Lang houdt filmmaker Tarik Saleh een humorvolle toon vast, en dat werkt. Totdat hij het tapijt onder de voeten van de kijker vandaan trekt.
Laat je niet inpakken door de soms kluchtige humor van Eagles of the Republic, want onder het oppervlak van Tarik Salehs film zindert woede. Of beter: laat je er wel door inpakken. Door de luchtige toon en de gelikte stijl die de beleving schetsen van een man die niet doorheeft hoezeer hij verstrikt raakt in een politiek complot. Tot het te laat is.
Die man is George Fahmy, een razendpopulaire Egyptische acteur, de ‘farao van het grote scherm’. Zijn metershoge beeltenis prijkt op de muur van de filmstudio’s in Caïro. Fahmy is een man die volledig in zijn element is in het wereldje van zijden kamerjassen, jonge vriendinnen en dure restaurants. Die standvastig roept dat hij zijn principes nooit zal verloochenen, maar ook nooit in een situatie is geweest waarin het vasthouden aan die principes hem in gevaar zou brengen. Tot nu.
Met Eagles of the Republic sluit Saleh zijn Caïro-trilogie af, na The Nile Hilton Incident (2017) en Cairo Conspiracy (2022). Drie films die het Egypte onder de loep leggen van na de Egyptische revolutie van 2011 en onder het daaropvolgende regime van president en dictator Abdel Fattah el-Sisi. In dit slotdeel geeft hij die laatste een opvallende rol.
Fahmy wordt gevraagd om Sisi te spelen in een film. Een vraag die feitelijk een eis is. Uiteraard is die film niet bedoeld als een realistische weergave van Sisi’s leven en voorkomen, maar als heldenverering. Dus als Fahmy uren in de grime heeft gezeten om op Sisi te lijken, corrigeert een binnenlopende producent die meteen: die terugtrekkende haarlijn moet weg, de dubbele kin en die buik ook. Fahmy protesteert nog wat vanonder zijn gezichtsprothesen, maar stemt dan toch toe. Tot zover die principes.
Plotseling verkeert Fahmy in de wereld van ministers en hoge militairen, van dikke sigaren en achterkamertjespolitiek. Als de zoon van Fahmy’s buurman wordt gearresteerd, hoeft hij diens naam maar te noemen en met één telefoontje is de jongen weer vrij. Maar geen enkele gunst wordt hier verleend zonder wederdienst.
Lang houdt Saleh een humorvolle toon vast en dat werkt. De Libanees-Zweedse acteur Fares Fares, die ook in Salehs voorgaande Caïro-films de hoofdrol vertolkte, speelt Fahmy met zichtbaar genoegen. Hij toont feilloos hoe de filmster denkt het spel mee te kunnen spelen, maar steeds verder een politiek complot wordt ingezogen waarvan hij de complexiteit niet overziet.
Totdat het te laat is. Met de omslag in toon die dan plaatsvindt, met een zinderende, bijna woordeloze sequentie, is het alsof Saleh het tapijt onder je voeten vandaan trekt. Dat Eagles vervolgens nog net wat te lang doorgaat voor een afwikkeling die je kunt uittekenen, typeert de film, die weinig rafelranden kent maar wel een sterke, gepolijste satire is.
Drama
★★★★☆
Regie Tarik Saleh
Met Fares Fares, Lyna Khoudri, Cherien Dabis
129 min., in 28 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant