenoot van topfavoriet Evenepoel was 13 seconden sneller dan de Fransman, ondanks een foutje in de afdaling. Catteneo werd vijf jaar geleden al eens tweede in een bergetappe naar Tignes.
Thymen Arensman verscheen te laat aan de start. De Nederlander van Ineos vertrok een tel of tien te laat. In de ploegleiderswagen achter hem werd uit frustratie het dashboard bijna doormidden geslagen. Arensman gaat in deze Tour niet voor een klassement, maar voor ritzeges. Ook vandaag gaat de Nederlander voluit.
De Oostenrijker Felix Grossschartner is bij het eerste tussenpunt sneller dan Daan Hoole. Na bijna 10 kilometer staat de renner van UAE in dezelfde tijd als Cattaneo. Ook Arensman is goed vertrokken: ondanks zijn vertraagde start moet hij na 5 kilometer 11 seconden toegeven op Grosschartner. Het lijkt erop dat de betere klimmers bergop veel verschil kunnen maken.
Niek van der Voo
De Fransman Bruno Armirail heeft de nieuwe snelste tijd neergezet. Met een tijd van 34 minuten en 14 seconden was hij 6 seconden sneller dan Tarling. Op de klim had Armirail een voorsprong van 26 seconden. In de linke afdaling met veel blinde bochten leverde de Fransman daar al de helft van in, maar op het vlakke stuk aan het einde hield de renner van Visma de schade beperkt.
De renners van Visma - Lease a Bike zullen hun vizier in de laatste week van de Tour moeten richten op dagzeges na de opgave van Vingegaard. Daardoor kon Armirail vanmiddag ook voluit gaan. In de nog volgende bergetappes lijkt de Amerikaan Sepp Kuss, die in alle drie de grote rondes een etappe wist te winnen, daarvoor de aangewezen man.
Veel renners die geen kans maken op een goede notering in de daguitslag doen het vandaag rustig aan. Zo ook Mathieu van der Poel, die na de klim al meer dan 2 minuten moet toegeven op Armirail. Het is uitkijken naar de beste klimmers uit het peloton. Zij komen vanaf 5 uur in actie.
Niek van der Voo
De Brit Joshua Tarling heeft voorlopig de snelste tijd neergezet. De renner van Ineos kwam na 34 minuten en 21 seconden aan de finish. Hij legde de ruim 26 kilometer af met een gemiddelde snelheid van 45,6 kilometer per uur. Daarmee is hij verrassend sneller dan tweevoudig wereldkampioen tijdrijden Filippo Ganna. De Italiaans kampioen tijdrijden was in het eerste gedeelte nog sneller dan Tarling, maar uiteindelijk bleek Ganna 4 seconden langzamer dan zijn jongere teamgenoot.
Tarling zette met een tijd van 34 en 21 seconden ook de eerste snelle tijd neer van de dag. Hiermee was hij meer dan 3 minuten sneller dan Milan Fretin, die tot dat moment de snelste tijd had. Even leek het erop dat Huub Artz onder zijn tijd zou duiken. Op de top van de klim had de Nederlands kampioen tijdrijden nog een voorsprong van 5 seconden op Tarling, maar in de resterende kilometers was de Brit meer dan een halve minuut sneller. In de afdaling moest Artz tweemaal vol in de remmen vanwege twee volgauto's van Astana, waarna hij bijna ten val kwam.
In totaal zijn er onderweg drie tussentijdse meetpunten. De snelste tijd bij het eerste meetpunt is in handen van Daan Hoole, die daar 5 seconden sneller was dan Ganna. De Nederlander, die vorig jaar in de Giro nog een tijdrit won, was mogelijk wat te snel gestart. Uiteindelijk moest Hoole aan de meet 39 seconden toegeven op Tarling.
Vanwege de bijna 500 hoogtemeters lijkt de tijd van Tarling niet genoeg voor de zege wanneer later vandaag de klassementsrenners van start gaan. De kans is wel groot dat de Brit lange tijd in de hotseat mag plaatsnemen: voorlopig komen er geen favorieten voor de dagzege in actie. Of kan de Fransman Thibault Guernalec verrassen, die erg snel onderweg is?
Niek van der Voo
Met de Pool Kamil Gradek is de eerste renner vertrokken voor de enige individuele tijdrit van deze Tour. Zoals gebruikelijk starten de renners in omgekeerde volgorde van het algemeen klassement. Gradek is de rode lantaarn, oftewel de renner die tot nu toe de etappes in de meeste tijd heeft afgelegd. In eerste instantie starten de renners om de 90 seconden, maar de top vijftien uit het klassement vertrekt om de 2 minuten.
Lars Craps gaat vanmiddag niet meer van start. De Belg van Lotto Intermarché is ziek geworden op de rustdag. Enkele vroege starters om in de gaten te houden zijn Josh Tarling (13:25:30), Edoardo Affini (13:37:30), Daan Hoole (13:43:30) en Filippo Ganna (13:58:30). De top tien vertrekt vanaf 16:57. De twee grootste favorieten voor de dagzege, Remco Evenepoel en Tadej Pogacar, verschijnen om respectievelijk 17:13 en 17:15 aan de start.
Evenepoel had gisteravond nog te maken met een late dopingcontrole. Net als zijn teamgenoten werd hij om 10 uur ‘s avonds van zijn bed gelicht. Ook bij andere ploegen, zoals het Decathlon van Paul Seixas, vonden er in de avond controles plaats. Volgens Ralph Denk, de ploegbaas van Red Bull, waren sommige renners uit zijn ploeg al gaan slapen. Geen optimale voorbereiding op de tijdrit dus.
Niek van der Voo
De winnaar van zondag zal zich in zijn handen wrijven: het parcours van deze tijdrit lijkt gemaakt voor Remco Evenepoel. De Belgische renner is tijdritspecialist én kan klimmen. Hij is meervoudig wereldkampioen en olympisch kampioen op de tijdrit en hoewel er aan zijn klimkwaliteiten deze Tour soms wat getwijfeld werd, is er van die twijfels weinig meer over na Plateau de Solaison.
Natuurlijk, Tadej Pogacar leek op de slotklim van zondag meer bezig met Isaac del Toro en diens podiumkansen dan dat hij zelf uit was op de dagzege. Maar dat maakte de prestatie van Evenepoel niet minder verrassend. Hij klom beter dan ooit en dat gevoel zal hij in de tijdrit maar wat graag willen herbeleven op de Côte de Larringes. En dan als een speer naar de finish.
Zeker van de zege is Evenepoel ondanks alles niet. Ook geletruidrager Pogacar kan dit parcours goed aan. En wat te denken van Filippo Ganna? De Italiaan heeft zich de afgelopen dagen redelijk rustig kunnen houden, de benen kunnen sparen, om zo fris mogelijk aan deze tijdrit te beginnen.
De eerste renner gaat om 13 uur van start. De aankomst van Tadej Pogacar, de laatste op het parcours, wordt rond 17.50 uur verwacht.
Erik van Lakerveld
Hij viel vier kilo af en bleef twee maanden weg bij wedstrijden in de aanloop naar de Tour de France. Geen Ronde van Zwitserland, geen Tour Auvergne Rhône-Alpes als voorbereiding, maar: trainen, trainen en nog eens trainen. Zondagavond kon Remco Evenepoel met recht zeggen dat die opofferingen het allemaal waard waren.
Voor het eerst won Evenepoel een rit in lijn tijdens de Tour, met een aankomst bergop, door niemand minder dan Tadej Pogacar in de sprint te verslaan. Een nieuw soort overwinning in zijn carrière, zo constateerde hij dolgelukkig.
En dat belooft wat voor dinsdag, als de individuele tijdrit op het programma staat in de Tour. In die discipline won hij al drie keer de wereldtitel én olympisch goud. Nu neemt hij dat zelfvertrouwen van Plateau de Solaison ook nog eens mee naar de start. Want dat hij door zijn winst de criticasters de mond kon snoeren, was een fijne bijkomstigheid.
Maandagochtend verkende Evenepoel tijdens de tweede rustdag al het parcours. Dat brengt de renners in 26 kilometer van Évian-les-Bains naar Thonon-les-Bains, langs het Meer van Genève.
De tijdrit heeft alles in zich. Eerst is er een start bergop met de Côte de Larringes, een klim van de tweede categorie van 9,7 kilometer aan 4,3 procent. Dan volgt er een afdaling van zeven kilometer, terug naar het meer, gevolgd door negen kilometer vlakke weg.
Evenepoel was op voorhand al een van de favorieten, maar staat nu na de winst op Plateau de Solaison op eenzame hoogte. Belangrijkste concurrent is uiteraard geletruidrager Tadej Pogacar.
Manon Colson
Volgens Tadej Pogacar zou de dopingcontrole die Jonas Vingegaard in de nacht van zaterdag op zondag moest ondergaan invloed kunnen hebben gehad op de val die de Deen dwong de Tour met een sleutelbeenbreuk te verlaten. 'Misschien dat je door zo'n gebroken nacht toch wat minder concentratie hebt. Misschien speelde dat mee. Dat kan', zei Pogacar direct na afloop van de rit.
De viervoudig winnaar van de Tour werd zelf zondag in de vroege uurtjes ook gewekt door dopingcontroleurs. Dat was om 5 uur 's ochtends, maar Vingegaard was eerder, om 2 uur ook al aan de beurt geweest. Volgens Marc Reef, ploegleider bij Visma-Lease a Bike speelde de dopingcontrole geen rol in het ongeluk. 'Ik denk niet dat we daarover hoeven te speculeren op dit moment, bij zo'n valpartij.'
Geletruidrager Pogacar leefde mee met de gevallen Vingegaard. 'We nemen het sinds 2021 al tegen elkaar op. In het begin hadden we misschien niet zo'n goede relatie, maar de laatste jaren is dat anders. We zijn goede rivalen. De Tour is niet hetzelfde zonder hem erbij.'
Erik van Lakerveld
Op wat misschien wel de zwaarste beklimming van deze Tour de France is, is Remco Evenepoel als eerste boven gekomen. De Belg won zo voor de eerste keer in zijn loopbaan een rit in lijn in de Ronde van Frankrijk, nadat hij eerder al wel tijdritten in de belangrijkste koers van het jaar gewonnen had.
Evenepoel ging de slotklim op in gezelschap van Isaac del Toro en Tadej Pogacar. De geletruidrager leek vooral bezig met het klassement en een mogelijke ritzege voor zijn ploegmaat Del Toro. Hij reed op kop en liet Evenepoel de demarrages, die de Mexicaan aan het slot uit de benen schudde, beantwoorden.
Toen Del Toro in de eindsprint gepasseerd werd door Evenepoel leek het erop dat Pogacar hem eenvoudig kon volgen, dat hij met een kleine moeite hem nog voorbij zou kunnen sprinten, maar de Sloveen deed het niet.
Op 58 seconden pas volgden Paul Seixas en Florian Lipowitz. Het klassement werd zo, achter Pogacar, flink opgeschud. Al was de grootste schok voor de algemene rangschikking de valpartij en het opgeven van Jonas Vingegaard, eerder in de 15de etappe. Evenepoel bezet nu de tweede plaats, Del Toro is derde.
Erik van Lakerveld
Jonas Vingegaard is tijdens de 15de etappe ten val gekomen. Met een mitella om de rechterarm stapte hij enkele minuten na de valpartij in de ziekenwagen. De Deen zat in het wiel van een rijtje ploeggenoten, die tempo maakten op weg naar Plateau de Solaison om daar Vingegaard nog in stelling te brengen.
De 29-jarige Deen, die dit seizoen de Giro d'Italia won en in 2022 en 2023 de Tour de France op zijn naam schreef, schoof in een bocht vol met zijn voorwiel onderuit. Hij stond tot dat moment tweede in het algemeen klassement, op 4 minuten en 20 seconden achterstand van Tadej Pogacar.
Ook Pogacars ploeggenoot Isaac del Toro, maar de nummer zeven in het klassement na zaterdag kon zijn weg vervolgen.
Erik van Lakerveld
De helft van de 15de etappe is al afgelegd, maar pas nu lijkt er een kopgroep te ontstaan die enige hoop mag koesteren om een tijdje weg te blijven. In die groep van 24 coureurs is één Nederlander: Tim van Dijke.
Van Dijke was eerder al even op pad met onder anderen Thymen Arensman, maar die kopgroep van 10 man werd door de EF-ploeg teruggehaald.Nu heeft die ploeg met Ben Healey en oud-bollentruidrager Alex Baudin twee renners mee en zakt het tempo in het peloton.
Toch is het niet zeker dat de groep op weg naar Plateau de Solaison echt veel tijd zal krijgen, want Tom Pidcock is weer meegeslopen. De Brit pakte vrijdag veel tijd en steeg van de tiende naar de vierde plaats. Gisteren ging hij ook in de aanval, maar verloor uiteindelijk weer wat minuten en zakte naar de negende positie. Een bedreiging voor de gele trui vormt hij niet, maar de andere hooggeplaatste klassementsrenners zullen hem toch niet te veel voorsprong willen geven.
Erik van Lakerveld
Zowel geletruidrager Tadej Pogacar als Jonas Vingegaard, runner-up in het klassement, zijn in de nacht van zaterdag op zondag gewekt voor een dopingcontrole. Vingegaard was het eerst aan de beurt, hij werd om 2 uur 's nachts gewekt. Drie uur later klopten de controleurs bij Pogacar op de hoteldeur.
'Ik had geen erg goede nacht', zei Vingegaard bij de NOS. 'Ik had dopingcontrole om 2 uur 's nachts. Dat was niet ideaal. Ik dacht eerst dat dat niet toegelaten was, maar blijkbaar is het dat wel. Het is goed dat ze ons testen, maar als het de prestatie aantast, is het dat niet meer. Het heeft ongeveer veertig minuten geduurd. En daarna heb ik nog wat tijd nodig gehad om weer in slaap te vallen.'
Pogacar viel na zijn controle überhaupt niet meer in slaap. De Sloveen vertelde bij Eurosport dat hij altijd laat gaat slapen en dat hij door het bezoek om 5 uur 's ochtends maar vier uur heeft kunnen slapen. Na de controle kon hij de slaap ook niet meer vatten. 'En dus had ik een lekker lange ochtend', zei hij laconiek. 'Ik heb oude hits van Eminem geluisterd en koffie gemaakt, klaar om de dag aan te vliegen. Maar het was niet lekker om gewekt te worden tijdens een mooie droom.'
Het peloton is inmiddels met de licht vermoeide Vingegaard en Pogacar vertrokken vanuit Champagnole voor de 15de rit. Na een openiningsfase waarin de sprintploegen de boel bijeen hielden voor de tussensprintpunten, is het nu aan avontuurlijke coureurs om te kijken of er een kopgroep te creëren valt op weg naar de slotklim naar Plateau de Solaison.
Erik van Lakerveld
Er is de renners maar weinig rust gegund na de zware rit van zaterdag. Ok, het begin is niet zo heftig als gisteren. Niet onmiddellijk een beklimming van de eerste categorie, maar vlak is het vertrek vanuit Champagnole allerminst.
Het profiel biedt aanvallers wellicht wat mogelijkheden, al zullen ze van goede huize moeten komen. En of ze het volhouden tot de slotklim is maar zeer de vraag. De weg naar Plateau de Solaison is een nieuwkomer in de Tour, maar eentje die de coureurs zullen voelen: 11,3 kilometer met 9 procent stijging gemiddeld.
Als het nog niet al helder was, dan zullen de verhoudingen voor het klassement na dat obstakel meer dan duidelijk zijn, want het is best mogelijk dat Pogacar zijn zinnen op zijn vijfde ritzege van deze Ronde van Frankrijk heeft gezet.
De start van de etappe is om 13.10 uur, de finish wordt rond 17.40 uur verwacht.
Klassement
De aanwezigheid van Team UAE op kop van het peloton verraadde de hele dag al dat Tadej Pogacar wel zin had in een nieuwe ritzege. En die kreeg hij.
Op de laatste klim van de dag, de Col du Haag, waren et Richard Carapaz en Tobias Johannessen uit de lange vlucht nog overgebleven, maar tegen de snelheid van de klassementsmannen konden zij niet op.
In de groep klassementsrenners ontrolde zich sowieso een interessant schouwspel tijdens de beklimming van de Col du Haag. Aanvankelijk waren het de helpers van de pas 19-jarige Paul Seixas die de leiding namen. Dat kostte de helpers van Pogacar de kop. Uiteindelijk kon alleen een moeilijk kijkende Isaac Del Toro het nog bijbenen aan de start van de groep. Later nam Sepp Kuss voor zijn kopman Jonas Vingegaard het over.
Toen de Amerikaan het niet meer bolwerken kon, besloot de Deen zelf tempo te maken en ging Remco Evenepoel als eerste over de rand. De kopman van Visma-Lease a Bike bleef ijzerenheinig over het bergfietspad omhoog pedaleren met de Belg Evenepoel steeds zichtbaar in de achtergrond.
Maar na een klein dipje in de beklimming werden de verhoudingen al snel weer duidelijk. Pogacar zette aan. Vingegaard, en, iets erachter, Seixas bood nog wat weerstand. Het werd een soort herhaling van de Tourmalet. Aanvankelijk bleef het gat met Pogacar nog beperkt, zo'n 10 seconden.
De Sloveen leek net als in de Pyreneeën precies te weten hoeveel energie hij nog in te zetten had. In de laatste honderden meters onder de top schoot zijn snelheid omhoog. Ondertussen sloot de sterk rijdende Seixas aan bij Vingegaard, voor de laatste vlakkere slotkilometers en kon ook Del Toro nog aanhaken.
Aan de streep stak Pogacar voor de 25ste keer in zijn loopbaan de handen omhoog voor een ritzege in de Tour en pakte daarbij meer dan een halve minuut extra voorsprong in het klassement. Erachter wisten Del Toro en Seixas nog wat seconden te pakken op Vingegaard, terwijl Evenepoel een opvallende comeback maakte en slechts een viertal tellen achter de Deen over de finish kwam.
Erik van Lakerveld
De groep met Tom Pidcock, die tijdens de etappe van vrijdag dankzij een lange ontsnapping van de tiende naar de vierde plek in het klassement steeg, is door het peloton met alle klassementsmannen bijgehaald.
Op kop van het peloton voert de ploeg van Tadej Pogacar het tempo aan. De kopgroep met Tobias en Anders Johannessen, Ben Healy, Richard Carapaz, Einer Rubio en Valentin Paret-Peintre moet vrezen dat ook zij eraan zullen moeten geloven. Hun voorsprong is onder de twee minuten gezakt en het heeft er alle schijn van dat Pogacar nog wel trek heeft in een etappezege. De Sloveen was deze Tour al driemaal ritwinnaar.
Erik van Lakerveld
Op de flanken van de Ballon d'Alsace lijkt het veld wat ineen te schuiven. Thymen Arensman is bijgehaald door de groep met Tom Pidcock, die virtueel tweede staat in het klassement.
Het gat met het peloton waarin geletruidrager Tadej Pogacar een goede indruk maakt, slinkt. Wat eerder een gat van bijna anderhalve minuut was, is nu nog minder dan een minuut.
De zes koplopers, Tobias en Anders Johannessen, Ben Healy, Richard Carapaz, Einer Rubio en Valentin Paret-Peintre zien ondertussen hun voorsprong op de groep-Pidcock en op het peloton ook teruglopen.
Erik van Lakerveld
Thymen Arensman ploetert in zijn eentje achter de kopgroep aan in de 14de etappe. De Nederlander was met een steeds verder leeg lopende achterband in achtervolging op de tweelingbroers Tobias en Anders Johannessen, Ben Healy, Richard Carapaz en Valentin Paret-Peintre. Dat leidende kwintet was tijdens de beklimming van de Grand Ballon weggereden uit een grote kopgroep.
Arensman, die dit jaar als vierde eindigde in de Giro, ging erachteraan met Movistar-duo Pablo Castrillo en Einer Rubio. Op de volgende klim, de Col du Page, gebaarde Arensman naar zijn achterwiel. Even later verscheen zijn ploegleiderswagen achter hem. 'Ik kom nooit meer terug', riep Arensman naar zijn ploegleider. Maar er zat niets anders op, de Nederlander moest van fiets wisselen.
In zijn poging om terug te keren bij zijn medevluchters, passeerde Arensman Castrillo, die zich had uitgeput om vaart te maken voor Rubio, die op zijn beurt de aansluiting bij de kop maakte. Arensman kon na zijn lekke band niet in één keer zijn weg naar voren vinden en rijdt nu in zijn eentje op ongeveer een halve minuut van de kop.
Erik van Lakerveld
Ha Manon, jij bent gisteren in de Tour aangekomen om de laatste acht ritten te verslaan. 16 jaar geleden was je als journalist ook al bij de Ronde van Frankrijk. Hoe is het om terug te zijn?
‘Dat is de meest gestelde vraag aan mij de afgelopen dagen. Het is dubbel. Aan de ene kant is er niks veranderd. Dat merkte ik vanochtend toen ik het ‘startdorp’ binnen kwam, het was het alsof ik een tijdmachine was ingestapt. Alles was nog hetzelfde. Er zijn nog dezelfde sponsoren, er worden lokale sapjes, vleesjes en kaasjes uitgedeeld.
‘Maar zelf ben ik natuurlijk wel veranderd in die tijd. En in die tien jaar dat ik als verslaggever voor Sportweek in de Tour was, was ik een van de jonkies. Dat is nu niet meer zo. Er zijn andere collega-journalisten en ook bij de ploegen is best wat veranderd. Daar zit nu een heleboel omheen dat er vroeger niet was.’
Wat verwacht je van het slot van de Tour?
‘Toen ik thuis naar de etappe keek die over de Col du Tourmalet voerde, dacht ik: moet ik nog wel gaan? De strijd leek beslist. Maar aan de andere kant, zelfs als we ervan uitgaan dat Tadej Pogacar niet valt, niet ziek wordt en dat hij dit kan volhouden, dan nog is het goed om er als journalist te zijn.
‘Er zijn mensen die zeggen dat dominantie niet goed is, er worden vragen opgeworpen of dit eigenlijk wel kan. Dat is ook begrijpelijk in het licht van de wielergeschiedenis. Maar ik denk dat het sowieso goed is om een ongekend fenomeen als Pogacar aandacht te geven en ook kritisch te bekijken.’
Vandaag staat er weer een pittige bergrit op het programma. Wordt dit een rit voor Pogacar?
‘Ja, ik denk dat hij vandaag wel weer zijn stempel wil drukken. De afgelopen dagen was hij wellicht een beetje verveeld. Dat was in elk geval de indruk die ik kreeg, dat hij het een beetje saai vond. Je ziet dat hij bij een eendagswedstrijd als Parijs-Roubaix, die hij nog altijd een keertje winnen wil, met veel meer vuur aan de start staat. Maar goed, zo’n klassieker is natuurlijk ook wel anders dan een ronde van drie weken.’
Erik van Lakerveld
Na twee weken soms ontstellende hitte is het peloton voor de 14de rit in andere omstandigheden vertrokken vanuit Mulhouse. Tijdens de geneutraliseerde de start begon het hard te regenen en toen Tourdirecteur Christian Prudhomme met een doorweekt overhemd de startvlag zwaaide, plensde het nog steeds.
De natgeregende renners houden zich vooralsnog kalm, met het oog op de tussensprint waarvan de streep vandaag al na iets meer dan 10 kilometer getrokken is en waar de zon volop schijnt. Daarna worden aanvallen verwacht van coureurs die wel trek hebben in een dagje klimmen in de Vogezen.
Erik van Lakerveld
De niet-klimmers van het peloton vrezen dagen als deze: kort, maar met veel zware beklimmingen. Dan dreigt een nietsontziende tijdslimiet. Voor iedereen met klimbenen, Tadej Pogacar voorop, biedt dit zware parcours mooie vooruitzichten.
Het is vanuit het vertrek vrijwel meteen raak, met de lange beklimming van de Grand Ballon. Daarna is de renners weinig rust gegund, met de Col du Page en een bekende van gisteren: de Ballon d’Alsace. Het zwaarst moet dan nog komen. Niet de Col du Hundsruck, die is niet eens van een categorie voorzien, maar de Col du Haag.
Die klim richting Le Markstein is in de woorden van tourdirecteur Christian Prudhomme ‘een bospad dat in een fietspad is veranderd’. Ruim elf kilometer lang, 7,3 procent gemiddeld, maar op sommige stukken heel wat steiler. Daarna is het nog zes kilometer op het plateau naar Le Markstein.
De etappe begint om 13.10 uur en de finish wordt tegen 17.30 uur verwacht.
Klassement
Met een hupje met zijn voorwiel drukt Mauro Schmid in Belfort als eerste zijn wiel over de eindstreep. De Zwitser klopt Harold Tejada, met wie hij de laatste 16 kilometer samen op pad was. Net erachter sprintte Tom Pidcock naar de derde plaats.
De dag werd gekenmerkt door een enorme grote groep aanvallers. Na een onrustig eerste koersuur reden er 57 mannen voor het peloton uit, grofweg een derde van het deelnemersveld. Aanvankelijk was er sprake van twee groepen, een voorste met 37 man en een achtervolgend twintigtal. Halverwege deze langste rit van de Tour smolt het van voren samen.
Op de Col des Croix gingen er al wat renners overboord, maar de strijd om de dagzege ontbrandde pas echt op het belangrijkste obstakel van de dag: de Ballon d'Alsace. Daar kwam een groep van 10 renners boven, met Pidcock die probeerde alles bijeen te houden met het oog op het algemeen klassement. De Brit kon een enorme sprong maken, reed op enig moment zelfs virtueel op de tweede plaats met alleen nog geletruidrager Tadej Pogacar voor zich.
Na de afdaling reden Zwitser Schmid en Colombiaan Tejada met zijn tweeën weg. De samenwerking in de groep met Pidcock stokte, deels te danken aan de aanwezigheid van Luke Plapp, ploeggenoot van Schmid. Plapp stoorde en ontregelde, maar zorgde ook dat er niemand in zijn eentje de sprong naar voren waagde door telkens onmiddellijk te reageren.
In extremis probeerde Tim Wellens het gat dat net iets meer dan 20 seconden was nog te dichten, en trok de rest van de achtervolgers in zijn kielzog mee. Pidcock kwam nog tot op twee seconden van winnaar Schmid en kon na 7,5 minuut wachten constateren dat hij van de tiende naar de vierde plaats in het klassement is opgeschoven.
Erik van Lakerveld
Na de tussensprint, waar Jasper Philipsen de volle 25 punten pakte en Pedersen het met de tweede plaats en 5 punten minder moest doen, is de kopgroep over de eerste klim van de dag gegaan. Bij het passeren van de Col des Croix is de groep wel wat uitgedund.
Inmiddels bestaat de kopgroep, die aan de beklimming van het hoofdgerecht is begonnen, nog altijd uit iets meer dan 40 renners. Die groep heeft een gat van meer dan 8 minuten, waardoor Tom Pidcock virtueel in het klassement zeven plekken is gestegen en van de tiende naar de derde positie is opgestoomd. Alleen Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard hebben nog marge op de Brit.
Erik van Lakerveld
De twee grote groepen avonturiers zijn na iets meer dan 100 kilometer koers bij elkaar gekomen. Mads Pedersen zal opgelucht zijn. De groenetruidrager zat in de tweede groep en wist dat Jasper Philipsen, derde in de stand van het puntenklassement, wel vooraan zat.
De sprint in Mélisey levert de winnaar daar 25 punten op. En als Pedersen het gat niet had weten te dichten, had hij überhaupt geen punten kunnen pakken. In de strijd om de puntentrui had Philipsen hem tot 21 punten kunnen naderen. Nu heeft Pedersen de kans om zijn voorsprong juist verder uit te bouwen, al zal hij er niet alleen tegen Philipsen om moeten sprinten, maar ook tegen Biniam Girmay, de nummer twee in de puntenstand.
Erik van Lakerveld
Het duurde even, maar na een dik uur wedstrijd heeft een grote groep renners zich losgerukt uit het peloton. In totaal hebben 57 coureurs vluchtplannen, maar twintig ervan moeten eerst nog zorgen dat ze echt helemaal vooraan komen.
In de eerste groep van 37 coureurs is Tom Pidcock de best geplaatste renner, hij bezet in het klassement de tiende plaats. Rick Pluimers en Tim van Dijke zijn de enige twee Nederlanders in die groep. In het pelotonnetje achtervolgers, zonder Nederlanders, is groenetruidrager Mads Pedersen de opvallendste verschijning.
De groep met Pedersen tracht de aansluiting met de kop van de wedstrijd te maken. Het gat schommelt vooralsnog rond de 50 seconden. Het echte peloton, nog 114 renners groot, laat de vluchters voorlopig begaan.
Erik van Lakerveld
De temperaturen in de Tour de France zijn vandaag iets vriendelijker dan de afgelopen kleine twee weken. De thermometers wijzen vandaag net onder de 30 graden aan.
De belangrijkste wielerkoers van het jaar had wel vaker te kampen met hoge temperaturen. In 1947, de eerste na-oorlogse editie, zorgde het weer voor enorme aantallen afvallers.
Maarten Keulemans dook in die Tour, een 'lijdensweg' volgens kranten uit die tijd.
Het Tourpeloton is van start gegaan in Dole, maar zonder Frits Biesterbos. De 24-jarige debutant in de Ronde van Frankrijk, finishte gisteren nog wel maar stapt vandaag niet meer op. 'Na de etappe van gisteren zijn we samen gaan zitten en kwamen we tot de conclusie dat dit, met het oog op zijn ontwikkeling in de toekomst, het juiste moment was', laat coach Matt Winston in een persbericht weten.
Biesterbos is niet de enige die in Dole niet aan de startstreep verschenen is. Ook de Colimbiaan Fernando Gaviria en de Belg Jenno Berckmoes, beiden gisteren zwaar ten val gekomen in de eindsprint, hebben opgegeven.
De 13de rit, met finish in Belfort, is met 205 kilometer de langste van deze editie van de Tour de France. Het is de enige etappe die langer is dan 200 kilometer. Het past in een trend: de lengtes van de etappes in grote rondes nemen af. Tien jaar geleden waren er in de Tour nog vijf ritten langer dan 200 kilometer en in 2006 zeven.
Erik van Lakerveld
Wat is dit voor etappe? Volgens het rondeboek van de Tour geldt dit als een ‘heuvelrit’. Maar de Ballon d’Alsace is toch wel iets meer dan een heuvel. 8,9 kilometer lang en bijna 7 procent stijging. En dan passeren de renners over 1.173 meter boven zeeniveau. Dat is geen heuvel. Dat is een berg.
En dat besefte Tourdirecteur Christian Prudhomme bij de presentatie van het parcours ook wel. Hij riep in herinnering dat 121 jaar geleden de Ballon d’Alsace het voornaamste obstakel was in de allereerste bergrit uit de Tourgeschiedenis, in de Tour van 1905 dus. Toen won Hippolyte Aucouturier de etappe.
Wie dat vandaag zal doen is moeilijk te voorspellen. De Ballon d’Alsace speelt opnieuw de hoofdrol, in de langste rit van deze Tour. Door het profiel van de rit tot aan de beklimming, en de afdaling en ligt dalende tot finale die erop volgt lijkt het een rit voor vluchters. Maar met Tadej Pogacar weet je het maar nooit.
De etappe gaat om 13.00 uur van start in Dole. De finish in Belfort wordt om 17.46 verwacht.
Erik van Lakerveld
In een wervelende finale heeft Tim Merlier zijn derde etappe in deze Tour gewonnen. Ondanks vele aanvallen in de slotfase kon een massasprint niet voorkomen. Daarin bewees Merlier voor de derde keer de snelste te zijn van alle sprinters. Olav Kooij moest genoegen nemen met een nieuwe tweede plek, Philipsen werd derde.
In de finale van de vermoedelijk laatste pure massasprint van deze Tour gebeurde van alles. Richting de laatste kilometer leek Alpecin op het perfecte moment over te nemen. Na een lead-out van Mathieu van der Poel kon Philipsen het wederom niet afmaken. De uitslag deed recht aan de krachtsverhoudingen in de sprints.
Op zo’n 500 meter van de meet was er nog een massale valpartij. Fernando Gaviria tikte het achterwiel van een renner van Bahrein - Victorious aan, waarna meerdere sprinters tegen de vlakte gingen. Onder meer de winnaar van gisteren, Soren Waerenskjold, kon niet meer deelnemen aan de sprint.
Aanvankelijk was Baptiste Veistroffer de enige vluchter in de twaalfde etappe. Na de tussensprint kreeg hij echter gezelschap van Caruso, Vercher en Costiou. De Fransman, die voor de derde keer deze Tour de prijs voor de strijdlust kreeg, reed voor de finale weer weg bij zijn medevluchters.
Op zo’n 30 kilometer van de finish werd Veistroffer niet ingerekend door het peloton, maar door nieuwe aanvallers. Vooral onder impulsen van renners van Lidl-Trek probeerden nieuwe renners een massasprint te voorkomen. Zelfs Mads Pedersen smeet enkele keren met zijn energie. Wegkomen bleek onmogelijk, maar de groene trui bleef behouden.
Niek van der Voo
Op iets meer dan 30 kilometer zit het avontuur van Veistroffer erop. Hij wordt voorbijgesneld door een groep met veertien nieuwe aanvallers van veertien verschillende ploegen. De Amerikaan Quinn Simmons gooide de knuppel in het hoenderhok, die hoopt dat de concurrenten voor de groene trui van Mads Pedersen vandaag geen punten behalen.
Met onder meer Filippo Ganna, Mathias Vacek en Mauro Schmid zat het tempo er vooraan goed in. Met Tim Marsman en Daan Hoole zaten er ook twee Nederlanders mee, al probeerden zij vooral af te stoppen in dienst van hun sprinters Philipsen en Kooij.
In het peloton zetten de renners van Soudal, Alpecin en NSN de situatie recht. Nu is het tijd voor de Côte de Montagny-lès-Buxy, een klim van 2.5 kilometer aan bijna 4 procent. Hier zullen ongetwijfeld nieuwe demarrages volgen, vooral van de renners van Lidl-Trek. Zo krijgt de twaalfde etappe een onverwachts leuke finale.
Niek van der Voo
Voor Baptiste Veistroffer ging het aan de kop van de koers niet hard genoeg. Met nog iets meer dan 50 kilometer te gaan versnelde hij samen met Costiou, waardoor Caruso en Vercher moesten lossen. Even later kon ook Costiou niet volgen bij Veistroffer. Zo gaat hij net als in het begin van de etappe alleen aan de leiding.
De voorsprong van de Fransman op het peloton bedraagt 45 seconden. Het duurt nog iets minder dan een uur tot de renners over de streep komen. Krijgt Veistroffer op de laatste beklimming van de dag opnieuw hulp van frisse aanvallers?
Ondertussen is er een waarschuwing afgegeven voor zware onweersbuien in de buurt van de finish. Gelukkig lijkt het er voorlopig op dat de zware buien pas na de etappe zullen komen, maar de kans op buien blijft aanwezig.
Net als gisteren hebben meerdere renners last van lekke banden. Net was het onder meer raak voor Pedersen en Vingegaard, maar zij konden zonder veel moeite terugkeren in het peloton.
Niek van der Voo
Na de tussensprint regende het dan toch demarrages in het peloton. De ervaren Damiano Caruso en de Fransen Ewen Costiou en Mattéo Vercher waren succesvol en zijn Veistroffer komen versterken. Het peloton, onder leiding van de teams van Merlier, Philipsen en Girmay, geeft het viertal slechts anderhalve minuut voorsprong.
Caruso is vooraan de vreemde eend in de bijt: de 38-jarige Italiaan is een pure klimmer en werd vijf jaar geleden nog tweede in de Giro. Vercher werd in 2024 al eens tweede in een etappe in de Tour na een geslaagde ontsnapping. Costiou is met zijn 23 jaar de jongste koploper. De renner van Groupama won dit jaar al knap de Étoile de Bessèges en reed in de Amstel Gold Race naar een negende plek.
In het peloton won groene trui Mads Pedersen de sprint om de tweede plaats bij de tussensprint nipt van Jasper Philipsen. De Deen heeft nu een voorsprong van 55 punten op Biniam Girmay. Vandaag is de laatste dag waar de renners aan de finish 70 punten kunnen verdienen voor het puntenklassement. Pedersen moest zich na de sprint nog wel even melden bij de jury, maar kreeg uiteindelijk enkel een waarschuwing voor het afwijken van zijn lijn.
Niek van der Voo
De meest strijdlustige renner uit de eerste week, Baptiste Veistroffer, is weer eens in de aanval. Net als in etappe 5 moet hij dat doen zonder medestanders: de Fransman rijdt solo aan de leiding. Veistroffer krijgt van de sprintploegen uit het peloton een marge van ongeveer 2 minuten.
Veel renners legden zich aanvankelijk niet neer bij een nieuwe massasprint. Ook Mike Teunissen, bij Astana de lead-out van sprinter Max Kanter, ondernam in de beginfase een poging om te ontsnappen. Er kon echter geen grote groep zich afscheiden van het peloton, waarna het Veistroffer wel lukte. Wellicht proberen de renners het later in de etappe nog op de laatste heuvel op iets meer dan 20 kilometer van de streep.
Tadej Pogacar rijdt vandaag voor de 61ste keer in de gele trui. De Sloveen is daarmee de afgelopen twee dagen voorbijgegaan aan Chris Froome (59) en Miguel Induráin (6). Deze Tour kan de wereldkampioen de eerste twee in dat klassement niet meer inhalen. Bernard Hinault (79) en Eddy Merckx (111) zijn nog ver weg. Overigens droeg Lance Armstrong ook 84 keer de gele trui, maar vanwege zijn dopinggebruik is hij deze truien officieel kwijtgeraakt.
Niek van der Voo
Zojuist is het peloton vanaf het Circuit Nevers Magny-Cours vertrokken voor de twaalfde etappe. Net als gisteren lijkt de rit uit te draaien op een sprint, al zullen enkele aanvallers daar ongetwijfeld een stokje voor proberen te steken.
Op het autocircuit in Magny-Cours werd van 1991 tot en met 2008 jaarlijks een Grand Prix van de Formule 1 gehouden. De meest memorabele editie was die van 1993, toen Alain Prost als enige Fransman wist te winnen op het circuit. In deze Tour is het nog altijd wachten op de eerste zege van een renner uit Frankrijk. Pas twee keer eerder, in 1926 en 1999, won er geen enkele Fransman een etappe in de grootste wielerronde van het jaar.
Voor de pure sprinters is vandaag hoogstwaarschijnlijk de laatste kans op een overwinning in deze Tour. Aangezien de traditionele slotetappe in Parijs in de finale meermaals de klim naar Montmartre aandoet, lijkt die rit niet uit te draaien op een koninklijke sprint op de Champs-Élysées.
In 2019 was Dylan Groenewegen in een massasprint de laatste winnaar in Châlon-sur-Saône. Hij klopte de Australiër Caleb Ewan na een millimetersprint in de grootste stad van de regio Saône-et-Loire. Dit jaar doet de 33-jarige sprinter niet mee aan de Tour, omdat zijn team Unibet Rose Rockets geen wildcard ontving van de organisatie. Kan Olav Kooij het Nederlandse succes herhalen?
Niek van der Voo
Thierry Gouvenou, parcoursbouwer van de Tour, heeft een sprinttweeluik ingetekend. Gisteren was deel één, vandaag de volgende kans voor de rappe mannen. Met drie klimmetjes bevat de rit meer reliëf dan eerdere spurtetappes, dus er zullen renners toch wat hoop koesteren op een succesvolle uitval.
Zeker na de etappe van gisteren, waarin de eerste kilometers veel aanvalslust te zien was, mag er opnieuw wel wat verwacht worden als het om strijd voor de vroege vlucht gaat. Misschien probeert Alpecin-Premier Tech met Mathieu van der Poel wel opnieuw om een sprintersrit totaal anders aan te pakken. Of durven punchers met tijdrittalent het aan om de laatste beklimming in het parcours als breekijzer te gebruiken.
Tegelijkertijd zal de ploeg van Tim Merlier nog wat willen rechtzetten na gisteren, toen de sprinter helemaal niet aan sprinten toe kwam in de straten van Nevers. Zij zullen zich in elk geval niet zonder slag of stoot neerleggen bij een kopgroep die om de zege strijden wil.
Het startsein voor de rit wordt om 13.30 uur gegeven. De finish wordt rond 17.30 uur verwacht.
De Belgische sprinter Jasper Philipsen werd in Nevers gedeclasseerd en toen toch weer niet. Aanvankelijk werd hij van de derde plaats teruggezet naar de laatste plaats van het peloton. Hij is in de 11de etappe nu officieel als 119de geëindigd.
De jury nam de beslissing omdat de Belg in de sprint van zijn lijn zou zijn afgeweken. De derde plek in de rit was zo eventjes voor Philipsens landgenoot Milan Fretin. Tot de jury tot inkeer kwam en hem weer als derde in de uitslag plaatste.
Erik van Lakerveld
In wat de snelste rit uit de Tour-geschiedenis is heeft Soren Wærenskjold gewonnen. De Noor profiteerde van een ontregeling in de massasprint. De dik 160 kilometer tussen Vichy en Nevers werden met een gemiddelde snelheid van 50,9 kilometer per uur afgehaspeld.
In de laatste kilometer leek het uit te draaien op een treffen tussen de topsprinters Tim Merlier, Jasper Philipsen en Oval Kooij. Maar het liep anders. Cees Bol, die probeerde het peloton voor Olav Kooij op gang te brengen, reed plots alleen omdat de Belg Jasper Stuyven, die zijn kopman Merlier kwijt was, hem liet wegrijden. Waerenskjold schoof langs een twintigtal renners toen er even twijfel leek te ontstaan, een kleine hapering in de snelheid van de groep met sprinters.
En terwijl Bol omkeek en Kooij hoopte dat zijn ploeggenoot het misschien zelf zou redden, stoof Waerenskjold voorbij. De rit had geen seconde langer moeten duren, want de Noor hield zijn kleine voorsprong maar net vol. Kooij kwam net te laat om hem te achterhalen. Philipsen eindigde als derde.
De eerste kilometers leek de rit een heel andere kant op te gaan dan van tevoren verwacht. Het ging in elk geval niet zoals bij de eerdere sprintritten, toen de enkeling die op avontuur wilde, op avontuur mocht. Nu was het Mathieu van der Poel die de eerste aanval plaatste en zo liet doorschemeren dat Team Alpecin niet van plan was om de hele dag mee te draaien op kop van het peloton voor sprinter Jasper Philipsen.
Van der Poel werd snel gegrepen, maar zijn vroege uitval ontlokte een spervuur aan andere demarrages, waarin de winnaar van de 9de rit zelf ook nog een keer prominent opdook. Maar uiteindelijk zat de Nederlander niet bij het kwartet dat zich tenslotte los scheurde uit de greep van de grote groep. Wel erbij Nelson Oliveira, Anthon Charmig, Mathis Le Berre en Julian Alaphilippe. De voormalig wereldkampioen en zesvoudig touretappewinnaar bleek de zwakste van het stel, toen hij op 40 kilometer van de finish, op de Côte de Billy-Chavannes (4de categorie), vanaf moest.
Het drietal, dat met hun lange aanval de belangrijkste veroorzakers van de hoge gemiddelde snelheid was, hield het vol tot 5 kilometer voor de finish. En toen leek dat de rit ondanks het einde te krijgen dat was voorzien, al gaf Waerenskjold er een hele eigen draai aan.
Erik van Lakerveld
Op de enige beklimming in de finale van de 11de rit moet Julian Alaphilippe de kopgroep laten gaan. De 34-jarige Fransman, die in 2018 nog de bolletjestrui in de Tour won, kan het niet bolwerken op de Côte de Billy-Chevannes (4de categorie).
Alaphilippe maakt de hele Tour de France al een kwetsbare indruk, zeker met diens palmares in het achterhoofd. De Fransman won in totaal zes Tour-etappes, waaronder serieuze bergritten. Zo won hij in 2018 in Le Grand Bornand en Bagnères de Luchon. En in 2019 reed hij lang in het geel en beëindigde de Tour als vijfde in het klassement.
Erik van Lakerveld
De kopgroep met Julian Alaphilippe, Nelson Oliveira, Anthon Charmig en Mathis Le Berre is in een razend tempo onderweg naar Nevers, waar vandaag de finish van de etappe is getrokken. Met nog iets meer dan 50 kilometer tot de eindstreep bedraag de gemiddelde snelheid van het leidende kwartet 51,2 kilometer per uur.
Als in het laatste deel van de etappe het tempo op dit hoge niveau blijft, dan zou het record van de snelste touretappe ooit eraan kunnen gaan. De snelste rit in lijn in de tourgeschiedenis was tot nu toe de 4de etappe in de Tour van 1999, van Laval naar Blois, gewonnen door Mario Cipollini.
Er werd overigens ook nog harder gereden dan op weg naar Blois, maar dat gebeurde in tijdritten. De snelste individuele tijdrit in de Tour was tijdens de editie van 2015. In Utrecht won Rohan Dennis met een snelheid van 55,45 kilometer per uur. De snelste ploegentijdrit werd afgewerkt in de Ronde van Frankrijk van 2013, toen Orica GreenEdge de vierde etappe, met een lengte van 25 kilometer, wonnen met een gemiddelde van 57,7 kilometer per uur.
Erik van Lakerveld
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant